என் நூல்களை வாங்க பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணிலோ blackholemedia@gmail.com மின்னஞ்சலிலோ தொடர்பு கொள்ளுங்கள் ....

Thursday, June 13, 2019

இருவேறு உலகம் – 140


க்ரிஷ் தன் பேச்சை முடித்த போது தான் அந்த இல்லுமினாட்டி சின்னம் ஒளிர்வதை நிறுத்தியது. மீண்டும் அரங்கில் இருள் பரவியது. கடைசியில் மின் விளக்குகளைப் போட்ட போது அத்தனை விளக்குகளும் சேர்ந்தும் அந்தச் சின்னம் ஏற்படுத்தியிருந்த ஒளி வெள்ளத்திற்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் போனதை அங்கிருந்தவர்கள் அனைவருமே கவனித்தார்கள். ஒரு நிமிடம் நீண்ட மௌனத்திற்குப் பின் கைதட்டல் அரங்கை அதிர வைத்தது. க்ரிஷ் கண் முன்னால் இருந்த குகைக்காட்சியும் மாஸ்டருடன் சேர்ந்து மறைந்தது. மறைவதற்கு முன் மாஸ்டர் தன் பிரிய சீடனைப் பார்த்து பேரன்போடு புன்னகைத்தார். க்ரிஷ் அவருக்கு மீண்டும் தலைவணங்கினான்.

எர்னெஸ்டோ தன் முன்னால் இருந்த மைக்கை எடுத்தார். “இளைஞனே, நீ இல்லுமினாட்டியில் இணைகிறாயா?”

இந்தக் கேள்வியில் க்ரிஷ் மட்டுமல்லாமல் மற்ற உறுப்பினர்களும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். க்ரிஷுக்குச் சிரிக்கத் தோன்றியது. “நானா, இல்லுமினாட்டியிலா?” மாட்டேன் என்பது போல அவன் தலையசைத்தான்.

எர்னெஸ்டோ சொன்னார். “இளைஞனே நீ இன்று சொன்ன வார்த்தைகளை இல்லுமினாட்டி என்றும் நினைவு வைத்திருக்கும். இந்தக் கணத்தில் எங்கள் இல்லுமினாட்டி தவசி அகஸ்டின் உன் மூலம் சொன்னதாக நாங்கள் உணரும் இந்த உயர்ந்த உணர்வுகள் நாளைக் காலை எத்தனை பேருக்கு எத்தனை சதவீதம் தங்கும் என்பதை உறுதியாக என்னால் கூற முடியாது. இன்னும் சில நாட்கள் போன பின் கண்டிப்பாக இதே உணர்வுகளை இதே அளவிலும் இதே உறுதியிலும் உறுப்பினர்கள் பின்பற்றுவார்கள் என்று கூற முடியாது. மனித இயல்பை நீண்ட காலம் கவனித்து வந்ததால் தான் இதை வருத்தத்துடன் கூறுகிறேன். இந்த உயர்ந்த உணர்வுகள் நீர்த்துப் போகாமல் இருக்க வேண்டுமென்றால் உன்னைப் போன்றவன் எங்களுடன் இணைந்து இருக்க வேண்டும்.”

அறிவும், நல்ல மனமும் சேர்ந்திருக்கும் மனிதர்களாலேயே எந்த ஒரு சமுதாயமும் மேம்பட்டிருக்கிறது. வளர்ந்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் பொது நலனில் அக்கறை காட்டாத போது அழிந்திருக்கிறது.  நல்ல மனிதர்கள் பொறுப்பைத் தட்டிக்கழிக்கும் போது எல்லாமே நாசமாகிப் போகிறது  என்று உன் ஏலியன் நண்பன் சொன்னதாய்ச் சொன்னாய். இல்லுமினாட்டி என்ற இந்த இயக்கம் உலக நிகழ்வுகளின் போக்கை நிர்ணயிக்கும் சக்தி வாய்ந்த ஒரு இயக்கமாக இருக்கிறது. அதில் சேர வாய்ப்பு கிடைத்த போதும் நீ சேரத் தயங்கினால் அறிவுரை சொல்ல மட்டுமே நீ, அதைக் களத்தில் இறங்கி செய்து காட்டக் கிடைக்கும் பொறுப்பைத் தட்டிக் கழிக்கிறாய் என்றாகி விடாதா? உன் ஏலியன் நண்பனுக்கும், உன் மனசாட்சிக்கும் நீ என்ன பதில் சொல்லப் போகிறாய்?”

க்ரிஷ் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. அவர் சொல்வதெல்லாம் உண்மை. ஆனால் அவன் சாதாரண அரசியலில் இறங்கக்கூடத் தயங்கியவன். உதய் ஒரு முறை கேட்டது நினைவுக்கு வந்தது. “வாய்கிழிய அரசியல்வாதிகளைப் பத்திப் பேசறியே. அரசியல்ல இறங்கி தான் பாரேன். அப்ப தெரியும் ஒரு அரசியல்வாதிக்கு எத்தனை கட்டாயங்கள் இருக்குன்னு…” மாநில அரசியலுக்கு வரக்கூடக் கூசிய அவனை உலக அரசியலுக்கு இவர் கூப்பிடுகிறார்…..  என்ன சொல்வது, எப்படிச் சொல்வது என்று எண்ணியபடி அவன் கை பிரமிடு-கண் சின்னத்தில் பட்ட போது. அது அவனைப் பேச வைத்தது போலத் தோன்றியது. அவன் சொன்னான். “இணைகிறேன்”. கடைசியாய் ஒரு முறை அந்தச் சின்னம் மிகப்பிரகாசமாய் ஒளிர்ந்து மங்கியது.

க்ரிஷுக்குத் தன் குரலையே நம்ப முடியவில்லை. கரகோஷம் மறுபடி இரட்டிப்பாகக் கேட்க ஒருவர் வேகமாக வந்து க்ரிஷின் கண்கட்டை அவிழ்த்தார். “இல்லுமினாட்டிக்கு வரவேற்கிறேன் இளைஞனே” என்று முதல் ஆளாக வந்து எர்னெஸ்டோ கைகுலுக்கினார். அவர் பின்னால் மற்றவர்களும் வாழ்த்திக் கைகுலுக்கிக் கொண்டிருக்கையில் ஒருவர் பரபரப்புடன் வந்து விஸ்வம் இறந்து விட்ட செய்தியைச் சொன்னார்.



விஸ்வத்தின் பிணம் ம்யூனிக் நகரின் மின்மயானத்தில் எரிக்கப்பட்ட போது அவனது ஒரே நண்பனாக க்ரிஷ் தான் முன்னால் நின்று கொண்டிருந்தான். நவீன்சந்திர ஷா உட்பட யாருமே இறந்து போயிருந்த மனிதன் குறித்த நல்ல நினைவுகளுடன் இருக்கவில்லை. அந்தச் சின்னம் க்ரிஷைத் தான் அடையாளம் காட்டுகிறது என்று புரிந்த பிறகு, அகஸ்டின் அவர் கையால் அந்தச் சின்னத்தை அவனிடம் கொடுத்தார் என்பதும், அவன் கனவுகளில் வந்த காட்சிகள் பற்றிச் சொன்னதும் எல்லாமே பொய் என்பது தெளிவாக அவர்களுக்குப் புரிந்து விட்டது. நவீன்சந்திர ஷா விஸ்வத்தை அறிமுகப்படுத்தியதற்காக எர்னெஸ்டோவிடம் வருத்தத்துடன் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டார். “அவன் இப்படி ஏமாற்றுப் பேர்வழியாக இருப்பான் என்று நான் நினைத்தே இருக்கவில்லை தலைவரே”


எர்னெஸ்டோ நவீன்சந்திர ஷாவின் தோளைத் தட்டிக் கொடுத்துச் சொன்னார். “அவன் நம்மோடு சேர்ந்திருக்கா விட்டால் க்ரிஷ் நமக்குக் கிடைத்திருக்க மாட்டான்….. நடந்ததெல்லாம் நன்மைக்கே”

மின்மயானத்தில் நின்றிருக்கையில் உண்மையாகவே க்ரிஷ் விஸ்வத்திற்காக வருத்தப்பட்டான். அவன் விஸ்வத்தை முதல் முதலில் நேரில் பார்ப்பதே பிணமாகத் தான். ஆனால் எத்தனையோ உயரங்களுக்குப் போய் ஜொலித்திருக்க வேண்டிய ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை இப்படி முடிந்ததில் அவனுக்குப் பெரும் வருத்தமே! “நண்பனே, நல்ல விளைவை விரும்புபவன் நல்ல வினைகளையே செய்ய வேண்டும். எத்தனை சாமர்த்தியம் சக்தி இருந்தாலும் வினையை விதைத்து தினையை அறுவடை செய்து விட முடியாது. அது மாற்ற முடியாத பிரபஞ்ச விதி! அடுத்த பிறவியாலாவது எல்லாம் வல்ல இறைவன் உனக்கு இந்தப் பிறவியில் இருந்த அக்னி, உழைப்போடு நல்ல மனதையும் சேர்ந்து கொடுத்து புதிய வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கச் செய்யட்டும்” என்று மனமாரப் பிரார்த்தித்து நின்றான்.

எர்னெஸ்டோ அவனுக்குச் சற்றுப் பின்னால் நின்று அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அரங்கத்தில் பேசும் போது நம் நண்பர் என்று சொல்லி நார் நாராகக் கிழித்தாலும் அந்த மனிதன் இறந்து விட்ட பிறகு மனமுருக அந்த ஆத்மாவுக்காகப் பிரார்த்தித்து நிற்கும் இந்த இளைஞனை அவருக்கு மிகவும் பிடித்து விட்டது.  அவனிடம் இல்லுமினாட்டியில் இணையக் கேட்ட போதும் அவன் இணைய ஒத்துக் கொள்வான் என்று அவர் பெரிய நம்பிக்கை வைத்திருக்கவில்லை. ஆனால் அவன் ஒத்துக் கொண்டது அவருக்கு மகிழ்ச்சியையும், எதிர்காலத்தைக் குறித்த நம்பிக்கையையும் கொடுத்தது….. ஈரமான விழிகளுடன் திரும்பியவனைத் தட்டிக் கொடுத்து வெளியே அழைத்து வந்தார்.

’ஒரு இல்லுமினாட்டி தான் இல்லுமினாட்டி என்பதைத் தன் குடும்பத்திற்குக் கூடத் தெரியப்படுத்துவதில்லை. இல்லுமினாட்டியின் நடவடிக்கைகள் குறித்து மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்வதில்லை…’ என்ற மிக முக்கிய ரகசியப் பிரமாணம் உட்பட பல உறுதிமொழிகள் எடுத்து இல்லுமினாட்டியின் உறுப்பினராகக் கையெழுத்துப் போட்டு விட்டு வந்த போது க்ரிஷுக்கு கூட எல்லாமே அவனை மீறி நடப்பது போல மலைப்பாகவே இருந்தது.  அனைவரிடமும் விடை பெற்றுக் கிளம்பினான். வழியனுப்ப விமானநிலையத்திற்கு விஸ்வேஸ்வரய்யா வந்திருந்தார். அவருக்கு அவன் அங்கு வந்து அருமையாக பேசியதிலும், மற்றவர்கள் மனம் வென்றதிலும் இல்லுமினாட்டியில் இணைந்ததிலும் அளவுகடந்த மகிழ்ச்சி. அதை அவனிடம் மனமாரத் தெரிவித்தார்.

விமானம் ஏறுவதற்கு முன் க்ரிஷ் போன் செய்து உதயிடமும், ஹரிணியிடம் பேசினான். இருவரிடமும் எதிரி முடிந்தான், ஆபத்தும் முடிந்தது என்று தெரிவித்த போது இருவரின் வார்த்தைகள் வராத கண்ணீரையும் அவனால் உணர முடிந்தது. இருவரும் சந்தோஷம் தாங்காமல் திக்குமுக்காடியதையும் உணர்ந்தான். அவன் விழிகளும் ஈரமாயின.


க்ரிஷ் இல்லுமினாட்டி அரங்கத்தில் பேசிய பேச்சின் ஒளிநாடா, ஒலிநாடா, எழுத்துவடிவம், மூன்றும் அந்த பிரமிடு-கண் சின்னத்தோடு வாஷிங்டன் நகரத்தின் இரகசியக் காப்பறையில் சிகாகோ பழஞ்சுவடியோடு சேர்ந்து எர்னெஸ்டோ, வழுக்கைத் தலையர் இருவராலும் சேர்ந்து வைக்கப்பட்டன. அந்தப் பிரமிடு கண் சின்னம் தன் வேலை முடிந்து விட்டதாலோ ஏனோ அதன் பிறகு ஒளிரவில்லை. வெறும் நினைவுச் சின்னமாகத் தங்கி விட்டது.

திரும்பி வருகையில் வழுக்கைத் தலையர் கேட்டார். “க்ரிஷ் இல்லுமினாட்டியில் சோபிப்பான் என்று நினைக்கிறீர்களா? அவன் மிகவும் மென்மையானவனாகத் தோன்றுவதால் கேட்கிறேன்…”

எர்னெஸ்டோ புன்னகைத்தார். “இல்லுமினாட்டி போன்ற ஒரு பயமுறுத்தும் இயக்கம் பேச  அழைத்தவுடன் எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லாமல் தனியாக, தைரியமாக, கண்களைக் கட்டிக் கூட்டிப் போனாலும் பரவாயில்லை என்று வருபவன் பலவீனமாகவா உங்களுக்குத் தோன்றுகிறான்?”

வழுக்கைத் தலையர் யோசித்துப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார். இந்த அளவு தைரியம் சாதாரணமாக யாருக்கும் வராது என்று அவருக்கும் தோன்றியது.

எர்னெஸ்டோ சொன்னார். “அந்த மென்மைக்குப் பின்னால் அவன் மிகவும் அழுத்தமானவனும் கூட. நீங்கள் என் வார்த்தைகளைக் குறித்துக் கொள்ளுங்கள். அவன் கண்டிப்பாக இல்லுமினாட்டியில் சரித்திரம் படைப்பான்……” சொல்லும் போது கையில் புனிதச் சின்னத்தோடு பூரண தேஜஸுடன் அரங்க மேடையில் க்ரிஷ் நின்ற காட்சி அவருக்கு நினைவு வந்தது. அந்தக் காட்சி அவர் மனதில் மட்டுமல்ல அரங்கத்தில் இருந்த இல்லுமினாட்டி உறுப்பினர்கள் அனைவர் மனதிலும் மறக்க முடியாத காட்சியாய் என்றென்றும் தங்கியிருக்கும் என்று அவர் நினைத்துக் கொண்டார்.


விமானத்தில் செல்கையில் ஜன்னல்வழியே தெரிந்த மேகங்களைப் பார்க்கும் போது க்ரிஷுக்கு வேற்றுக்கிரகவாசி நினைவு வந்தது. வேற்றுக்கிரகவாசி நடந்ததை எல்லாம் தெரிந்து கொண்டு என்ன சொல்வான் என்று புன்னகையோடு யோசித்தான். சில மாதங்களில் அவன் வரும் போது சொல்ல வேண்டியது மட்டுமல்ல கேட்க வேண்டியதும் க்ரிஷுக்கு நிறைய இருந்தது. நினைவு வர வர கேள்விகளை எழுதி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

மெல்ல அவன் மனம் ஆக வேண்டியதை யோசிக்க ஆரம்பித்தது. விஸ்வத்தின் மரணம் உடனடி பேரபாயத்தைத் தீர்த்திருக்கிறதே ஒழிய மற்றபடி எல்லாம் இருக்கிறபடி தான் இருக்கிறது என்பதை அவன் நினைவுபடுத்திக் கொண்டான். இல்லுமினாட்டியில் கூட அனைவரிடமும் உடனடியாய் பெரிய மாற்றம் வந்து விடாது என்று அவன் அறிவான். ஆனால் சின்னச் சின்ன மாற்றங்கள் கண்டிப்பாக உண்டாகும். உண்டாகும் படி அவனும், அவனைப் போன்ற மனிதர்களும் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். தொடர்ந்து ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் சின்ன மாற்றங்கள் பெரிய மாற்றங்களில் முடியும்…. இப்போதைய விதைகள் நாளைய தளிர்கள் எதிர்கால விருட்சங்கள்…..

ஜன்னலில் இருந்து பார்வையைத் திருப்பிய போது பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த இந்தியப்பயணி ஒருவர் ஆங்கிலப் பத்திரிக்கை ஒன்றில் சுவாரசியமாகப் படித்துக் கொண்டிருந்த கட்டுரைத் தலைப்பு  க்ரிஷ் பார்வையில் பட்டது. “இல்லுமினாட்டி இருப்பது உண்மையா?”

அவன் பார்வை அந்தக் கட்டுரையில் சற்றுத் தங்கியதைக் கவனித்த அந்தப் பயணி அவனிடம் கேட்டார். “நீங்கள் இல்லுமினாட்டி இருப்பது உண்மை என்று நினைக்கிறீர்களா?”

கண்ணிமைக்காமல் க்ரிஷ் புன்னகையோடு சொன்னான். “நானே ஒரு இல்லுமினாட்டி தான்”

அவன் நகைச்சுவை உணர்வு அந்தப் பயணிக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. வாய்விட்டுச் சிரித்தவர் “சரியாகப் பதில் சொல்லி விட்டீர்கள். தெரிந்தும் இந்த மாதிரிக் கட்டுரைகளைப் படிக்காமல் இருக்க முடிவதில்லை….. சுவாரசியமாய் இருப்பது தான் காரணம்” என்று சொல்லி பத்திரிக்கையை மூடி வைத்தார்.

க்ரிஷ் முகத்தில் புன்னகை விரிந்தது…..

முற்றும்

என்.கணேசன் 



Wednesday, June 12, 2019

ஆவி மற்றும் ஏவல் சக்திகளின் சாகசங்கள்!


ஆன்மிகப் பயணத்தில் ஆத்மசக்திகள்!-

நியூயார்க் செல்லாமல் நேரடியாக பிலடெல்பியாவுக்கு வந்த தபால்களோடு கர்னல் ஓல்காட்டின் ஆச்சரியங்கள் முடிந்து விடவில்லை. அவர் பிலடெல்பியாவில் ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையாருடன் தங்கியிருந்த காலத்தில் அதிசய நிகழ்வுகள் தொடர்ந்தன.

ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் ஆவிகளைப் பல வேலைகளுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் சக்தியையும் பெற்றிருந்தார். குறிப்பாக ஜான் கிங் என்று அவர் பெயர் வைத்திருந்த ஆவி மூலமாக அவர் நிறைய தகவல்கள் பெற்றார். அந்த சமயங்களில் அவர் சொல்லச் சொல்ல அந்தத் தகவல்களை வேகமாக எழுதிக் கொள்ளும் வேலையை கர்னல் ஓல்காட் செய்தார். ஆரம்பத்தில் அவர் அந்தத் தகவல்களை துண்டுக் காகிதங்களில் எழுதி வைத்துக் கொள்வார். தேவைப்படும் வரை அவற்றைப் பத்திரமாக வைத்திருந்து தேவை முடிந்த பிறகு அந்தத் துண்டுக் காகிதங்களை அவர் வீசி எறிந்து விடுவார். சில சமயங்களில் அடுத்தவர்களுக்குப் பயன்படுத்தக் கூடிய காகிதங்களை அவர் நிறைய நாள் பத்திரப்படுத்தி வைக்க வேண்டி இருந்தது. அப்படித் துண்டுக் காகிதங்களைப் பத்திரப்படுத்தி வைப்பது அவருக்கு மிகவும் சிரமமாக இருக்கவே அவர் ஒரு நோட்டுப் புத்தகம் வாங்கி இனி அதில் எழுதி வைத்துக் கொள்வது நல்லது என்ற முடிவுக்கு ஒரு நாள் வந்து உடனே ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை வாங்கிக் கொண்டும் வந்தார்.

அவர் வீட்டுக்கு வந்த போது அவர் கையிலிருந்த நோட்டுப் புத்தகத்தைப் பார்த்து அது எதற்கு என்று ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் கேட்க ஜான் கிங் ஆவி சொல்லும் குறிப்புகள் எழுதிக் கொள்ள என்று கர்னல் ஓல்காட் விளக்கினார். அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தைக் கையில் வாங்காமல், அதைத் தொடவும் முயற்சிக்காமல் தூரத்திலேயே அமர்ந்திருந்த ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் கர்னல் ஓல்காட்டிடம் அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை நெஞ்சோடு வைத்துக் கொண்டு சிறிது நேரம் நிற்கச் சொன்னார். கர்னல் ஓல்காட்டுக்கு அவர் எதற்கு அப்படிச் செய்யச் சொல்கிறார் என்று புரியவில்லை என்ற போதும் அப்படியே செய்தார். சிறிது நேரம் கழித்து அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தைத் திறந்து பார்க்கும்படி ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் கூறினார்.

கர்னல் ஓல்காட் அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தைத் திறந்து பார்த்த போது அதன் முதல் பக்கத்தில் ஜான் கிங்கின் புத்தகம் என்று பென்சிலில் எழுதி இருந்தது. அதற்குக் கீழே அன்றைய நாளான நான்காவது மாதத்தின் நான்காவது நாள், வருடம் 1875 என்று எழுதியிருந்தது.  அதற்குக் கீழே ஆன்மிகச் சின்னங்கள் சில வரையப்பட்டிருந்தன.   அந்தச் சின்னங்கள் எளிமையானவை அல்ல. வரைவதற்குக் கடினமான சின்னங்கள் அவை. வாங்கிய புதிய நோட்டுப் புத்தகத்தில், அவரைத் தவிர வேறு யாருமே தொட்டிராத நோட்டுப் புத்தகத்தில் அன்றைய தேதியுடன் ஜான் கிங்கின் பெயர் எழுதப்பட்டிருந்ததும், பார்த்து வரையவே மிகவும் கடினமான ஆன்மிகச் சின்னங்கள் வரையப்பட்டிருந்ததும் கர்னல் ஓல்காட்டை வியப்பில் ஆழ்த்தின. சில நிமிடங்களில் அதெல்லாம் எப்படிச் சாத்தியமானது என்று ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் விளக்கவில்லை. அந்த எழுத்துக்கள் ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையாருடையதாக இருக்கவில்லை என்பது உபரிச் செய்தி. பல வருடங்கள் கழிந்த பின் அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்துப் பார்த்த போதும் அப்படியே அந்த எழுத்துக்களும் சின்னங்களும் இருந்தன என்று கர்னல் ஓல்காட் பிற்காலத்தில் நினைவுகூர்ந்தார்.

ஆவிகளைப் பயன்படுத்தி ஆச்சரியப்படுத்தும் நிகழ்வுகளை நடத்திக் காட்டிய ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் சில ஏவல் சக்திகளையும் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார் என்பதை கர்னல் ஓல்காட் காலப்போக்கில் அறிந்து கொண்டார். ஒரு முறை அவர்கள் தங்கியிருந்த வீட்டில் துவாலைகள் தீர்ந்து விடவே கர்னல் ஓல்காட் ஒரு நீளமான துணியை வாங்கி வந்து அதை இருவருமாகச் சேர்ந்து பத்துப் பன்னிரண்டு துவாலைகளாக வெட்டி வைத்தார்கள். துவாலைகளை நான்கு பக்கங்களிலும் மடித்துத் தைக்கும் முன்பே ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் ஒன்றை எடுத்துப் பயன்படுத்த, ”தைத்துப் பயன்படுத்த முடியாத அளவுக்கு என்ன சோம்பேறித்தனம் என்று அவரை கர்னல் ஓல்காட் கடிந்து கொண்டார். உடனே ஊசி, நூல் எடுத்து ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் அந்தத் துவாலையைத் தைக்க ஆரம்பித்தார். பல அற்புத சக்திகளைப் பெற்றிருந்த போதும் அடிப்படை வேலைகள் பலவற்றில் ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் பின் தங்கி இருந்தார். கோணல் மாணலாகத் தான் அந்தத் துவாலையை அவர் தைத்தார்.

அப்போது அவர் மேசையின் அடியில் இருந்து விசித்திர சத்தங்கள் கேட்டன. உடனே ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார்சும்மா இருக்க மாட்டாயா? அந்தப் பக்கம் போ முட்டாளேஎன்று கீழே பார்த்துச் சொல்ல கர்னல் ஓல்காட் என்ன விஷயம் என்று கேட்டார்.

என் ஏவல்சக்தி ஒன்று என்னைத் தொந்திரவு செய்கிறது. வேறெதோ செய்யச் சொல்கிறதுஎன்று ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் சொன்னார்.

கர்னல் ஓல்காட்அப்படியானால் அந்தத் துவாலையின் நுனிகளைத் தைக்கும் வேலையை  அந்த ஏவல் சக்தியிடமே தர வேண்டியது தானே. அதற்கும் ஒரு வேலை கொடுத்த மாதிரி இருக்கும். மேலும் அது உங்களை விட நன்றாகத் தைக்கும்என்று வேடிக்கையாகச் சொன்னார்.

வாய் விட்டுச் சிரித்த ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் அந்த ஏவல் சக்தியிடம் அந்த வேலையை ஒப்படைக்கச் சிறிது தயங்கினார். ஆனால் கர்னல் ஓல்காட்டுக்கு இந்த மாதிரி வேலைகளையும் அந்த ஏவல் சக்திகள் செய்ய முடியுமா என்று அறியும் ஆவல் இருந்தது. அதனால் அவர் வற்புறுத்தினார்.

பின் ஒத்துக் கொண்ட ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் அந்தத் துவாலைகளையும், ஊசி மற்றும் நூலையும் சேர்த்து அலமாரியில் வைக்கும்படி கர்னல் ஓல்காட்டைக் கேட்டுக் கொண்டார். அவர் சொன்னபடியே கர்னல் ஓல்காட் அறை மூலையில் கண்ணாடிக் கதவிருந்த ஒரு புத்தக அலமாரியில் துவாலைகள், ஊசி, நூல் மூன்றையும் சேர்த்து வைத்து விட்டு வந்து   ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் அருகே அமர்ந்தார். இருவரும் ஆன்மிக விஷயங்களையும், தத்துவார்த்த விஷயங்களையும் பற்றி சுவாரசியமாகப் பேச ஆரம்பித்தார்கள். அந்தச் சமயத்தில் அவர்கள் இருவரைத் தவிர வீட்டில் மனிதர்கள் வேறு யாரும் இருக்கவுமில்லை.

சுமார் இருபது நிமிடங்கள் கழித்து மேசையின் அடியிலிருந்து மறுபடியும் விசித்திர சத்தம் கேட்டது. கர்னல் ஓல்காட் என்னவென்று கேட்க ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார்அது தைக்கும் வேலையை முடித்து விட்டதாம்என்று சொல்லியிருக்கிறார்.  கர்னல் ஓல்காட்டுக்கு உண்மையில் அவர் சொன்னதை நம்ப முடியவில்லை. எழுந்து போய் அலமாரியின் கண்ணாடிக் கதவைத் திறந்து பார்த்த போது உண்மையாகவே அனைத்துத் துவாலைகளும் தைக்கப்பட்டிருந்தன. அதுவும் கோணல் மாணலாகத் தான் இருந்தது என்றாலும் அந்த வேலை அந்த ஏவல் சக்தியால் செய்து முடிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதே கர்னல் ஓல்காட்டுக்குப் பிரமிப்பாக இருந்தது. 

உண்மையான ஆன்மிகத்தில் இது போன்ற ஆவி, ஏவல் சக்திகளுக்கு முக்கியத்துவம் தரப்படுவதில்லை. அவர்கள் உருவாக்கிய தியோசபிகல் சொசைட்டியின் நோக்கமும் இது போன்ற சக்திகளை ஊக்குவிப்பதோ, பிரயோகிப்பதோ இல்லை. பூகோள எல்லைகளைக் கடந்து மொழி, இனம், மதம் ஆகியவற்றையும் கடந்த ஆன்மிகத்தையும், சகோதரத்துவத்தையும் வலியுறுத்துவதே அதன் நோக்கமாக இருந்தது. ஆனால் ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் போன்றவர்கள் இந்த சில்லறை சக்திகள் மீது தங்கள் ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தி அவற்றையும் பயன்படுத்திக் கொண்டே ஆன்மிகம் மற்றும் உலக சகோதரத்துவத்தை வளர்த்த முற்பட்டார்கள்.

இந்தச் சக்திகளைப் பயன்படுத்தியது போலவே ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் ஆன்மிக உயர்சக்தி மனிதர்களான மகாத்மாக்களையும் அவ்வப்போது தொடர்பு கொண்டு வந்தார். சில நேரங்களில் ஓய்வுக்குத் தனதறைக்குப் போகும் ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார், பின் சென்று பார்க்கும் போது அந்த அறையிலும் இல்லாமல் போவதையும் கர்னல் ஓல்காட் கவனித்திருக்கிறார். அவர் வீட்டை விட்டு வெளியே செல்வதையும் பார்த்திருக்காததால், வீட்டுக்குள்ளேயும் அவர் இல்லாமல் போவது கர்னல் ஓல்காட்டைத் திகைப்பில் ஆழ்த்தும். வீடு முழுவதும் தேடி அவரைக் காணாமல் கர்னல் ஓல்காட் குழம்பி இருக்கையில் ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் அமைதியாகத் தன் அறையில் இருந்தே வெளியே வருவதுண்டு. ”எங்கே சென்றிருந்தீர்கள்?” என்று கர்னல் ஓல்காட் கேட்டால்முக்கிய வேலை இருந்தால் அதைச் செய்து விட்டு வர மறைந்து விட்டேன்என்று ப்ளாவட்ஸ்கீ அம்மையார் சிரித்தபடியே சொல்வதுண்டு. அதற்கு மேலான விளக்கங்கள் அவரிடமிருந்து வந்ததில்லை.

(தொடரும்)
என்.கணேசன்
நன்றி: தினத்தந்தி 23.04.2019