என்னுடைய புதிய நாவல் அமானுஷ்யன், புதிய நூல் அறிவார்ந்த ஆன்மீகம் இரண்டும் பரபரப்பான விற்பனையில்.....வாங்க 9600123146 எண்ணைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்....

Monday, September 15, 2014

உபநிடதங்கள் உணர்த்தும் உண்மைகள்!

அறிவார்ந்த ஆன்மிகம்-47

பநிஷத்துகள் என்றழைக்கப்படும் உபநிடதங்கள் வேதங்களின் கிளைநூல்களாகக் கருதப்படுபவை. நம் இந்திய வேதாந்தத்தின் சாராம்சம் முழுவதும் உபநிடதங்களில் இருக்கின்றது.  உபநிடதங்களில் சில உரைநடையிலும் சில செய்யுள் நடையிலும் உள்ளன. ஆனால் எல்லாமே மெய்ஞான உண்மைகளையும், தத்துவங்களையும் அலசுபவை. அறிவுகூர்மையான பல கேள்விகளை எழுப்பி பதில்களை அலசி ஆராய்ந்து பின் மகத்தான மெய்ப்பொருளை விளக்கக்கூடிய நூல்கள் அவை.

உபநிஷத் என்ற சமஸ்கிருதச் சொல்லில் 'உப', 'நி' மற்றும் 'ஸத்என்ற மூன்று வேர்ச்சொற்கள் உள்ளன. உப  என்றால் (குருவின்) அருகில் என்று பொருள். நிஎன்றால்  உறுதியாக அல்லது    நிச்சயமாக என்று பொருள். ஷத் என்றால் (துயரத்தை அல்லது சந்தேகத்தை)  அழிப்பது என்று பொருள். எனவே உபநிஷத் என்னும் சொல்லின் பொருள் குருவின் அருகில் இருந்து உறுதியாக மெய்ப்பொருள் ஞானத்தைப் பெற்று அறியாமையையும், அதனால் வரும் துயரத்தையும் நீக்குதல் என்பது தான். இப்படி குருவின் அருகில் அமர்ந்து சீடனால் கேட்டு உணரும் அரிய பெரிய தத்துவங்கள் அடங்கியதே உபநிடதம் எனப்பட்டது

மொத்தம் 108 உபநிடதங்கள் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும் அவற்றில் மிகப் பழமையான பத்து உபநிடதங்கள் மிக முக்கியமானவை. அவை ஈசா, சாந்தோக்யம், பிரகதாரண்யகம், ஐதரேயம், தைத்திரீயம், பிரச்னம், கேனம், கடம், முண்டகம், மாண்டூக்யம். இவற்றில் பிரகதாரண்யகமும் அடுத்ததாக சாந்தோக்யமும் பெரிய உபநிடதங்கள். மாண்டூக்யம் 12 சுலோகங்களே கொண்டே மிகச்சிறிய உபநிடதம்.

மகான்களான ஆதிசங்கரர், இராமானுஜர், மத்வாச்சாரியார்,  நீலகண்ட சிவாசாரியார் ஆகிய நான்கு சமயாசாரியர்களும் முறையே அத்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம், துவைதம், சித்தாந்தம் என்னும் தாங்கள் கொண்டிருந்த கொள்கைகளை ஒட்டி மேற்கூறிய முக்கிய உபநிடதங்களுக்கும் விரிவுரை எழுதியுள்ளார்கள்.  

ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்த்தால் புத்த, சமண மதங்களின் சாரம் முழுவதும் உபநிடதங்களிலிருந்தே எடுக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண முடியும். மிக உயர்வாக சொல்லப்படும் அந்த மதங்களின் நல்லொழுக்கக் கோட்பாடுகள் கூட ஏதோ ஒரு உபநிடதத்தில் வார்த்தைக்கு வார்த்தை அப்படியே இருப்பதைக் காணலாம்.

வேதங்களைப் போலவே உபநிடதங்களையும் எழுதியவர்கள் பெயர்கள் நாம் அறியோம். சிறிய உபநிடதங்கள் ஒரே ரிஷியின் உபதேசமாக சொல்லப்பட்டு இருந்தாலும், பெரிய உபநிடதங்கள் பல ரிஷிகளின் உபதேசங்களின் தொகுப்பாக அமைந்துள்ளன. இனி சில உபநிடதங்களையும் அவை உணர்த்தும் உண்மைகளையும் பார்ப்போம்.

பிரகதாரண்யகம்என்னும் சமஸ்கிருத சொல்லுக்கு மிகப்பெரிய அடர்ந்த காடு என்று பொருள். அக்காலத்தில் சன்னியாசத்திற்கு முந்தைய நிலையாக வனப்பிரஸ்தம் என்று காடுகளில் அமைதியான வாழ்க்கை நடத்தும் முறை இருந்தது. அவர்களுக்கேற்ற உபதேசங்கள் நிரம்பி இருப்பதால் இது பிரகதாரண்யக உபநிடதம் என்ற பெயர் பெற்றது. இது யஜுர் வேதத்தைச் சார்ந்தது. இவ்வுபநிடதம் பிரம்மதத்துவ விசாரணை, நன்னெறிகள், வேள்விகள், சடங்குகள், ஒரு மனிதன் எவ்வாறு வாழ வேண்டும், பிரம்மத்தை அடையும் வழிகள் மற்றும் ஜீவன் - பிரம்ம ஐக்கியத்தைப் பற்றி விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது. இந்த உபநிடதத்தில் தான் அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி” (நான் பிரம்மமாக இருக்கிறேன்) என்ற மகா வாக்கியம் அமைந்திருக்கிறது.

உபநிடதங்களில் மிக அழகான, தெளிவான உவமை மூலம் உண்மையை உணர்த்துகிற சிறப்பு உண்டு. உதாரணத்திற்கு முண்டக உபநிடதத்தில் வரும் இரண்டு பறவைகளின் உவமையைச் சொல்லலாம். 

ஒரு மரத்தில் அழகிய இறகுகள் கொண்ட இரண்டு பறவைகள் அமர்ந்திருக்கின்றன. இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று மிகுந்த நேசம் பாராட்டுகின்றன. கீழ்க்கிளையில் அமர்ந்திருக்கும் பறவை பழங்களைத் தின்கிறது. மேல் கிளையில் இருக்கும் பறவை உண்ணாமல் கம்பீரமாக அமைதியாக உட்கார்ந்திருக்கிறது. கீழ்க்கிளையில் அமர்ந்திருக்கும் பறவை மாறிமாறி இனிப்பும் கசப்புமான பழங்களைத் தின்பதில் அதற்கேற்ப மகிழ்ச்சியையும் வேதனையையும் அடைகிறது.  ஆனால் மேலே அமர்ந்திருக்கின்ற மற்ற பறவையோ இனிப்பும் உண்ணாமல், கசப்பும் உண்ணாமல் இருப்பதால் இந்த சுக துக்கங்களில் சிக்காமல் தன் அமைதி நிலையிலேயே ஆழ்ந்திருக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் கீழ்க்கிளையில் உள்ள பறவை மேல்கிளையில் உள்ள பறவையின் நிறைவான அமைதியைப் பார்த்து உண்மையை உணர்கிறது. 

மனிதனின் நிலை இதுதான். வாழ்க்கை தரும் இனிப்பும் கசப்புமான பழங்களை உண்கிறான். பணத்தை நாடி புலனின்பங்களைத் தேடி வாழ்க்கையின் நிலையற்ற இன்பங்களைத் தேடி பைத்தியக்காரத் தனமாக வெறித்தனமாக ஓய்வில்லாமல் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறான். இதுதான் உலகம். ஆனால் புலனின்ப வாழ்க்கைக்கு அப்பால்,  உலகின் நிலையற்ற சுக துக்கங்களுக்கும் அப்பால் உள்ள அமைதியான, ஆனந்தமான மேல் நிலையை  கண நேரம் காணப் பெற்றாலும் அவன் வாழ்க்கை திசை மாறுகிறது.

உபநிடதங்கள் படிக்கத் துவங்கும் முன்பு அந்தந்த உபநிடத்திற்குரிய சாந்தி மந்திரத்தை சொல்லிவிட்டுத்தான் துவங்க வேண்டும் என்பது மரபு. வேதாந்த சாத்திரங்கள் கேட்கும் போது நமக்கு வரும் தடைகளான சூழ்நிலைகளிலிருந்து வரும் தடை, இயற்கையிலிருந்து வரும் தடை, நம்மிடருந்து நமக்கே வரும் தடை ஆகிய மூன்று தடைகளை அமைதிப் படுத்துவதின் மூலம் நம்மை நாம் காத்துக்கொள்வதற்கு இறைவனிடம் வேண்டுவதே சாந்தி மந்திரம் சொல்வதின் உட்பொருள். உதாரணத்திற்கு ஐத்ரேய உபநிடதத்தின் சாந்தி மந்திரப் பொருளைப் பார்ப்போம்.

எனது வாக்கு, மனதில் நிலைபெறட்டும். மனம், வாக்கில் நிலைபெறட்டும். ஒளிமயமான பரம்பொருளே! நீ என்னுள் ஒளிர்வாயாக. மனமே, வாக்கே, நீங்கள் இருவரும் ஒன்று சேர்ந்து வேதங்களின் உண்மையை எனக்குக் அருள்வீர்களாக. என்னால் கேட்கப்படுகின்றவை என்னை விட்டு விலகாதிருக்கட்டும். நான் கற்றவற்றைப் பகலும் இரவும் சிந்திப்பேனாக. நான் உலகியல் உண்மைகளைச் அறிவேனாக. பிரம்மத்தைப் பற்றிய உண்மையை அறிவேனாக. அந்த இறைவன் என்னைக் காக்கட்டும். எனது குருவையும் காக்கட்டும். எனக்கும் குருவுக்கும் ஆரோக்கியத்தை தர வேண்டும். சீடனாகிய எனக்கு வேதத்தை  நன்கு கேட்கும் சக்தியையும், குருவுக்கு அதனை நன்கு கற்றுத்தரும் சக்தியையும் அருள வேண்டும். ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி”.

இது எவ்வளவு அழகான உயர்ந்த பிரார்த்தனை பாருங்கள். இப்படி ஒவ்வொரு உபநிடதத்திலும் சாந்தி மந்திரத்தில் இருந்து கடைசி சுலோகம் வரை ஞானப் பொக்கிஷங்கள் புதைந்து கிடக்கின்றன.  ஞான மார்க்கத்தில் பெண்களுக்கு இருக்கும் வேட்கையும் இவற்றில் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. மைத்ரேயி மற்றும் கார்க்கி என்ற பெண்கள் கூட அறிவுபூர்வமான கேள்விகள் கேட்டு ஞானத்தைப் பெற்றதாக சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

கடோபநிடதத்தில் நசிகேதன் என்ற சிறுவன் எமனிடமே மரணத்தைப் பற்றியும் அதன் பின் உள்ள உண்மைகள் பற்றியும் கேள்விகள் கேட்டு ஞானம் பெறுவதாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது, நீண்ட ஆயுள், நிறைய செல்வம், மற்ற அனைத்து சுகங்களையும் தர எமன் தயாராக இருந்தாலும் அதை எல்லாம் வேண்டாம் என மறுத்து ஞானமே எனக்குத்  தேவை என்று உறுதியாக நின்று நசிகேதன் ஆத்மஞானம் பெற்றதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

இப்படி உயர்ந்த ஞானப் பொக்கிஷங்கள் அனைத்தையும் கொண்ட உபநிடதங்கள் குறித்து விவேகானந்தர் கூறுகிறார்.  

எந்தப் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களானாலும், எந்தத் தத்துவக் கோட்பாட்டைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தாலும் இந்தியாவிலுள்ள ஒவ்வொருவரும் உபநிடதங்களையே தங்கள் பிரமாண சாஸ்திரமாகக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி ஏற்றுக் கொள்ளாத எந்தப் பிரிவும் வைதீகத்திற்குப் புறம்பாகி விடுகிறது.  எந்தத் தொழில் செய்பவராயினும் எல்லோருக்கும் உபநிடதங்கள் பொதுவானவை. வேதாந்தத்தின் இந்தக் கருத்துக்கள் வெளிவந்தாக வேண்டும். காட்டிலும் குகைகளிலும் வசிக்கும் முனிவர்களிடம் மட்டும் இருந்தால் போதாது. அவை வெளிவந்து வழக்கறிஞர் சபைகளிலும் வழிபாட்டு மேடைகளிலும் ஏழையின் குடிசையிலும் மீன் பிடிக்கும் மீனவரிடமும் படிக்கின்ற மாணவரிடமும் செயல்பட்டாக வேண்டும்

அவர் கூறுகின்றபடி அந்த ஞானம் பொதுமக்களிடமும் ஏற்படுமானால் நாம் எட்ட முடியாத உயரங்களே இருக்காதல்லவா?

-என்.கணேசன்
நன்றி- தினத்தந்தி - 4.2.2014 - ஆன்மிகம்


Thursday, September 11, 2014

புத்தம் சரணம் கச்சாமி! – 11



லீ க்யாங்குக்கு காத்திருப்பது கஷ்டமாக இருந்தது. தலாய் லாமாவை இன்னும் யாரும் சந்திக்க வரவில்லை. பிரதமர் அலுவலகத்தில் இருந்தும் பிறகு எந்த விதமான தகவலும் தலாய் லாமாவுக்கு அனுப்பப்படவில்லை.  சோடென் மூலமாக கிடைத்த தகவலின்படி தலாய் லாமாவும் அமைதி இழந்து தான் தவிக்கிறார் என்பது தெரிந்தது. அவருடைய பிரார்த்தனை நேரம் கூடி விட்டதாகவும் சோடென் தெரிவித்திருந்தான்.

லீ க்யாங் இந்திய உளவாளிகளில் வித்தியாசமான பெயரோ, பட்டப் பெயரோ கொண்ட ஆள்கள், அவர்களுடைய முழுவிவரங்கள் எல்லாம் உடனடியாகத் தனக்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும் என்று தன் துறை ஆள்களிடம் கட்டளை இட்டிருந்தான். அவர்கள் முழுமூச்சாய் அந்த வேலையில் இப்போது ஈடுபட்டிருந்தார்கள்....

வாங் சாவொ போன் செய்தான். சார் புதுடெல்லி விமானநிலையத்தில் அந்த வழுக்கைத்தலையனைக் கொண்டு போய் விட்ட டாக்ஸி டிரைவரைக் கண்டுபிடித்து விட்டார்கள்...

லீ க்யாங் பரபரப்பானான். “யாராம் அந்த வழுக்கைத்தலையன்?

யாரோ டாக்டர் என்று டாக்ஸி டிரைவர் சொல்கிறான். கல்கத்தாக்காரனாம். அந்த டாக்ஸி டிரைவரிடம் அந்த ஆள் தன் விசிட்டிங் கார்டை தந்திருக்கிறான். ஆனால் அந்த டாக்ஸி டிரைவர் அதைத் தொலைத்து விட்டானாம். விசிட்டிங் கார்டைப் பார்த்ததில் டாக்டர் என்பது மட்டும் தான் நினைவிருக்கிறது அந்த டிரைவருக்கு....

லீ க்யாங் உடனடியாகக் கேட்டான். “புதுடெல்லியில் எங்கே இருந்து அந்த வழுக்கைத்தலை டாக்ஸியில் ஏறினானாம். ஏதாவது ஆபிசில் இருந்தோ, வீட்டில் இருந்தோ ஏறி இருந்தால் அங்கே விசாரிக்கலாமே

“பாரக்கம்பா ரோட்டில் இருந்த ஒரு ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸின் வாசலில் இருந்து அந்த வழுக்கைத்தலையன் ஏறியிருக்கிறான். அந்த ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸில் 200 கடைகள் இருக்கின்றன

லீ க்யாங் பெருமூச்சு விட்டான்....


க்‌ஷய் வருணுடன் திரும்பி வந்து தன் முடிவைத் தெரிவித்த போது ஆனந்துக்கும் ஓரளவு ஆறுதலாகத் தான் இருந்தது. ஆனால் தலாய் லாமா சொல்லும் நபர் மைத்ரேய புத்தர் தானா என்பதை அக்‌ஷயால் எப்படி உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பது அவனுக்கு விளங்கவில்லை. அதை அக்‌ஷயிடம் வாய் விட்டுக் கேட்டான்.

அக்‌ஷய் சொன்னான். “எனக்கு புத்தமதம் புதியதல்ல. அவர்கள் மைத்ரேய புத்தர் என்று நினைக்கும் பையனை நம்புவதற்குச்  சொல்லும் காரணம் ஆதாரபூர்வமானது தானா என்பதை எனக்கு கண்டுபிடிப்பது பெரிய விஷயமல்ல

ஆனந்த் கேட்டான். “அவர்கள் சொல்லும் பையன் மைத்ரேய புத்தர் என்பது உண்மையானால் வருண் சொன்ன மாதிரி உன் உதவி தேவையே இல்லையே. ஒரு தெய்வப்பிறவிக்கு உன் உதவி எதற்கு?

அதையும் தான் நான் கேட்டு தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளப் போகிறேன்.  அதன் பிறகு தான் போவதா வேண்டாமா என்று முடிவு செய்யப் போகிறேன். வருணுக்கு நான் அப்படித்தான் வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன்

ஆனந்த் வருணின் முகத்தைப் பார்த்தான். வருண் முகத்தில் திருப்தி கலந்த பெருமிதம் தெரிந்தது. இது வரை இங்கு நடந்த உணர்ச்சிப் போராட்டத்தைப் பற்றி யோசிக்கையில் நிஜமான ஒரு தந்தையும், மகனும் கூட ஒருவரை ஒருவர் இந்த அளவு நேசிக்க முடியுமா என்ற சந்தேகம் ஆனந்துக்கு வந்தது.

அக்‌ஷய் கேட்டான். “சரி இனி அடுத்தது என்ன? இது சம்பந்தமாக நான் யாரிடம் பேச வேண்டும்? தலாய் லாமாவிடமா?

அப்போது தான் ஆனந்த் புதிய பிரச்னையை உணர்ந்தான். தலாய் லாமா மூலம் வந்த கோரிக்கையில் தேர்ந்தெடுக்க இரண்டே வழிகள் தான் இருந்தன. ஏற்றுக் கொள்வது அல்லது மறுப்பது. அக்‌ஷய் ஏற்றுக் கொண்டால் அவனிடம் தர ஒரு மூடிய உறையை தலாய் லாமா தந்திருந்தார். மறுத்தால் அந்த உறையை தீயிலிட்டு எரித்து விடும்படி சொல்லி இருந்தார். அந்த உறையை ஆனந்த் எடுத்துக் கொண்டு வந்திருந்தான். அக்‌ஷயிடம் தந்து விட்டோ அல்லது அங்கேயே எரித்து விட்டோ வரும்படியாகத் தான் சோம்நாத்தின் உத்தரவு இருந்தது. ஆனால் இந்த இரண்டும் கெட்டான் முடிவுக்கு அக்‌ஷய் வருவான் என்று அவர்கள் யாருமே ஏனோ எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை போல் இருக்கிறது.

“என்ன யோசிக்கிறாய்?அக்‌ஷய் கேட்டான்.  

ஆனந்த் சொன்னான். வருணின் கடும் எதிர்ப்பு இருந்திரா விட்டால் அக்‌ஷய் தலாய் லாமாவின் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலையிலேயே இருந்திருப்பான். ஆனால் இப்போதோ தன்னை மிகவும் நேசிக்கும் குடும்பத்தினரின் நியாயமான உணர்வுகளையும் சந்தேகங்களையும் கணக்கிலேயே எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்ற தவறு நேர்ந்து விடக்கூடாது என்கிற மனநிலைக்கு வந்திருந்தான். அதனால் ஆனந்திடம் ஒன்றும் சொல்லாமல் மௌனம் சாதித்தான்.

அக்‌ஷய் தன் நிலையில் இருந்து மாறப்போவதில்லை என்பது உறுதியாய் தெரிந்தவுடன் ஆனந்த் சோம்நாத்திடம் தற்போதைய பிரச்னையைச் சொன்னான். என்ன செய்வது என்று கேட்டான்.

“தலாய் லாமாவைத் தான் கேட்க வேண்டும்என்று சொன்ன சோம்நாத் அரை மணி நேரத்தில் திரும்பவும் போன் செய்வதாய் சொன்னார்.  


லாய் லாமாவின் தனி அலைபேசி ஒலித்த போது அவர் சோடென்னிடம் சில கடிதங்கள் அனுப்ப உத்தரவு பிறப்பித்துக் கொண்டிருந்தார். தனி அலைபேசி எண்ணில் அவரைத் தொடர்பு கொள்பவர்கள் மிகவும் அபூர்வம். அதுவும் பகல் நேரங்களில் அந்த அலைபேசி ஒலிப்பது இது இரண்டாம் முறை. ஏழு மாதங்களுக்கு முன்பு ஒலித்த போது அது தவறாக வந்த அழைப்பாக இருந்தது. இதுவும் அப்படித்தான் இருக்கும் என்று நினைத்தாலும் முன்னெச்சரிக்கையாக சோடென்னிடம் ட்சுக்லகாங்க் திருக்கோயில் நூலகத்தில் இருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட புத்தகத்தை எடுத்துவரச் சொன்னார். அவன் போய் வர குறைந்த பட்சம் பத்து நிமிடங்கள் ஆகும்....  அவன் வெளியே சென்ற பிறகு தான் அந்த அலைபேசியைக் கையில் எடுத்தார்.

சோடென்னோ அவர் பேச்சை ஒட்டுக் கேட்காமல் எந்தத் தலை போகிற வேலையிலும் ஈடுபடுவதில்லை என்று முடிவெடுத்திருந்ததால் கதவோரம் நின்று காதைத் தீட்டினான்.

தலாய் லாமா தவறான எண் என்று சொல்லி வைத்து விட வேண்டியிருக்கும் என்று எண்ணி தான் அலைபேசியைத் திறந்தார். எந்த அறிமுகமும் இல்லாமல் நேரடியாகப் பேசியது ஒரு குரல்.

“நீங்கள் பிரதமரிடம் சொன்ன நபர் உங்கள் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு முன் சில சந்தேகங்களை நிவர்த்தி செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறார். அந்த உறையைக் கொடுப்பதா, வேண்டாமா?

தலாய்லாமாவுக்கு தன்னை சுதாரித்துக் கொள்ள சிறிது நேரம் தேவைப்பட்டது. அமானுஷ்யன்எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் ஒத்துக் கொள்வான் அல்லது மறுப்பான் என்று எப்படி நினைத்தோம்? என்று எண்ணியவராகச் சொன்னார். “பரவாயில்லை. கொடுத்து விடுங்கள்....அவருக்கு வேறு வழி இல்லை...

சரி...என்று எதிர்முனை சொல்லி போன் இணைப்பைத் துண்டிப்பதற்குள் அவசர அவசரமாக தலாய் லாமா சொன்னார். “ஆனால் எது கேட்பதாக இருந்தாலும் தயவுசெய்து உடனடியாய் போகச் சொல்லுங்கள்.... காலம் நம் வசம் இல்லை....தலாய் லாமா தயவுசெய்து என்ற சொல்லிற்கு அதிக அழுத்தம் தந்தார்.

“சொல்கிறேன்

தலாய் லாமா அலைபேசியை வைத்த பிறகு தான் சோடென் நகர்ந்தான். அவன் அவர் சொன்ன புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு அவர் அறைக்குள் நுழைந்த போது அவர் சிந்தனையெல்லாம் வேறெங்கோ இருப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவர் அவனிடம் இருந்து அந்த புத்தகத்தை வாங்கிக் கொண்டு மீதி வேலையை நாளை பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று சொல்லி அனுப்பி விட்டார்.  

சோடென் அவசரமாகத் தனதறைக்குச் சென்று ஒட்டுக் கேட்ட விஷயத்தை வாங் சாவொவிற்கு அனுப்பி வைத்தான்.


னந்துக்கு சோம்நாத்திடமிருந்து உடனடியாகத் தகவல் வந்தது. ஆனந்த் அந்த உறையை அக்‌ஷயிடம் தந்தான். “எது கேட்பதாக இருந்தாலும் உடனடியாகப் போய் கேட்கச் சொல்லி இருக்கிறார் தலாய் லாமா. ஏதோ நடந்து விடும் என்று அவர் பயப்படுகிற மாதிரி இருக்கிறது. பிரதமரிடம் பேசிய போது கூட அப்படித்தான் அவசரப்பாட்டாராம்....

அக்‌ஷய் அந்த உறையைப் பிரித்தான். தலாய் லாமா ஆங்கிலத்தில் சுருக்கமாக எழுதி இருந்தார்.

“போதிசத்துவரின் அருளுக்குப் பாத்திரமான அன்பரே,
இந்த வேண்டுகோளை ஏற்றுக் கொண்டதற்கு நாங்கள் என்றும் உங்களுக்குக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.  புத்தகயாவில் உள்ள டெர்கார் புத்த மடாலயத்தில் என் குருநாதரான ஆசான் தங்களை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு உள்ளார். தயவுகூர்ந்து உடனடியாக அவரைச் சென்று நீங்கள் சந்தித்தீர்களானால் தங்கள் பணிக்குத் தேவையான எல்லா விவரங்களையும் கூறுவார்.
இப்படிக்கு
தலாய் லாமா


லீ க்யாங் வாங் சாவொ அனுப்பிய செய்தியை இரண்டு முறை படித்துப் பார்த்து விட்டு உடனடியாக வாங் சாவொவைப் போனில் தொடர்பு கொண்டான்.

“வாங் சாவொ. ஆசான் இந்தியாவில் இப்போது எங்கிருக்கிறார்?

“தெரியவில்லை. தர்மசாலாவில் கடைசியாக நம் ஆட்கள் பார்த்திருக்கிறார்கள். அப்போது மழையில் ஓடிய ஆள் பிறகு நம் ஆட்கள் பார்வையில் சிக்கவில்லை. ஏன் கேட்கிறீர்கள்?

“அவர்களுக்கு உதவப் போகும் ஆள் ஆசானைத் தான் சந்திக்கப் போகிறான். தலாய் லாமாவை அல்ல

“எப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?

தலாய் லாமா பேசியதில் முக்கியமான ஒரு வார்த்தையைக் கவனித்தாயா? ‘எது கேட்பதானாலும் உடனடியாகப் போகச் சொல்லுங்கள்என்று தான் சொல்லி இருக்கிறார். உடனடியாக வரச்சொல்லுங்கள் என்று சொல்லவில்லை. அவரிடமே அவன் போய் பேச வேண்டி இருந்தால் வரச் சொல்லுங்கள் என்று தான் சொல்லி இருப்பார். ஆசானைத் தவிர வேறு யாரிடமும் அந்த ஆளைச் சந்திக்கும் வேலையை ஒப்படைத்திருக்க மாட்டார்...

எவ்வளவு சீக்கிரம் இவன் முடிவுக்கு வருகிறான் என்று வாங் சாவொ வியந்தான்.


லீ க்யாங் சொன்னான். “இந்தியாவில் விமானநிலையத்திற்கு பக்கத்தில் இருக்கும் புத்த மடாலயங்களில் ஆசான் இருக்கிறாரா என்று பார்க்கச் சொல். அவர்கள் படும் அவசரத்தைப் பார்க்கும் போது உடனடியாக அந்த ஆள் வந்து பார்க்கிற இடத்தில் தான் ஆசான் தங்கியிருப்பார் போல் தெரிகிறது. அப்படி அவரைக் கண்டுபிடித்தால் மிக ரகசியமாக அவரைக் கண்காணிக்கச் சொல். முக்கியமாக அவரைப் பார்க்க வருகிற ஆளைப் பற்றிய முழு விவரங்களும் வேண்டும்....

(தொடரும்)

-என்.கணேசன்

  
(அமானுஷ்யனின் விறுவிறுப்பான பூர்வீகக் கதையை முழுமையாகப் படிக்க, தற்போது வெளியாகியுள்ள 600க்கும் மேற்பட்ட பக்கங்கள் கொண்ட “அமானுஷ்யன்” நாவலைப் படித்து மகிழுங்கள். நூலை வாங்க  பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணில் அல்லது மின்னஞ்சல் blackholemedia@gmail.com முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.)
  

Monday, September 8, 2014

பிறக்கும் போதே மயக்கும் மாயை!


கீதை காட்டும் பாதை 33

ந்த நோக்கத்தில் எப்படி வணங்கினாலும் அந்தத் தன்மைக்கேற்ப தன்னை நெருங்குகிறார்கள், பலனடைகிறார்கள் என்று சொல்லிய ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அடுத்ததாக தன் உண்மையான சொரூபத்தை மனிதர்களால் உணர முடியாமல் போவது பற்றி விரிவாக விளக்குகிறார்.

அழிவற்றதும், ஈடில்லாததுமான என்னுடைய பரமாத்ம சொரூபத்தை அறியாத அறியாத அறிவிலிகள் பிறப்பில்லாத என்னைப் பிறந்தவன் என்று எண்ணுகிறார்கள்.

யோக மாயையினால் மறைக்கப்பட்ட நான் எல்லோருக்கும் வெளிப்படையாகத் தெரிவதில்லை. ஆகவே அறிவில்லாத இவ்வுலகம் என்னைப் பிறப்பற்றவன் என்றும் அழிவற்றவன் என்றும் அறிவதில்லை.

கழிந்து போனவைகளும், இருப்பவைகளும், வரப்போவைகளுமான சகல உயிர்களையும் நான் அறிவேன். ஆனால் என்னையோ எவனும் அறியான்.

பாரதா! விருப்பு, வெறுப்பு என்பவைகளால் எழும் இரட்டைகளாகிற மோகத்தினால் சகல உயிர்களும் தாம் பிறக்கும் போதே மயங்கி விடுகின்றன.

மனிதனின் பிரச்னைகளுக்கான வித்து பிறவியிலேயே விதைக்கப்பட்டு விடுகின்றது. ஆத்மஞானம் மறக்கப்பட்டு மாயையால் சூழப்பட்டு ஆரம்பிக்கப்படும் வாழ்க்கையில் காண்கின்ற வெளித்தோற்றங்களே நிஜங்களாய் பாவிக்கப்படுகின்றன. தன்னையே, எடுத்திருக்கும் பிறவிக்கான புதுக்கதாபாத்திரமாய் நினைக்க ஆரம்பிக்கும் மனிதன் அதற்கும் மேலான உண்மை இருக்கும் என்று எண்ணக்கூட முடியாத நிலை தான் பெரும்பாலான நேரங்களில் இருக்கின்றது.

தன்னையே உண்மையாக அறிய முடியாதவன், இறைவனை அறிய முடியாமல் போவதில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்கின்றது? அறிய முடியாதவைகளை அனுமானங்களில் வடிப்பதல்லவா அறியாமையின் இயல்பு. அப்படித் தான் என்னென்னவோ தவறாக நிர்ணயித்து அதையே உண்மை என்று நம்பி அதனால் வரும் பிரச்னைகளில் மனிதன் உழன்று கொண்டிருக்கிறான். அப்படிப்பட்ட நிர்ணயங்களில் ஒன்று தான் இறைவனையும் தன்னைப் போல் பிறந்து வந்ததாக உருவகப்படுத்திக் கொள்வது. உருவங்களிலும் தன்மைகளிலும் முழுவதுமாக அடக்கி விட முடியாத மகாசக்தியை, ஆரம்பமோ, அழிவோ இல்லாத பரமாத்ம சக்தியை, பிறப்பு இறப்பு என்ற எல்லைக்குள் அடக்கிப் பார்க்கிற முட்டாள்தனத்தை அறியாமையால் மனிதர்கள் செய்கிறார்கள்.

இன்று மதங்களுக்குள் உருவாகும் சண்டைகளே இப்படி இறைவனைத் தங்கள் வட்டங்களுக்குள் குறுக்கிப் பார்ப்பதனால் ஏற்படுவது தானே? எல்லாம் வல்ல மகாசக்தியை உன் இறைவன், என் இறைவன் என இரண்டாகப் பிரித்து ஒரு பாதியைப் பாராட்டி வணங்கி மறு பாதியை இகழ்ந்து வெறுத்து தங்களை ஆன்மிகவாதிகளாக நம்பும் அறியாமை எத்தனை பேரிடம் நாம் பார்க்கிறோம்!.

இதற்கெல்லாம் காரணம் சூரியனை மேகம் மறைப்பது போல யோகமாயை நம் கண்களில் இருந்து இறைவனை மறைப்பது தான் என்கிறார் ஸ்ரீகிருஷ்ணர். அந்த மாயை தான் விருப்பு வெறுப்பு என்ற பின்னல்களால் இறைவன் உட்பட எல்லாவற்றையும் மறைக்கிறது. ஒன்றை வேறொன்றாகக் காட்டுகிறது. எல்லாம் அறிந்த இறைவனையே நாம் அறியாமல் தடுக்கிறது.

இந்த மாயையில் இருந்து விடுபட்டு அது ஏற்படுத்தும் துன்பங்களில் இருந்தும் நீங்கி இருப்பது எப்படி என்ற கேள்விக்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இப்படி பதில் அளிக்கிறார்.

ஆனால் புண்ணிய கர்மங்களைச் செய்கிற எந்த ஜனங்களுடைய பாவம் தீர்ந்து போகிறதோ அவர்கள் சுகம்-துக்கம் போன்ற இரட்டை நிலைகளின் மோகத்திலிருந்து விடுபட்டு உறுதியான விரதம் பூண்டு என்னையே உபாசிக்கிறார்கள்.

மூப்பு, மரணம் இவைகளிலிருந்து விடுபடுவதற்காக என்னைச் சரணமடைந்து முயற்சி செய்கிபவர்கள் அந்த பிரம்மத்தையும், ஆத்ம தத்துவத்தையும் சகல கர்மங்களையும் நன்கறிந்தவர்களாவார்கள்.

மாயையில் இருந்து முழுவதுமாக மீள இங்கு பாவங்கள் தீர்ந்து புண்ணிய கர்மங்கள் செய்வது, உறுதியான நிலைப்பாடு, சரணாகதி என்ற மூன்றையும் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் வலியுறுத்துகிறார்.

விருப்பு-வெறுப்பு, சுகம்-துக்கம் போன்ற இரட்டை நிலைகளால் பின்னப்படும் யோகமாயையில் இருந்து மீள ஒருவனின் பாவகர்ம வினைகள் தீர்ந்திருக்க வேண்டும், புண்ணிய கர்மங்கள் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும். பாவத்தின் சம்பளம் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிற வரையில், புண்ணியக் கணக்கை ஆரம்பிக்காத வரையில் யோகமாயை எல்லாவற்றையும் தவறாகவே காட்டி நம்மை வழிதவறச் செய்யும்.

அதே போல, மன உறுதி. மன உறுதி இல்லாத வரை பழகிப்போன தவறுகளையே திரும்பத் திரும்ப செய்து கொண்டிருப்போம். அந்த சுழியில் இருந்து தப்பிக்க மன உறுதியுடன் கூடிய அபாரப் பிரயத்தனம் வேண்டும். அது மட்டுமே இறைவனை விடாமல் உபாசிக்க வைக்கும். அப்படி உபாசித்து இறையருள் பெறாவிட்டால் நம் சில்லறை அறிவுக்கு எட்டுகிற விஷயங்களைக் கூட நம்மால் பின்பற்ற முடியாது.

அப்படி உபாசித்து மேலான சக்தியிடம் ஒரேயடியாய் சரணாகதி அடையும் போது நம் பலவீனங்கள், குறைகள், அறியாமை எல்லாம் விலகி அந்த மகாசக்தியால் நாம் நிரப்பப்பட்டு  பலமாக, நிறைவாக, அனைத்தும் அறிய முடிந்த அந்த சக்தியின் அங்கமாகி விடுகிறோம். அப்போது மாயையின் திரை விலகி, பிரம்மமும், ஆத்மதத்துவமும், சகல கர்மங்களும் நம்மால் தெளிவாக அறிய  முடிந்தவைகளாக ஆகி விடுகின்றன.

எல்லாம் அறியும் போது தான் அனைத்து துன்பங்களுக்கும் மூலகாரணமாய் இருக்கும் மாயையின் பிடியில் இருந்து முழுவதுமாக விலகி அமைதி அடிகிறோம்.

இன்னும் ஒரு சுலோகத்துடன் பகவத் கீதையின் ஏழாம் அத்தியாயம் நிறைவுபெறுகிறது. அந்த சுலோகத்தில் உபயோகப்படுத்தி இருக்கும் சொற்களுக்கான விளக்கம் அடுத்த அத்தியாயத்தில் ஆரம்பிப்பதால் அதை அடுத்த எட்டாம் அத்தியாயத்தில் அந்த விளக்கத்துடன் பார்ப்போம்.

பாதை நீளும்.....

-          என்.கணேசன்

Thursday, September 4, 2014

புத்தம் சரணம் கச்சாமி! – 10


க்‌ஷயின் வாழ்க்கையில் கடந்த பதிமூன்று ஆண்டுகள் மிக இனிமையானவை. அன்பும், அமைதியும் மட்டுமே நிறைந்திருந்த அழகான காலகட்டம் அது. மிக எச்சரிக்கையாகவே இருந்த போதிலும் கூட ஒவ்வொரு கணமும் எந்த எதிரி எப்போது எப்படித் தாக்குவான் என்றெல்லாம் அவன் யோசிக்க வேண்டி இருந்ததில்லை. அவன் இருப்பிடத்தை எதிரிகள் யாரும் கண்டு பிடிக்கவில்லை. இப்படியே வாழ்க்கை ஓட்டத்தை நீட்டினால் கடைசி வரை ஆனந்தமயமான வாழ்க்கை தான். தலாய் லாமாவின் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டால் இந்த அமைதியான வாழ்க்கைக்கு ஒரு முடிவு ஏற்பட்டு விடும். முடியாது, மன்னிக்கவும்என்ற இரண்டு வார்த்தைகளில் மறுப்புத் தெரிவித்து விட்டால் அவன் வாழ்க்கையின் அமைதி கலையப்போவதில்லை. ஆனால்....

உலகத்திலேயே தான் மிக அதிகமாக நேசிக்கும் மனிதனின் மௌனம் வருணுக்கு அபாயத்திற்கான அறிகுறியாகவே தோன்றியது. அவன் முகம் வாடினால் கூட சகித்துக் கொள்ள முடியாத அக்‌ஷய், அவன் போக வேண்டாம் என்று அழாத குறையாகச் சொல்லியும் கூட உடனடியாக எதுவும் சொல்லாமல் யோசிப்பது அவன் மனதை வதைத்தது. இத்தனைக்கும் ஆனந்த் கூட ஆபத்தின் தன்மையைத் தெளிவாகவே தெரிவித்து விட்டான்.

வருண் எழுந்து வந்து அக்‌ஷய் அருகில் அமர்ந்தான். அக்‌ஷயின் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு கேட்டான். “என்னப்பா இன்னும் யோசிக்கிறீர்கள்?

அக்‌ஷய் வருணை மிகுந்த பாசத்தோடு பார்த்தான். சொந்த மகனாக இல்லா விட்டாலும் கூட மூத்த மகனாகத் தான் அவன் என்றுமே வருணை எண்ணி இருக்கிறான். பெற்ற மகன் கௌதமை விட அதிக பாசத்தை வருணிடம் தான் வைத்திருக்கிறான். பூர்வ ஜென்மத்து தொடர்பு இவனிடம் எனக்கு இருந்திருக்க வேண்டும் என்று எத்தனையோ முறை வியந்திருக்கிறான். வருணின் மனம் கோணினால் அவனால் என்றுமே சகிக்க முடிந்ததில்லை. தன் மனப்போராட்டத்தை இவனுக்கு எப்படி விளக்குவது என்று யோசித்தவன் பிறகு வருணின் கைகளை மென்மையாகத் தடவியபடி “வருண் என் வாழ்க்கையில் நான் நிறைய கடன்பட்டிருக்கிறேன்...”  என்று மெல்ல ஆரம்பித்தான். திபெத்தில் தனக்கு குருவாக இருந்து பலவற்றைக் கற்றுத் தந்தும் குருதட்சிணை எதுவும் வாங்காமல் கடைசியில் என்றாவது ஒரு நாள் இந்த புனித மண் உன்னிடமிருந்து குருதட்சிணை கேட்டு வாங்கிக் கொள்ளும்என்று சொல்லி அனுப்பியதைச் சொன்னான்.

“...முக்காலத்தையும் அறிந்த மகா யோகி அவர். எதிர்காலத்தில் இப்படி ஒரு சூழ்நிலை வரும் என்று அவருக்கு முன்பே தெரிந்திருக்க வேண்டும் வருண்

வருணுக்குக் கோபம் தான் வந்தது. குருதட்சிணையாக உயிருக்கே ஆபத்து வருகிறதையா கேட்பார்கள். என்ன நியாயம்ப்பா இது?

அங்கே போனால் தான் உயிருக்கு ஆபத்து என்று இல்லை. போகிற உயிர் எப்படியும் போகும். ஒரு சின்ன விபத்து, ஒரு வியாதி என்று இந்த உலகத்தில் நாம் இருக்க வேண்டிய காலம் முடிந்து போகையில்  எத்தனையோ விதங்களில் மரணம் வரலாம்....

“என் கிட்டே இந்த தத்துவம் எல்லாம் வேண்டாம்...அக்‌ஷயின் கையை கோபத்துடன் உதறினான் வருண். மூத்த மகனின் கையை விடாமல் இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு புன்னகையுடன் அக்‌ஷய் தொடர்ந்தான்.

“இது தத்துவம் அல்ல வருண். விதி. எதை நாம் பெற்றாலும் அதைத் திருப்பித் தந்தே ஆகவேண்டும். அந்தக் கணக்கு தீராமல் வாழ்க்கைச் சுழற்சி முடியாது. நான் அவரிடம் வாங்கிய வித்தையை மட்டும் சொல்லவில்லை. ஒரு காலத்தில் நான் குண்டடி பட்டு உயிருக்கு போராடி ஒரு புத்த விஹார வாசலில் விழுந்த போது அந்த புத்த பிக்குகள் அவர்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து தான் என்னைக் காப்பாற்றினார்கள். அவர்கள் என்னிடம் பதிலுக்கு எதையுமே எதிர்பார்த்ததில்லை. அவர்களும் இந்த மைத்ரேய புத்தரை நம்பும் பிரிவு தான்....

அக்‌ஷய் இப்போதும் அந்த புத்த விஹாரத்தின் இளைய பிக்கு தந்த சால்வையை பேரன்பின் அடையாளமாக வைத்திருப்பது வருணுக்குத் தெரியும். ஆனாலும் முகம் சுளித்தபடி தந்தையைப் பார்த்துச் சொன்னான். “எதற்குமே கூலியாய் உயிரைத் தருவதும் தப்பு. அப்படி யாராவது எதிர்பார்ப்பதும் தப்பு

இப்போது நான் உயிரோடு இருப்பதற்குக் காரணமே அவர்கள் என்பதை மறந்து விட்டு நீ பேசுகிறாய் வருண். எனக்கு என் பெயர் உட்பட என்னைப் பற்றிய விவரம் எல்லாமே மறந்து போன போது கூட அந்த திபெத்திய யோகி கற்றுத் தந்த வித்தைகள் மட்டும் மறக்கவில்லை. அது என் உயிரின் தற்காப்பின் ஒரு பகுதியாகவே மாறி விட்டிருந்தது. அதை வைத்து தான் எத்தனையோ முறை நான் என் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன். அந்த புத்த பிக்குகளும் என் உயிரைக் காப்பாற்றியிருக்கிறார்கள். அந்தக் கடன் இன்னும் பாக்கி இருக்கிறது வருண். இப்போதும் அவர்கள் பிரதிநிதியான தலாய் லாமா என்னைக் கட்டாயப்படுத்தவில்லை. என் உதவியைக் கேட்டிருக்கிறார் அவ்வளவு தான். ஆனால் நான் இப்போது மறுத்தால் தர வேண்டிய கடனை மறுப்பது போல் ஆகி விடும் வருண். உன் அப்பா கடன்காரனாகவே இருந்து விட வேண்டும் என்று நீ நினைக்கிறாயா?

வருண் தர்மசங்கடத்துடன் தந்தையைப் பார்த்தான். அவன் கண்கள் ஈரமாயின. அந்த ஈரத்தை சகிக்க முடியாமல் அக்‌ஷய் சொன்னான்.

நீ ஏன் பயப்படுகிறாய் என்று எனக்கு புரியவில்லை வருண். ஒரு காலத்தில் அரசாங்கம், போலீஸ், சிபிஐ – இந்த மூன்றிலுமே அதிகாரத்தில் இருந்த சிலர் எனக்கு எதிரிகளாக இருந்தார்கள். எல்லா பக்கத்திலும் ஆபத்து சூழ்ந்திருந்த போது எனக்கு நான் யார் என்ற நினைவு கூட இருக்கவில்லை. அப்போது  கூட நான் ஜெயிக்கவில்லையா என்ன? இப்போது எத்தனையோ அனுகூலமான நிலைமையில் நான் இருக்கிறேன். அரசாங்கம் எல்லாவகையிலும் எனக்கு உதவ காத்திருக்கிறது. ஆனந்த் இருக்கிறான்....

வருண் பரிதாபமாகத் தாயைப் பார்த்தான். “நீ உதவிக்கு வாயேன்என்று பார்வையால் தாயை அழைத்தான். அக்‌ஷயை அவனை விட அதிகமாக அறிந்த சஹானா வாயைத் திறக்கவில்லை. அக்‌ஷய் முடிவு ஒன்றைச் செய்து விட்டான் என்றால், அதுவும் திருப்பித்  தரவேண்டிய உதவி என்று அவன் நினைக்கிறான் என்றால், கண்டிப்பாக அவன் தன் முடிவில் இருந்து மாற மாட்டான். மனதளவில் அவள் தன் மகன் நிலையிலேயே இருந்தாள். வாழ்க்கைக்கு இப்படி ஒரு இனிமை இருக்கிறது என்று அடையாளம் காட்டியவன் அக்‌ஷய். நடைப்பிணமாக வாழ்ந்த அவளை உயிர்ப்பித்தவன் அவன். அவனை ஆபத்திற்கு அனுப்புவது அவள் வாழ்க்கையையே தகர்க்கிற ஒரு விஷயம் தான். ஆனால் இயற்கையின் மகாசக்திகளை எப்படி ஒருவர் கட்டுப்படுத்த முடியாதோ அது போல அவள் கணவனையும் யாரும் கட்டுப்படுத்த முடியாது. அவன் முடிவை மறுத்து அதையும் மீறி அவன் செய்யப் போகும் போது அவனுக்கு மனக்கஷ்டம் ஏற்படுவதை அவள் விரும்பவில்லை.

வருண் மறுபடியும் ஆனந்தை உதவிக்கு அழைத்தான். “நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் பெரியப்பா?

ஆனந்த் சொன்னான். “அரசாங்கம் ரகசியமாய் உதவுவதும், நான் உதவுவதும் இந்திய எல்லைக்குள் தான் முழுமையாக சாத்தியப்படும். திபெத்தில் எங்களால் பெரிதாக எதுவும் செய்ய முடியாது. அக்‌ஷய் தனியாகவே போய் தனியாகவே வருவதென்றால் அக்‌ஷயால் எந்த சூழ்நிலையையும் சமாளிக்க முடியலாம். ஆனால் கூட்டிக் கொண்டு வரும் மைத்ரேய புத்தரின் பாதுகாப்பையும் அக்‌ஷய் கவனிக்க வேண்டி வரும். அது கண்டிப்பாக அமானுஷ்யனுக்கேகூட சுலபமாக இருக்காது........

வருண் ஆனந்தை நன்றியுடன் பார்த்தான்.

ஆனந்த் மேலும் சொன்னான். “நான் இங்கே வருவதற்கு முன் மைத்ரேய புத்தர் சம்பந்தமாக ஆழமாக ஆராய்ச்சி செய்து விட்டு தான் வந்தேன். சீனாவில் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு மைத்ரேய புத்தர் என்று நம்பப்பட்ட ஒரு குழந்தை விபத்தில் சிக்கி இறந்த தகவல் கிடைத்தது. அந்தக் குழந்தை புத்தர் சிலையைப் பிடித்துக் கொண்டே இருந்தது என்று வதந்தி கிளம்பி இருந்ததாலும், மைத்ரேய புத்தர் தோன்றுவார் என்று குறிப்பிட்ட காலத்தில் பிறந்ததாலும் அந்தக் குழந்தையை மைத்ரேய புத்தர் என்று திபெத்தியர்கள் நம்பின மாதிரி தெரிகிறது. அந்த மரணம் விபத்து அல்ல என்று சிலர் நம்புகிறார்கள். அதனால் தலாய் லாமா சொல்கிற அந்தப் பையன் தான் மைத்ரேய புத்தர் என்று சிறிய சந்தேகம் வந்தாலும் அவனுக்கும் ஆபத்து. அவனைக் கூட்டிக் கொண்டு வரும் ஆளுக்கும் ஆபத்து. சீனாவில் மைத்ரேய புத்தரின் உயிருக்கு ஆபத்து இருக்கிறது என்று தலாய் லாமாவே பயப்படுகிறார் என்றால் அக்‌ஷய் போகிற வேலையில் நாம் எதிர்பார்க்க முடியாத சிக்கல்கள் நிறையவே இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.....

அக்‌ஷய் அமைதியாகக் கேட்டான். “சிக்கல்கள் அதிகம் இல்லா விட்டால் அவர்கள் என் உதவியை ஏன் எதிர்பார்க்கிறார்கள்?

ஆனந்துக்கும் ஏன் இப்படி இவன் பிரச்னைகளைத் தேடிப் போகிறான்என்று தம்பி மேல் கோபம் வந்தது. மனத்தாங்கலுடன் சொன்னான். அக்‌ஷய், நீ இப்போது தனிமனிதன் இல்லை. உனக்கு ஏதாவது ஆனால் இவர்கள் நிலைமை என்ன ஆகும் யோசி.

அக்‌ஷய் அமைதியாகச் சொன்னான். கடவுள் எனக்கு குறித்த நேரத்திலிருந்து ஒரு வினாடி முன்பும் என்னை யாரும் கொல்ல முடியாது. அதற்கு ஒரு வினாடி பின்பும் யாரும் என்னைக் காப்பாற்ற முடியாது. அப்படி இருக்கையில் நீங்கள் எல்லாம் ஏன் பயப்படுகிறீர்கள்?

ஏன் இன்னும் இந்த வசனம் வரவில்லை என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்....என்று விரக்தியுடன் ஆனந்த் சொன்னான்.

அக்‌ஷய் போவது என்று முடிவு செய்து விட்டான் என்று புரிந்த போது வருணின் கண்கள் நிரம்பின. அவர்கள் அனைவர் முன்னல் அழ முடியாமல் அக்‌ஷய் கையை உதறி விட்டு அங்கிருந்து வேகமாக வருண் வெளியேறி தன் அறைக்குப் போனான்.

வருணின் துக்கம் அக்‌ஷய்க்கு சகிக்க முடியாததாக இருந்தது. ஆனந்தைப் பார்த்து லேசாய் புன்னகைத்து விட்டு அக்‌ஷயும் வருணைப் பின் தொடர்ந்தான்.

அறைக்குள் நுழைந்தவுடன் குமுறிக் குமுறி அழுத வருணை அணைத்தபடி அக்‌ஷய் சமாதானப்படுத்தினான். ஓரளவு வருணின் அழுகை குறைந்த பிறகு மெல்ல சொன்னான். “சின்னப் பையனாக இருந்த போது கூட என் மேல் உனக்கு நிறைய நம்பிக்கை இருந்தது. எந்த சூழ்நிலையிலும் நான் ஜெயித்து வருவேன் என்று நீ எல்லாரிடமும் பெருமைப்பட்டுக் கொள்வாய். ஆனால் இப்போது மட்டும் ஏன் பயப்படுகிறாய் வருண்...?

உடனடியாகப் பதில் எதுவும் சொல்லாத வருண் பின் மெல்ல விசும்பலுடன் சொன்னான். உங்களால் முடியும், முடியாது என்பதல்ல பிரச்னை அப்பா. நீங்களாய் போய் தேவை இல்லாமல் ஏன் ஆபத்தான வேலைகளுக்குப் போய் மாட்டிக் கொள்ள வேண்டும். உங்களுக்கு எதாவது ஆனால் எங்களால் தாங்கிக் கொள்ள முடியும் என்று நினைக்கிறீர்களா?... தயவு செய்து தத்துவம் மட்டும் பேசாதீர்கள்.

அக்‌ஷய் வருணை மேலும் இறுக்கமாய் அணைத்துக் கொண்டு மௌனமாக இருந்தான். உண்மைகள் எல்லாம் தத்துவமாக இந்த இளைய தலைமுறைக்குத் தோன்றினால் பின் என்ன தான் பேசுவது?

வருண் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு சின்னக் கோபத்துடன் கேட்டான். அந்த மைத்ரேய புத்தர் கடவுளாக இருந்தால் அவருக்கு உங்கள் உதவி எதற்குத் தேவைப்படுகிறது? அதற்கு நீங்கள் பதிலே சொல்லவில்லை. தன்னையே காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியாத கடவுள் எல்லாம் கடவுளா? யாரோ சில பேர் முட்டாள்தனமாய் ஒரு பையனைக் கடவுள் என்று நம்பி உங்களிடம் வேண்டினால் நீங்கள் உங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து அந்தப் பையனைக் கூட்டிக் கொண்டு வரக் கிளம்புவீர்களா? அந்த முட்டாள்கள் சொல்வது போல் செய்வது எப்படி அந்த புனித மண்ணுக்கு நீங்கள் தரும் குருதட்சிணை ஆகும்? நீங்கள் என்ன இப்போது தனி ஆளா? எங்களைக் கொஞ்சமாவது நினைத்துப் பார்த்தீர்களா?

அக்‌ஷய் வருணையே லேசான பிரமிப்புடன் பார்த்தான். ‘என்னமாய் பேசுகிறான். இவனை இன்னும் பழைய சின்னப் பையன் என்றல்லவா நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

“என்ன அப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?” வருண் கேட்டான்.

“சும்மா தான்.... சரி நான் முதலில் அவர்கள் சொல்வது போல் அந்தப் பையன் நிஜமான மைத்ரேய புத்தன் தானா? அப்படி புத்தரின் அவதாரமாக இருந்தால் அவனுக்கு ஏன் என் உதவி தேவை? என்றெல்லாம் விசாரித்து தெரிந்து கொள்கிறேன். அவர்கள் சொல்வதில் உண்மை இருக்கிறது என்று நம்பும் பட்சத்தில் மட்டும் ஒத்துக் கொள்வேன். இல்லா விட்டால் மறுத்து விடுகிறேன். சரி தானா?” அக்‌ஷய் கேட்டான்.

வருணுக்கு விசாரிப்பதே அனாவசியம் என்று பட்டது. கைப்புண்ணுக்குக் கண்ணாடி எதற்கு? ஆனால் இந்த அளவு அப்பா இறங்கி வந்ததே பெரிய விஷயம் என்று நினைத்தவனாய் சம்மதித்தான்.

(தொடரும்)
-என்.கணேசன்

  (அமானுஷ்யனின் விறுவிறுப்பான பூர்வீகக் கதையை முழுமையாகப் படிக்க, தற்போது வெளியாகியுள்ள 600க்கும் மேற்பட்ட பக்கங்கள் கொண்ட “அமானுஷ்யன்” நாவலைப் படித்து மகிழுங்கள். நூலை வாங்க  பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணில் அல்லது மின்னஞ்சல் blackholemedia@gmail.com முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.)
  

Monday, September 1, 2014

அறிவார்ந்த தமிழ்ப் பழமொழிகள் – 11


  
·         நித்தம் சாவாருக்கு அழுவார் உண்டோ?


·         நில்லாத காலடி நெடுந்தூரம் போகும்.


·         நெருப்பு சிறியதென்று முந்தானையில் முடியலாமா?


·         பிச்சைக்காரனுக்குப் பயந்து அடுப்பு மூட்டாமல் விடுவதா?


·         பல மரம் கண்ட தச்சன் ஒரு மரத்தையும் வெட்ட மாட்டான்.


·         நெருப்பைக் கண்டு மிதித்தாலும் சுடும், காணாமல் மிதித்தாலும் சுடும்.


·         போன மாட்டைத் தேட மாட்டான், வந்த மாட்டைக் கட்ட மாட்டான்.


·         பருத்திக்கு உழும் முன்னே தம்பிக்கு எட்டு முழம்.


·         படிப்பது திருவாசகம், இடிப்பது சிவன் கோயில்.


·         மரத்திலிருந்து விழுந்தவனை மாடும் மிதித்தது போல.


·         பாதி சுரைக்காய் கறிக்கும், பாதி சுரைக்காய் விதைக்குமா?



தொகுப்பு: என்.கணேசன்

Saturday, August 30, 2014

தினத்தந்தியில் என் புதிய தொடர் “மகாசக்தி மனிதர்கள்”


அன்பு வாசகர்களே, 

வணக்கம்.

மனித கற்பனைகளுக்கெட்டாத அபூர்வ சக்திகள் படைத்தவர்கள் யோகிகள். அவர்களுடைய சக்திகளை விஞ்ஞானத்தாலும் விளக்கி விட முடியாது.

திருமூலரும், பதஞ்சலியும் யோகிகள் அஷ்டமகாசக்திகள் பெற முடிந்தவர்கள் என்று அக்காலத்திலேயே பதிவு செய்து விட்டுப் போயிருக்கிறார்கள். அக்காலத்தில் அப்படி மகாசக்திகள் பெற்ற மனிதர்கள் அதிகம் இருந்தார்கள். காலப் போக்கில் அந்த எண்ணிக்கை மிகவும் குறைந்து கொண்டே வந்து அதற்கு பதிலாக அந்த யோகிகளின் போர்வையில் போலிகள் நிறைய வலம் வர ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.


போலிகள் அதிகம் என்பதாலேயே அந்த மகாசக்திகளையும், உண்மையான மகாசக்தி மனிதர்களையும் கற்பனை என்று நாம் ஒதுக்கி விட முடியாது. அப்படிப்பட்ட மகாசக்தி மனிதர்கள் குறித்து ஆதாரபூர்வமான சுவாரசியமான தகவல்களை விவரிக்கும் விதமாக நான் எழுதும் ”மகாசக்தி மனிதர்கள்” என்ற தொடர் தினத்தந்தியில் அடுத்த வாரம் 5.9.2014 முதல் ஒவ்வொரு வெள்ளிக் கிழமையும் வெளியாக உள்ளது என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.


எனக்குத் தெரிந்த வரை தமிழில் இது போன்றதொரு தொடர் இது வரை வந்ததில்லை. இது போன்ற விஷயங்களில் ஆர்வமுள்ள வாசக அன்பர்கள் இந்த வித்தியாசமான தொடரைத் தொடர்ந்து படித்து மகிழலாம்.

அன்புடன்

என்.கணேசன்


Thursday, August 28, 2014

புத்தம் சரணம் கச்சாமி! – 9


ருண் அப்படிச் சொன்ன பிறகும் அக்‌ஷய் எந்த அபிப்பிராயமும் தெரிவிக்காமல் அமைதியாகவே அமர்ந்திருந்தான்.

வருண் தாயையும் பாட்டியையும் பார்த்தான். அவர்களும் தன்னுடன் சேர்ந்து அக்‌ஷயைத் தடுப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்தான். ஆனால் அவர்கள் முகத்தில் பயமும் கவலையும் தெரிந்தாலும அவர்கள் அப்போதும் ஒன்றும் சொல்லாமல் அக்‌ஷயையே பார்த்தார்கள்.
                                                                                                                                                                                     
ஆனந்த் தலாய் லாமாவின் வேண்டுகோளுடன் இங்கே வந்திருக்க வேண்டாம் என்று வருணுக்குத் தோன்றியது. இவரே முடியாது என்று சொல்லி இருக்கலாமேஎன்று வருண் நினைத்தான். இந்தப் பதிமூன்று வருட அமைதியான வாழ்க்கைக்கு ஒரு முடிவு வரப் போகிறது என்று நினைக்கையில் மனம் பதைத்தது. தலாய் லாமா மீதும், திபெத் மீதும், ஆனந்த் மீதுமே கூட அவனுக்குக் கோபம் வந்தது.

கோபம் கலந்த ஏளனத்தோடு வருண் சொன்னான். “உலகத்தையே காப்பாற்றி தர்மத்தை நிலை நாட்டப்போகிற மைத்ரேய புத்தருக்குத் தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளத் தெரியாதா என்ன?  

ஆனந்த் புன்னகைத்தான். அவன் மனதிலும் அந்தக் கேள்வி எழாமல் இல்லை. தலாய் லாமா அக்‌ஷயின் உதவியை எதிர்பார்ப்பதற்கான எல்லா காரணங்களையும் தெரிவிக்கவில்லை என்று அவன் உள்மனம் சொன்னது. இதற்காவது தம்பி ஏதாவது சொல்வானா என்று பார்த்தான். ஆனால் அக்‌ஷய் வருணை மென்மையாகப் பார்த்தானே ஒழிய அவன் சொன்னதை மறுக்கவும் இல்லை. ஆமோதிக்கவும் இல்லை.

உயிருக்கு உயிருக்காக நேசித்த வளர்ப்புத் தந்தையின் மௌனம் வருணுக்கு அபாயச்சங்கு ஊதியது. அழாத குறையாக ஆனந்த் பக்கம் திரும்பி கேட்டான். “ஏன் பெரியப்பா, அப்பாவுக்கு இதில் எந்த அபாயமும் இல்லை என்றா நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?

அவன் கேள்வியில் மறைமுகமான குற்றச்சாட்டும் இருந்தது ஆனந்துக்கு தவறாகத் தோன்றவில்லை. அவனே சோம்நாத் சொன்ன போது கோபம் கொண்டவன் தானே. அக்‌ஷய் மீது அன்பு வைத்திருக்கும் யாருமே இதை அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.

ஆனந்த் சொன்னான். “வருண் அக்‌ஷய்க்கு இதில் ஆபத்து அதிகம் இருக்கிறது என்று நான் வெளிப்படையாகவே உளவுத்துறை தலைமை அதிகாரியிடம் சொல்லி விட்டேன். இன்னும் தலிபான் தீவிரவாதிகள் அக்‌ஷயை மறந்து விடவில்லை. அமெரிக்காவில் இவனைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற தகவல்கள் அவ்வப்போது எனக்கு வருகிறது. இவன் பாதுகாப்புக்காக நானே முயற்சி எடுத்து அமெரிக்காவில் எங்கேயோ ஒளித்து வைத்திருக்கிறேன் என்று தான் அவர்கள் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் அறிவித்த ஒரு மில்லியன் டாலர் சன்மானம் இப்போதும் பல பேரை சுறுசுறுப்பாக வைத்திருக்கிறது. இப்போது இவன் வெளியே வந்தால் அந்த தலிபான் தீவிரவாதிகள் கண்ணில் படாமல் இருக்க முடியாது. சீனாவிடம் சிக்காமல் திபெத்துக்குப் போய் மைத்ரேய புத்தரை அழைத்துக் கொண்டு வருவதும் சுலபம் அல்ல. இதை ஏற்றுக் கொண்டால் இரட்டிப்பு ஆபத்து தான். ஒருபக்கம் சீனா, இன்னொரு பக்கம் தலிபான் தீவிரவாதிகள்...

வருண் கோபத்துடன் ஆனந்திடம் கேட்டான். இப்படி நிலைமை இருக்கையில் அவர்கள் எப்படி அப்பாவிடம் இந்த உதவியை எதிர்பார்க்கிறார்கள்? நம் பிரதமர் எப்படி இதற்கு ஒத்துக் கொள்ளலாம்?

ஆனந்த் பொறுமையாகச் சொன்னான். “வருண். தலாய் லாமா உதவி கேட்டிருக்கிறார். அதை பிரதமர் நம்மிடம் சொல்லி இருக்கிறார். ஒரு வேளை அக்‌ஷய் ஏற்றுக் கொண்டால் அக்‌ஷய்க்குத் தேவையான எல்லாவிதமான உதவிகளையும் ரகசியமாய் செய்துதர உத்தரவிட்டிருக்கிறார் அவ்வளவு தான். அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று நம் பிரதமர் வற்புறுத்தவில்லை. பிரதமர் அக்‌ஷயைக் கேட்காமல் தலாய் லாமாவிடம் முடியாது என்று சொல்ல முடியாது. நானும் அக்‌ஷயைக் கேட்காமல் அப்படி மறுக்க முடியாது. முடிவு எடுக்க வேண்டியது அக்‌ஷய் தான். இதில் எந்தக் க்ட்டாயமும் இல்லை.

‘இனி என்ன, மறுக்க வேண்டியது தானே?என்கிற மாதிரி வருண் அக்‌ஷயைப் பார்த்தான். ஆனந்த், சஹானா, மரகதம் மூவரும் அப்படியே அக்‌ஷயைப் பார்த்தார்கள்.  ஆனால் அக்‌ஷய் ஏதோ ஒரு உலகத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருப்பது போல் தோன்றியது. ஆழமாய் அவன் சிந்திக்கும் போதெல்லாம் அவன் அப்படித்தான் இருப்பான். இப்போது அவன் என்ன நினைக்கிறான்  என்பதை அவர்களால் யூகிக்க முடியவில்லை.

உண்மையில் அக்‌ஷய் கடந்த காலத்தில் இருந்தான். அவன் திபெத்தில் இருந்த இளமைக்கால நினைவுகள் மனத்திரையில் ஓடின...

ஒரு நாள் திபெத்தில் கடுங்குளிர் காலத்தில் மலைப்பகுதியில் நடந்து கொண்டிருந்த போது அவன் அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்தான். எதிரில் ஒரு மனிதன்(?), நம்ப முடியாத வேகத்தில் வந்து கொண்டிருந்தான். நடந்து வந்து கொண்டிருந்தது போல் அக்‌ஷய்க்குத் தெரியவில்லை. அந்த மனிதன் நீண்ட தூரங்களில் காலடி வைத்து குதித்து ஓடி வருவது போல் தெரிந்தது. ஒரு காலடி இங்கு வைத்தால் எட்டடி தள்ளி அடுத்த காலடியை அந்த மனிதன் வைத்தான். அந்தக் கால் நிலத்தில் சரியாகப் பதிவதற்கு முன்பாகவே அடுத்த காலடிக்கு அவன் தயாரானது போல் பிரமை ஏற்பட்டது. இதெப்படி சாத்தியம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் அந்த மனிதன் அக்‌ஷயை நெருங்கி விட்டிருந்தான். ஆனால் அவன் அக்‌ஷயைப் பார்க்கவில்லை. அவன் பார்வை வெகுதூரத்தில் எங்கோ நிலைத்திருந்தது.   அந்தக் கடுங்குளிரில் கூட அவன் இடுப்புக்கு மேல் ஆடை எதுவும் அணிந்திராமல் இருந்ததும் அக்‌ஷயை ஆச்சரியப்படுத்தியது. அவனை மேலும் சரியாகப் பார்க்கும் முன் அவன் அக்‌ஷயைக் கடந்து வெகு தூரம் போயிருந்தான்.

பார்த்தது நிஜம் தானா அல்லது பிரமையா என்ற சந்தேகம் அக்‌ஷய்க்கு அந்த நாள் முழுவதும் இருந்தது. அந்த இடத்தில் அவனையும் அந்த மனிதனையும் தவிர வேறு யாரும் இருந்திருக்கவில்லை. அப்படி இருந்திருந்தால் அவர்களிடம் கேட்டு பார்த்ததை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டிருப்பான்....

பின் அந்தப் பகுதி மக்களிடம் விசாரித்த போது அவன் கண்டது பிரமை அல்ல, நிஜம் தான் என்று சொன்னார்கள். நீங்கள் லங்-கோம்-பா (lung-gom-pa) ஓட்டக்காரர்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள் என்றார்கள்.     

ஆர்வம் அதிகமாகி அக்‌ஷய் மேலும் அது பற்றி விசாரிக்கையில் விளக்கியவர் ஒரு புத்த பிக்கு. கடுமையான யோகப்பயிற்சியால் உடலையும், மனதையும் கட்டுப்படுத்தி ஒருவர் லங்-கோம்-பாவில் தேர்ச்சி பெற முடியும் என்று சொன்னார். உடலை எடையற்ற இறகு போல் ஆக்கிக் கொள்ள முடியும் என்றும் பல நூறு மைல்களை குறுகிய காலத்தில் சிறிதும் களைப்பில்லாமல் தொடர்ந்து கடக்க முடியும் என்றும் சொன்னார். ஒரு காலத்தில் அப்படி நிறைய பேர் இருந்தார்கள் என்றும் இப்போது விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவில் தான் இப்போது இருக்கிறார்கள் என்றும் சொன்னார். கண் முன்னால் அந்த மனிதனைப் பார்த்திரா விட்டால் அக்‌ஷய் அவர் சொன்னதை நம்பி இருக்க மாட்டான்....

அதை எப்படி கற்றுக் கொள்வது?என்று அவன் கேட்ட போது அந்த புத்த பிக்கு சாதாரண மனிதர்களுக்கு அது அவ்வளவு சுலபமில்லை என்று சொன்னார். “.... அந்தப் பயிற்சிகளை மூன்று நாள் கூட தொடர்ந்து செய்ய முடிவது கஷ்டம். ஆனால் வெற்றியடைய வருடக் கணக்கில் சளைக்காமல் செய்ய வேண்டும். அதை முழுமையாகக் கற்றுத்தரும் குருமார்களும் அதிகம் இல்லை... திபெத்தில் இப்போது ஒரே ஒருவர் தான் இருக்கிறார். பெரிய யோகி.... மற்றவர்கள் எல்லாம் அரைகுறைகள்....

அக்‌ஷய் அந்த ஒரே ஒருவரைத் தேடிப் போனான். அந்த வயதான யோகி அவனையே நிறைய நேரம் கூர்ந்து பார்த்து விட்டுச் சொன்னார். “இதற்கு எத்தனை காலம் ஆகும் என்று சொல்ல முடியாது. உனக்குத் திறமை இருந்து நீ முழு மனதோடு உறுதியாய் முயன்றால் கூட வருடக்கணக்கில் ஆகலாம்

அக்‌ஷய் சொன்னான். “எனக்கு அவசரமில்லை

அவர் கேட்டார். “ஆனால் அவசியமா? அப்படி நடந்து என்ன சாதிக்கப் போகிறாய்?....

அந்தக் கேள்வி அவனை யோசிக்க வைத்தது. அந்த அதிவேக மனிதனைப் பார்த்த பிரமிப்பில் அவனும் ஆசைப்பட்டானே ஒழிய அதைக் கற்றுக் கொண்டு என்ன செய்யப் போகிறோம் என்பதை அவன் யோசித்திருக்கவே இல்லை....

அவருக்கு நன்றி கூறி வணங்கி விட்டு அக்‌ஷய் திரும்பி சில அடிகள் போயிருப்பான். அந்த யோகி அவனை அழைத்தார்.

“ஆனால் அதில் சில சிறிய வித்தைகளைக் கற்றுக் கொள்வதில் தவறில்லை. அது உன் வாழ்க்கைக்கு நிறைய உதவும்....

அவரிடம் அவன் சிஷ்யனாக சேர்ந்தான். அவர் சொன்ன அந்த சிறிய வித்தைகளைக் கற்றுத் தேறவே அவனுக்கு ஒரு வருடம் தேவைப்பட்டது. அதற்கே அவன் ஒவ்வொரு நாளும் விடாமல் பயிற்சிகள் செய்ய வேண்டி இருந்தது. அவன் பொறுமையாகச் செய்தான். அந்தப் பயிற்சிகள் அல்லாமல் வேறு எத்தனையோ அவரிடமிருந்து அவன் கற்றுக் கொண்டான். ஒரு வருடம் கழித்து அங்கிருந்து கிளம்பிய போது ஒரு புதிய மனிதனாக மாறி இருந்தான். அவருக்கு குரு தட்சிணையாக என்ன வேண்டும் என்று அவன் கேட்ட போது அவர் எதையும் வாங்க மறுத்தார். அவன் மறுபடியும் வற்புறுத்திக் கேட்டான். உடனடியாக ஒன்றும் சொல்லாமல் அவனையும் தாண்டி வெற்றிடத்தைப் பார்த்தபடி சிறிது நேரம் நின்றவர் பின் என்றாவது ஒரு நாள் இந்த புனித மண் உன்னிடமிருந்து குருதட்சிணை கேட்டு வாங்கிக் கொள்ளும்என்று சொல்லி அனுப்பினார். அப்போது புரியவில்லை.  அந்த நாள் இப்போது வந்திருக்கிறது என்றே அக்‌ஷய் நினைத்தான்.

ஆனால் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவன் குடும்பத்தினர் முகத்திலோ தயவு செய்து போக வேண்டாம்...என்ற கோரிக்கை கெஞ்சலோடு தெரிந்தது.....


சோம்நாத்  தன் முன்னால் இருந்த அந்த ரகசியக் குறிப்பை ஆழ்ந்த யோசனையுடன் மறுபடி படித்தார். தலாய் லாமாவின் புதுடெல்லி விஜயத்தின் போது வந்திருந்த சந்தேகப்படும்படியான ஒற்றர்களின் எண்ணிக்கை வழக்கத்தை விட அதிகமாக இருந்தது என்பதே அந்த ரகசியக் குறிப்பின் சாராம்சம். ஒருவேளை தலாய் லாமா எதற்காக இங்கே வந்தார் என்ற தகவல் சீன உளவுத்துறைக்கு எட்டியிருக்குமோ என்ற சந்தேகம் அவருக்கு வந்தது.

(தொடரும்)

-என்.கணேசன்

  (அமானுஷ்யனின் விறுவிறுப்பான பூர்வீகக் கதையை முழுமையாகப் படிக்க, தற்போது வெளியாகியுள்ள 600க்கும் மேற்பட்ட பக்கங்கள் கொண்ட “அமானுஷ்யன்” நாவலைப் படித்து மகிழுங்கள். நூலை வாங்க  பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணில் அல்லது மின்னஞ்சல் blackholemedia@gmail.com முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.)