என்னுடைய நூல்கள் வாங்க விவரங்களுக்கு பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணிலோ, blackholemedia@gmail.com மின்னஞ்சலிலோ தொடர்பு கொள்ளுங்கள்....

Monday, November 20, 2017

ஆதிமனிதனின் ஆன்மிகம்

அமானுஷ்ய ஆன்மீகம் - 21  

டிப்படைத் தேவைகள் பூர்த்தியான பின் அதோடு திருப்தியடையாமல் ஆதிமனிதன் அதற்கும் மேலான விஷயங்களைச் சிந்திக்க ஆரம்பித்தவுடனேயே அவன் வாழ்க்கையில் ஆன்மிகம் நுழைந்து விட்டது. அவனுடைய சக்திகளின் எல்லைகளை உணர ஆரம்பித்தவன், அவனுக்கும் மேலான சக்திகளையும், அவனுக்குப் புரியாத சக்திகளையும் பற்றியும் கூட சிந்திக்க ஆரம்பித்தான். அதற்கெல்லாம் தன் அறிவுக்கெட்டியபடி சித்தாந்தங்களையும், அர்த்தங்களையும் ஏற்படுத்திக் கொண்டான். அவற்றை வைத்து பல பரிசோதனைகள் செய்தான். அந்த உயர் சக்திகளை வழிபட்டு அந்த சக்திகளிடமிருந்து வழிகாட்டுதலையும், பலன்களையும் பெற தீவிரமாக முயன்றான். அப்படிப் பிறந்ததே ஆதி மனிதனின் ஆன்மிகமாகப் பலரும் கருதும் ஷாமனிஸம் (shamanism). அப்படி அந்த சக்திகளிடம் இருந்து தகவல் அறிபவன் ஷாமன் (shaman) என்றழைக்கப்பட்டான்.

ஷாமன் என்ற சொல் ரஷியாவின் சைபீரியாவில் வாழும் பழங்குடி மக்களின் மொழியிலிருந்து வந்த சொல். அதற்கு ஏறத்தாழ ’இருட்டில் காண முடிந்தவன்’ என்று பொருள்.  ஷாமன் கண்களை மூடிக் கொண்டு தியானத்தில் ஆழ்ந்து, தெய்வீக சக்திகளிடம் இருந்து பிரச்னைகளின் தன்மையையும், அவற்றிற்கான தீர்வையும் அறிய முடிந்தவனாகக் கருதப்பட்டான். மனிதன், மற்றும் சமூகத்தின் இருண்ட பகுதிகளையும் காண முடிந்தவனாகவும், அவற்றை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்து தீர்வு சொல்பவனாகவும் இருந்ததால் அந்தப் பெயர் அவனுக்கு வைக்கப்பட்டது. சைபீரியாவில் மட்டுமல்லாமல் ஆசியா, ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, வட அமெரிக்கா, தென் அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, க்ரீன்லாந்து முதலான உலகின் அனைத்து பகுதிகளிலும் அந்தந்த பகுதி பழங்குடியினரால் சிறிய சிறிய வித்தியாசங்களுடன் கடைபிடிக்கப்பட்ட அந்த ஆதிகால ஆன்மிக வழிமுறைகள் பொதுவாகவே  ஷாமனிஸம் என்ற பெயரிலேயே அழைக்கப்படுகின்றன. ஆகவே ஷாமனிஸம் என்பது தனி மதமல்ல, ஆன்மிக வழிமுறைகளும், நம்பிக்கைகளுமே ஆகும்.

ஆராய்ச்சியாளர்களும், வரலாற்றாசிரியர்களும் ஷாமனிஸம் குறைந்த பட்சமாக நாற்பதாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முன்னரே பின்பற்றி வந்த ஆன்மிக முறையாகக் கருதுகிறார்கள். அதற்கு குகைகளில் வாழ்ந்த மனிதர்களின் ஓவியங்களை ஆதாரமாக அவர்கள் காட்டுகிறார்கள். எழுத்துக்கள், மொழிகள் மூலமாக மனிதன் சிந்தனைகளைப் பதிவு செய்வதற்கு முன்பாகவே ஓவியங்கள் மூலமாகச் சிந்தனைகளைப் பதிவு செய்த அக்காலத்திலேயே  ஷாமனிஸம் பின்பற்றப்பட்டதாகச் சொல்கிறார்கள்.

ஆதிமனிதனின் ஆன்மிகமாக ஷாமனிஸம் இருந்த போதும், அந்த ஆன்மிகம் கற்கால மனிதனின் காட்டுமிராண்டித்தனமான அணுகுமுறையாகவோ, மூடத்தனமான நம்பிக்கைகளின் தொகுப்பாகவோ இருந்து விடவில்லை என்பது ஷாமனிஸத்தின் விசேஷ அம்சம். எத்தனையோ வினோத, அமானுஷ்ய அம்சங்கள் இருந்த போதிலும் கூட, பல விஷயங்களில் பிற்கால தத்துவார்த்த சிந்தனைகளின் சாயலும், இக்கால விஞ்ஞான உண்மைகளின் அடிப்படைகளை உணர்ந்த தன்மையும் ஷாமனிஸத்தில் காணப்படுகின்றன.

விரிவாகப் பின்பு பார்க்கலாம் என்றாலும் உதாரணத்திற்கு சில ஷாமனிஸ அடிப்படைகளையும், இன்றைய விஞ்ஞானம் எட்டியிருக்கும் நிலையைத் தன்வழியில் அன்றைய ஷாமனிஸம் எந்த அளவு எட்டியிருக்கிறது என்பதையும் சற்று பார்ப்போம். 

ஷாமனிஸத்தைப் பொறுத்த வரையில் எதுவுமே ஜடமல்ல. மனிதர்கள், விலங்குகள், பறவைகள் போலவே தாவரங்கள், கல், மண் ஆகியவை கூட ஜடத்தன்மை கொண்டவை அல்ல.  இதே உண்மையை இன்றைய க்வாண்டம் விஞ்ஞானம் சொல்கிறது. நோபல் பரிசு பெற்ற நீல்ஸ் போஹ்ர் (Niels Bohr)  போன்ற அணுசக்தி விஞ்ஞானிகள் எதுவுமே உலகில் உயிரற்ற ஜடமாக இல்லை என்று சொல்கிறார்கள். எல்லாமே சக்தி மயம் என்றும் பாறை, கல், மண் போன்றவற்றைக் கூட மிக நுண்ணிய மைக்ராஸ்கோப் கருவிகளில் ஆராய்ந்து பார்த்தோமானால் வெட்ட வெளிகளில் சக்திக் கதிர்வீச்சுகளைத் தான் காண முடியும் என்கிறார்கள். மைக்ராஸ்கோப் போன்ற நவீனக் கருவிகள் இல்லாத காலத்திலேயே தன் உள் உணர்வினால் சக்திகளால் நிரம்பிய உலகத்தைக் காண முடிந்த ஷாமனின் அறிவாற்றல் நம்மை வியக்கவே வைக்கிறது.

எல்லாவற்றிற்கும் ஆத்மா, அல்லது உயிர்சக்தி உண்டு என்று ஷாமனிஸம் நம்புகிறது. அது இல்லாத, அது பரவியிருக்காத இடம் எதுவுமே இல்லை என்பது ஷாமனிஸத்தின் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை. அனைத்தையும் இறைவனாகவும், இறைவன் பரவியிருக்காத இடம் இல்லை என்பதாகவும், காணும் பிற்கால அத்வைத வேதாந்த சாரத்தை இந்த நம்பிக்கையில் நம்மால் தெளிவாகப் பார்க்க முடிகிறது.  ஆனால் இப்படி எல்லாவற்றிலும் சக்திகள் உண்டு என்று நம்பிய ஷாமனிஸம் பிற்கால அத்வைதம் நம்பியது போல அது ஒரே சக்தி என்றோ, ஒரே சக்தியின் பலவித நிலைகள் என்றோ நினைக்கவில்லை. கண்ட எல்லாவற்றையும் பல வித சக்திகளாகவே ஷாமனிஸம் எடுத்துக் கொண்டது. அந்த சக்திகள் புறக்கண்ணுக்குப் புலப்படாதவை என்றும் அந்த சக்திகளை அறிவது எல்லோருக்கும் சாத்தியம் இல்லை என்றும் ஷாமனிஸம் நம்பியது.

அந்த சக்திகளை அறிவது பிரத்தியேகக் கூடுதல் சக்தியுடன் பிறந்த சிலருக்கே முடியும் என்று நம்பிய ஷாமனிஸம் அந்தப் பிரத்தியேக சக்தி கொண்டவர்கள் தியான நிலைக்குச் சென்றே எல்லாவற்றிலும் உள்ள சக்திகளை அறிய முடியும் என்றும், அந்தச் சக்திகள் மூலம் தகவல்கள் பெற முடியும் என்றும் நம்பினார்கள். அப்படி அறியவும், காணவும் முடிந்த பிரத்தியேக சக்தி படைத்தவர்கள் ஷாமன்கள் என்றழைக்கப்பட்டார்கள். அந்த ஷாமன்களுக்கு அக்கால மனிதர்கள் குருமார்களுக்கான அந்தஸ்தையும், கவுரவத்தையும் தந்து சிறப்பு நிலையில் வைத்திருந்தார்கள். மக்கள் என்ன பிரச்னையானாலும் அந்த ஷாமனிடம் சென்று சொல்லி அதற்குத் தீர்வு கேட்பார்கள். வியாதி வந்தாலும் சரி, வேறு பிரச்னைகள் வந்தாலும் சரி, ஷாமன் தான் அதற்குத் தீர்வைக் கண்டுபிடித்துச் சொல்ல வேண்டும்.

கண்ணுக்குத் தெரியாத எத்தனையோ சூட்சும உலகங்கள், சூட்சும சக்திகள் இருப்பதாக ஷாமன்கள் நம்பினார்கள். பிரச்னைகளுக்கான காரணத்தையும், தீர்வையும் ஷாமன் தன் தியான சக்தி அல்லது வேறு பிரத்யேக சக்தி மூலமாக அந்த சூட்சும நிலைகளுக்கோ அல்லது சூட்சும உலகங்களுக்கோ சென்று கண்டுபிடித்து வந்து மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும். வியாதிகள் வந்தாலும் கூட அதற்கும் ஆன்மிக ரீதியான காரணங்கள் இருக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கை அவர்களிடம் இருந்தது. அதையும் ஷாமன் கண்டுபிடித்துச் சொல்ல வேண்டும். அதற்கான உதவிகள் ஷாமனுக்கு அந்த சூட்சும உலகங்களில் கிடைக்கும். அந்த ஆலோசனைகளையும் உதவிகளையும் செய்து தருவது சூட்சும உலகின் ஆவிகளாகவும் இருக்க வாய்ப்புண்டு. அப்படி அறிந்து சொல்லப்படும் பெரும்பாலான தீர்வுகள் சடங்குகளாகவே ஷாமனிஸத்தில் இருக்கின்றன. அந்தச் சடங்குகளை முறையாக நடத்திக் கொடுக்க வேண்டிய பொறுப்பும் ஷாமனுக்குத் தான் உண்டு. பொதுவாக நோய்கள் தீர்ப்பதும், ஆன்மிக வழிகாட்டுதலும், மனிதர்களை வாட்டும் பிரச்னைகளைத் தீர்த்து வைப்பதும் ஒரு ஷாமனுடைய முக்கிய சேவைகளாகக் கருதப்படுகின்றன என்றாலும் எதிர்கால நிகழ்வுகள் குறித்து முன்பே அறிந்து சொல்வதும், பொதுவான இன, சமூகப் பிரச்னைகள் வரும் போது காப்பாற்ற செய்ய வேண்டியதைச் செய்து வழிநடத்திச் செல்வதும் கூட ஷாமனுடைய பொறுப்பாகவே இருக்கின்றன.

அத்துடன் ஆவிகளைத் திருப்திப்படுத்துவது, காணாமல் போன பொருள்களைக் கண்டுபிடித்துச் சொல்வது, மழையில்லா விட்டால் மழையை வரவழைப்பது, இயற்கை சீற்றங்களில் இருந்து காப்பது, கனவுகளுக்குப் பலன் சொல்வது போன்ற வேலைகளும் ஷாமனுக்கு உண்டு. இத்தனை பொறுப்புகளைச் சுமக்கும் ஷாமன் ஆணாகவும் இருக்கலாம் பெண்ணாகவும் இருக்கலாம். நுட்பமான சக்திகள் படைத்திருப்பது தான் முக்கியமாகக் கருதப்பட்டதே ஒழிய மற்றபடி இருபாலினரும் இந்த விஷயத்தில் இணையாகவே மதிக்கப்பட்டார்கள். இந்த முற்போக்கு நிலை பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கூட ஷாமனிஸத்தில் இருந்திருப்பதும் வியப்பே அல்லவா?

ஷாமனைத் தேர்ந்தெடுப்பது எப்படி, அவர்கள் செயல்முறைகள் என்ன, அவர்கள் சடங்குகள் என்ன என்று விரிவாகப் பார்ப்பதற்கு முன் வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்பட்ட சில ஆதாரபூர்வமான சுவாரசியமான உண்மைச் சம்பவங்களை அடுத்த வாரம் பார்ப்போம்.

(அமானுஷ்யம் தொடரும்)

என்.கணேசன்

தினத்தந்தி – 28.7.2017

Thursday, November 16, 2017

இருவேறு உலகம் – 57

”அவன் மனுஷனே இல்லை” சங்கரமணி உறுதியாகச் சொன்னார். எதை வைத்துச் சொல்கிறீர்கள் என்று அவரது மருமகனும் பேரனும் கேட்கவில்லை. ஆனால் அவரே காரணத்தையும் சொன்னார். “உடனடியா கொன்னுடற அந்தக் கடுமையான பாம்போட விஷம் கூட அவனைக் கொன்னுடலைன்னா வேற என்ன சொல்றது!”

மாணிக்கம் தன் மாமன் ஏதோ வானிலை அறிக்கை வாசிக்கிறார் என்பது போன்ற முகபாவனையில் இருந்தார். மணீஷோ தாங்கள் கிளம்பும் போது கூட ஹரிணி க்ரிஷ் வீட்டில் இருந்து கிளம்பி விடவில்லை என்கிற கவலையில் இருந்தான். க்ரிஷும், ஹரிணியும் பழையபடி காதலில் மூழ்கி விடுவார்களோ என்கிற எண்ணமே அவன் மனதை அரித்துக் கொண்டிருந்தது. அதனால் தாத்தா சொன்னது அவன் காதில் அரைகுறையாய் தான் வந்தது.

அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை எதாவது எடுத்தாக வேண்டும் என்கிற அவசர மனநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்த சங்கரமணிக்கு அவர்கள் இருவரும் பட்டும் படாமலும் இருந்தது எரிச்சலை ஏற்படுத்தியது. “என்னடா ஒன்னும் சொல்ல மாடேங்கறீங்க. தோத்ததை ஒத்துகிட்டு பேசாம ஒதுங்கி உட்கார்ந்துக்கலாம்னு நினைக்கிறீங்களா?” என்று கோபத்தோடு கேட்டார்.

மாணிக்கம் அமைதியாகக் கேட்டார். “இப்ப என்ன ஆச்சுன்னு நீங்க பதறுறீங்க?”

“இன்னும் என்னடா ஆகணும்? கமலக்கண்ணன் பையன் இது வரைக்கும் மூளையில தான் கெட்டிக்காரனா இருந்தான். இது வரைக்கும்  உடம்பளவுலயாவது சாதாரணமாயிருந்தவன் அதுலயும் இப்ப சூப்பர் மேனா திரும்பி வந்திருக்கான். வாடகைக் கொலையாளியையே கொன்ன அந்தப் பாம்பு விஷம் க்ரிஷ்ஷ ஒன்னும் செஞ்சுடலீயேடா. அவன் ஏதோ ஆராய்ச்சி பண்ணி அதுல தேறிட்டான் போல இருக்கு. அந்த மாஸ்டர் அவன் வெளிநாட்டுல இருக்கறதா சொன்னார். அந்த ஆள் சொன்ன மாதிரியே தான் அவன் செல்போன் டவர் சிக்னலும் சொல்லுச்சு. ஆனா இப்ப பாத்தா அலுங்காம அந்த மலைக்கே திரும்பி வந்து வந்துருக்கான். இத்தன செலவு செஞ்சு, திட்டம் போட்டு அவன் வலது கால் கட்டை விரல்ல வடுவை ஏற்படுத்தினது தான் மிச்சம்….. இத்தனை பண்ணிட்டு வந்தவன் கிட்ட என்னடா ஆச்சுன்னு கேட்டா எனக்கு எதுவுமே ஞாபகம் இல்லைன்னு சொன்னான் பாரு, சிவாஜி கணேசன் செத்தாண்டா…… என்னவொரு நடிப்புடா சாமி….. இத்தனை நடந்திருக்கு. அடுத்ததா என்ன செய்யலாம்கிற யோசனை உங்க ரெண்டு பேருக்குமே இல்லை. அவன் மூஞ்சைத் தொங்கப் போட்டுட்டு உட்கார்ந்திருக்கான்….. நீ எந்தக் கவலையுமே இல்லாம உட்கார்ந்திருக்காய்…….” சங்கரமணி பொரிந்து தள்ளினார்.

”மாமா அவன் பிழைச்சு வந்ததுல எனக்கும் ஏமாற்றம் தான். ஆனா இதுல இன்னொரு நல்ல விஷயம் நடந்திருக்கறதை நீங்க ரெண்டு பேருமே கவனிக்கலை….”

மணீஷும் சங்கரமணியும் திகைப்புடன் அவரைப் பார்த்தார்கள். சங்கரமணி மெல்லக் கேட்டார். “என்னது?”

“அவன் இன்னொரு எதிரியைச் சம்பாதிச்சிருக்கற மாதிரி தெரியுது…. அந்த எதிரி நம்மள விட சக்தி வாய்ந்தவனா இருப்பான் போல தெரியுது. அவனும் க்ரிஷை சாகடிக்கறதுல குறியாயிருக்கான்…..”

“என்னடா இது புதுக்கதை…” சங்கரமணிக்கு தலை வெடித்து விடும் போல இருந்தது.

“இப்ப தான் தகவல் வந்தது.” என்ற மாணிக்கம் லாரி மூலம் க்ரிஷைக் கொல்ல நடந்த முயற்சியை விவரித்தார்.

“யாருப்பா அந்த எதிரி?” மணீஷ் ஆர்வத்துடன் கேட்டான்.

“தெரியல”

“அப்ப எதை வெச்சு அவன் நம்மள விட சக்தி வாய்ந்த எதிரிங்கறே?” சங்கரமணி கேட்டார்.

“க்ரிஷோட செல்போன் சிக்னல் எப்ப நம்ம பக்கத்து எல்லைக்குள்ளே வந்துச்சுன்னு விசாரிச்சேன். அது அவன் உதய்க்குப் போன் செஞ்சதுக்கு சில நிமிஷங்களுக்கு முன்னாடி தான்னு தகவல் வந்துச்சு. கொல்ல முயற்சி  செஞ்ச எதிரிக்கும் எவ்வளவு சீக்கிரம்னாலும் அப்ப தான் தகவல் தெரிஞ்சிருக்கும். ஆனா கிட்டத்தட்ட ரெண்டரை, மூணு மணி நேரத்துல இந்தக் கொலையைத் திட்டம் போட்டு அதை அமல்படுத்தியும் இருக்கான்னா அவன் சாதாரணமானவனா இருக்க வாய்ப்பில்லை…..”

அவர் சொன்னது சரியென்றே மணீஷுக்கும், சங்கரமணிக்கும் பட்டது. அவர்களுக்கே க்ரிஷைக் கொல்லத் திட்டம் போட பல நாட்கள் தேவைப்பட்டது. இந்தப் புது எதிரி மூன்று மணி நேரத்தில் இத்தனை கச்சிதமாய் திட்டம் போட்டு செயல்படுத்தியிருக்கிறான்.

சங்கரமணி அங்கலாய்த்தார். “ஆனாலும் சனியன் மயிரிழையில தப்பிச்சுட்டானே……”

“ஆனாலும் அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்ச காலம் வரைக்கும் கண்டம் இருக்கறதா கண்ணன் சொன்ன ஞாபகம்…” என்று அர்த்தத்தோடு சொன்ன மாணிக்கம் எதுவும் இப்போதே முடிந்து விடவில்லை என்பதை அமைதியாகச் சுட்டிக் காட்டினார். சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் அந்த எதிரியுடன் கை கோர்த்து அடுத்த முயற்சியைச் செய்யலாம் என்பது அவர் எண்ணமாய் இருந்தது.



ர்ம மனிதன் வாழ்வின் ஆரம்பத்திலிருந்தே திட்டமிட்டு வாழ்ந்தவன். இலக்கைத் தீர்மானித்த பிறகு அவன் வேறெந்த சிந்தனையிலும் சிக்காதவன். இலக்கை அடைந்த பிறகு அவன் அடுத்த இலக்கைத் தேர்ந்தெடுப்பான். பின் அதிலேயே அவன் முழுக்கவனமும் இருக்கும். ஒவ்வொரு இலக்கு நோக்கிய பயணத்திலும் அவன் தடைகளைப் பொருட்படுத்தியதில்லை. தடைகளை உடைத்தெறிய அவனுக்கு அதிக நேரம் ஆனதில்லை. காட்டாறாய் அவன் போகும் பாதையில் தடைகள் தடயமில்லாமல் தூக்கியெறியப்பட்டிருக்கின்றன. முதல் முறையாக க்ரிஷ் என்ற தடை அவன் பாதையில் தங்கி விட்டிருக்கிறது. அதை அவனால் ரசிக்க முடியவில்லை. அவன் அழிக்க நினைத்த விதை அழிய மறுக்கிறது.

’ஒரு விதைக்குள்ளே எத்தனை மரங்கள், எத்தனை காடுகள் ஒளிஞ்சிருக்குன்னு யாரால சொல்ல முடியும்’ என்று சதாசிவ நம்பூதிரி சொன்னது  மீண்டும் அவன் காதில் நாராசமாய் ஒலித்தது.

இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள் நம்புவது போல க்ரிஷ் சந்தித்தது ஏலியனாகத் தான் இருக்கும் போல் இருக்கிறது. அவனைப் பாம்புக்கடியிலிருந்து காப்பாற்றியது போல லாரி விபத்திலிருந்தும் காப்பாற்றியிருக்கிறது. பாம்புக்கடியில் காப்பாற்றிய ஏலியன் அந்த வாடகைக் கொலையாளியைக் கொன்று விட்டது போல் லாரி டிரைவரை எதுவும் செய்து விடவில்லை. இப்போதும் லாரி டிரைவர் உயிரோடு தான் இருக்கிறான். போலீஸார் தேடுவது தெரிந்து தலைமறைவாய் இருந்தபடியே சற்று முன் தான் மனோகரிடம் பேசியிருக்கிறான். அதே போல் சங்கரமணியை போனில் அழைத்துப் பயமுறுத்தியது போல தன்னிடம் எந்த விதத்திலும் ஏலியன் தொடர்பு கொள்ளாததும், தன் வழிக்கு வராததும் மர்ம மனிதனுக்கு மர்மமாக இருந்தது…..

அவன் அலைபேசியில் ஒரு குறுந்தகவல் வந்தது. “நாளை மாலை மாஸ்டரைச் சந்திக்க க்ரிஷ் போகின்றான். உத்தேசமாக ஆறு மணிக்குப் போவான் போல் தெரிகிறது”

மர்ம மனிதன் இந்தச் சந்திப்பின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்திருந்தான். என்ன நடக்கின்றது என்பதை அவன் நேரடியாக அறிந்தேயாக வேண்டும். மாஸ்டர் க்ரிஷிடம் இருந்து என்ன அறிந்து கொள்கிறார் என்பதையும், க்ரிஷ் மாஸ்டரிடமிருந்து என்ன அறிந்து கொள்கிறான் என்பதையும் உடனுக்குடன் அறிய வேண்டும். எப்படி ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பதையும் அறிய வேண்டும். க்ரிஷ் என்ற புதிரைப் புரிந்து கொள்வது அவனை எப்படிக் கையாள்வது என்பதைத் தீர்மானிக்க உதவும். ஆனால் க்ரிஷ் என்ற புதிரைப் புரிந்து கொள்ளப்போகும் போது மாஸ்டரின் மனோசக்தியில் தட்டுப்பட்டு விடக்கூடாது. அது ஆபத்து….

மாஸ்டரிடமிருந்து அறிய வேண்டிய ரகசியங்கள் ஒன்றிரண்டு அவனுக்கு ஏற்கெனவே இருந்தன. அவர் வாரணாசியில் பாழடைந்த கோயிலுக்குப் போய் விட்டு வந்ததை அவன் அறிந்த பின்பு, அவர் அந்தக் கோயில் பற்றியும், அதில் இருந்த ரகசியக்குறிப்பு பற்றியும் எப்படி அறிந்தார் என்பது அவனுக்குத் தெரிய வேண்டியிருந்தது. குரு எப்போதாவது ஒரு சந்திப்பில் தன் மரணத்திற்குப் பின் அங்கு போய் அந்த ரகசியக்குறிப்பை எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்லி இருக்கலாம் என்று அனுமானித்தாலும் அதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று அவன் பல முறை எண்ணியிருக்கிறான். அப்படியே இருந்தாலும் குரு இறந்தவுடன் மாஸ்டர் அங்கு போயிருக்க வேண்டும். அப்படிப் போகாமல் வளர்பிறை சப்தமி நாளில் மாஸ்டர் போனது தற்செயல் என்று மர்ம மனிதன் நினைக்கவில்லை. வளர்பிறை சப்தமி நாள் சில ரகசிய சமிக்ஞைகள் அறிய சிறந்த நாள் என்பதை பழங்கால ஓலைச்சுவடிகள் சொல்வதைப் படித்திருக்கிறான். மாஸ்டரை அங்கு அந்த நாளில் போக வைத்தது அவர் உள்ளுணர்வா இல்லை அதுவும் அவருடைய குரு சொல்லித் தானா? அதையும் அவர் தெரிந்து கொள்ள வேண்டி இருந்தது. அவர் தேடிப் போன அந்த ரகசியக் குறிப்பை மர்ம மனிதன் முன்பே அங்கிருந்து எடுத்து வந்து விட்டதால் அங்கு எதுவும் கிடைக்காத போது மாஸ்டரின் மனநிலை எப்படி இருந்தது என்பதை அறியும் ஆவல் அவனிடம் இருந்தது. ஆனால் அவர் மனதில் எட்டிப் பார்க்கப் போக அவன் எச்சரிக்கை உணர்வு தடுத்திருந்தது.

ஆனால் இப்போது மாஸ்டர் – க்ரிஷ் சந்திப்பை அவன் நேரடியாகவே அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அது ஆபத்தானதாக இருந்தாலும் கூட. சிறிது நேரமே ஆனாலும் க்ரிஷ் மேல் அவர் கவனம் முழுவதுமாக இருக்கையில் அவர் மனதை எட்டிப் பார்த்து விட வேண்டும். பழைய சந்தேகங்களையும் அவன் தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அவர் அவனை உணர்வதற்கு முன் அந்த அலைவரிசைகளில் விடுபட்டு விட வேண்டும். மனதில் அந்தத் தீர்மானம் உறுதிப்பட அவனும் சென்னைக்குப் பயணமாக முடிவெடுத்தான்.

(தொடரும்)
என்.கணேசன்

Monday, November 13, 2017

அகோரிகளின் ஆன்மிக தத்துவம்!


கோர மார்க்கத்தில், ஆர்வம் இருக்கும் அனைவரும் நுழைந்து விட முடியாது. அதற்கு கட்டுப்பாடுகள் நிறைய உண்டு. தகுதி இருப்பவர்களாக கருதப்படுபவர்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுவார்கள். தகுதி இருப்பவர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்குத் தீட்சை ஒரு பிரத்தியேக சுபதினத்தில் தரப்படுகிறது. இது போன்ற தீட்சைகளுக்கு கிரகண நாட்கள் மிகவும் உகந்த தினங்களாக கருதப்படுகின்றன. அப்படி கிரகண நாட்கள் சரிவர அமையா விட்டால், தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர்களின் ஜாதகங்களில் சந்திரனோ அல்லது வலுவான வேறுகிரகங்களோ சேர்ந்திருக்கும் அமைப்பிற்கேற்ற நாட்களை தீட்சை தரத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.

அந்த நாளில் மயானத்தில் நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணி முதல் அதிகாலை மூன்று மணி வரையான நேரம் தீட்சை தரத்தகுந்த முகூர்த்தமாகச் சொல்லப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில் அழைத்துச் செல்லப்படும் அந்த நபர் அமர்ந்து சடங்குகள் செய்ய புதிய பிணம் ஒன்றையும் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அந்தப் பிணம் இளம் வயதினருடையதாக இருப்பதும், இயற்கை மரணத்தைச் சந்தித்த பிணமாக இருப்பதும் அவசியம். விபத்திலோ, கொலையிலோ மரணத்தைச் சந்தித்திருந்தால் அந்தப் பிணத்தை அகோர மார்க்க தீட்சைக்கு பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. மயானத்தில் தீட்சை தரப்படும் இடத்தில் ஒரு மந்திரங்களால் ஒரு பாதுகாப்பு வளையம் ஏற்படுத்தப்படுகிறது. துஷ்ட சக்திகளிடமிருந்து தற்காத்துக் கொள்ளவும், மரண தேவதையான மயான தாராவை ஈர்க்கவும் ஜெபித்த யந்திரமும் அவனுக்குத் தரப்படுகிறது. சில ரகசியப் பிரமாணங்களை எடுத்த  பின் ஒரு ரகசிய மந்திரம் அவனுக்கு உபதேசிக்கப்படுகிறது. அந்த  மந்திரம் தீட்சை பெறும் அனைவருக்கும் பொதுவானதாக இருப்பதில்லை. குரு தீட்சை பெறுபவனின் தன்மைக்கேற்ற மந்திரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அதை உபதேசிக்கிறார். தீட்சை பெறுபவனிடம் சாத்வீகத் தன்மை குணாதிசயங்கள் மேலோங்கி இருக்குமானால் ஆகாயம் சம்பந்தப்பட்ட மந்திரம் உபதேசிக்கப்படுகிறது. ராஜஸ குணம் மேலோங்கி இருந்தால் அவனுக்கு அக்னி சம்பந்தப்பட்ட மந்திரமும், தாமஸ குணம் மேலோங்கி இருப்பவனுக்கு நீர் சம்பந்தப்பட்ட மந்திரமும் உபதேசிக்கப்படுகிறது. அந்த மந்திரத்திற்கும் புறக்கண்ணால் காண முடியாத சூட்சும சரீரம் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். அது தேர்ச்சி பெற்ற அகோரிகளால் மட்டுமே காணவும் உணரவும் முடியுமாம்.

உபதேச மந்திரத்தைத் தொடர்ந்து சிரத்தையுடன் உச்சரிக்கும் போது அது சம்பந்தப்பட்ட நாடி ஒன்று உச்சரிப்பவனின் உடலில் எழுப்பப்பட்டு உயிரூட்டப்படுகிறது என்கிறார்கள். உபதேசித்த மந்திரத்தை உச்சரித்துக் கொண்டு குரு தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் திசை நோக்கி சவத்தின் மேல் அமர்ந்து கொண்டு ஆரம்பமாகும் அகோரியின் தீட்சை அதிகாலை மூன்று மணிக்குள் முடிவடைகின்றது. அப்படி முடிவடைந்த பின் அவனை உறங்க அனுமதிக்கும் குரு அவன் விழித்தெழுந்தவுடன் அவன் கனவுகளை விவரமாகக் கேட்டறிவார். அந்தக் கனவுகள் மூலமாகத்தான் தீட்சையளிக்கப்பட்ட மனிதனின் புரிதலும், முன்னேற்றமும் கணிக்கப்படுகிறது. எனவே அந்தக் கனவுகளை முழுவதுமாக நினைவு வைத்திருப்பது அவசியமாகிறது.

அகோரிகள் ஆரம்ப கட்டங்களில் கீழ்நிலை சக்திகளைத் தங்கள் கட்டுக்குள் கொண்டு வர வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அந்தக் கீழ்நிலை சக்திகள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் அவனைக் கொண்டு சென்று விடும். அந்தக் கீழ்நிலை சக்திகளை வசப்படுத்துவது ஆரம்பப்படியாகவே கருதப்படுகிறது.  மேல்நிலை சக்திகளும் அவற்றைக் கடந்த மெய்ஞானமுமே வூடூவின் இறுதி இலட்சிய நோக்காக இருக்கிறது. அகோரிகளின் தீட்சைக்கான பல சடங்குகள் நம் அதர்வண வேதச் சடங்குகளை ஒட்டியே இருக்கின்றன.

தீட்சை பெற்ற ஒருவன் தொடர்ந்து செய்யும் ஆரம்ப காலப்பயிற்சிகள் அவனுள் இருக்கும் பல அஞ்ஞான அழுக்குகளைக் களைவதற்கானவையாக இருக்கின்றன. உயர்ந்த சக்திகளைப் பெறும் போது உள்ளே தீமைகளும், எதிர்மறைத் தன்மைகளும் இருக்குமானால் அந்தச் சக்திகள் அவனையும் அழித்து அவன் மூலம் மற்றவர்களையும் அழிக்க உதவுவதாகி விடும். அதனால் எத்தனையோ அதீத சக்திகளை அகோரிகள் பெற ஆரம்பிப்பதற்கு முன் தங்களிடம் இருக்கும் தீமைகளையும், அஞ்ஞானத்தையும் அழித்து தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வது மிக முக்கியம் என்கிற உணர்வு அகோரிகளின் ஆன்மிகத்தில் ஆணித்தரமாக இருக்கிறது.

மக்கள் அவர்களை வழிபடுவதையும், அவர்களைத் தங்கள் கோரிக்கைகளுடன் வந்து வணங்கி வேண்டுவதையும் அகோரிகள் ஊக்குவிப்பதில்லை. அதனாலேயே அருவருப்பான தோற்றங்களுடன் அசுத்தமாக அவர்கள் வாழ்கிறார்கள். அதையும் மீறி அவர்களை நெருங்கினால் கடுமையான வார்த்தைகளால் திட்டுவதும், பயமுறுத்துவதும் உண்டு. நமது மக்களும் சக்தி வாய்ந்த மனிதர்கள் எங்காவது இருக்கிறார்கள் என்றால் உடனடியாக அவர்களிடம் சென்று ஏதாவது கேட்டுப் பயன்பெறலாமே என்ற எண்ணம் கொண்டவர்களானதால் அகோரிகள் பொது மக்களைத் தங்களிடம் வருவதை ஊக்குவித்தால் பொதுமக்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவதிலேயே அவர்கள் காலம் ஓடிவிடும். இது அவர்களின் மெய்ஞானத் தேடலுக்குப் பெரிய தடையாகவே இருக்கும் என்று அவர்கள் எச்சரிக்கையுடன் இருப்பார்கள்.

அகோரிகளைப் பொருத்தவரை இந்த உலகமே மயான பூமி தான். மரணமே தவிர்க்க முடியாத யதார்த்தம். அதை எப்போதும் நினைவுறுத்தும் சூழலிலேயே அவர்கள் வாழ்கிறார்கள். சுடுகாட்டுச் சாம்பலை உடலில் பூசிக் கொண்டு திரிவதும், நீர் அருந்துவதும் உணவு உண்பதும் கூட மண்டை ஓட்டில் தான். எந்த நேரத்திலும் மரணம் நேரலாம் மிஞ்சுவது ஏதுமில்லை என்கிற உண்மை உணர்வுநிலை மனிதன் மனதில் ஆழமாக எப்போதுமே இருக்குமானால் அவனால் தவறான வாழ்க்கை வாழ முடியுமா?

மேலோட்டமான பார்வைக்குத் தெரிகிறபடியே எதையும் தீர்மானிக்காமல் ஆழமாகப் பார்க்கும் கலையை அகோரிகளின் ஆன்மிகம் போதிக்கிறது. கண்ணுக்குத் தெரிவதல்ல நிஜம், மாயை காட்டும் வெளிப்படையான தோற்றங்களில் ஏமாந்து விடக்கூடாது என்ற எச்சரிக்கையுடனேயே உண்மையான அகோரிகள் வாழ்கிறார்கள். அதே போல் எல்லாவற்றிலும் இறைவனையே அவர்கள் காண்பதால் எந்த அசுத்தமும், கோரமும் அவர்களை முகம் சுளிக்க வைப்பதில்லை. தங்களிடம் இருக்கும் அசுத்தங்களையும், தீமைகளையும் ஒருவன் முதலில் உள்ளது போலவே ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நிலைப்பாடு அகோரிகளிடம் உண்டு. இருக்கிறது என்று ஏற்றுக் கொண்டால் தான் அதை மாற்றும் வழிகளைக் கண்டு மாற்றிக் கொள்ள முடியும். இல்லவே இல்லை என்று மறுத்தால் அந்தத் தீமையையும், அசுத்தத்தையும் நீக்கும் முயற்சியும் மனிதனிடம் இருக்காது அல்லவா?

அதே போல் பயமும் ஒரு அகோரி வெற்றி கொள்ள வேண்டிய ஒரு எதிர்நிலையாகக் கருதப்படுகிறது. எல்லாம் இறைவன் என்று அறிபவன் எதைக் கண்டுப் பயப்பட வேண்டும்? பயப்பட என்ன இருக்கிறது? அப்படிப் பயம் இருக்குமானால் எல்லாம் இறைவன் என்கிற எண்ணம் மேற்போக்காக மட்டுமே இருக்கிறது, உண்மையில் உள்மனம் நம்பவில்லை என்றல்லவா அர்த்தம்? பயத்தை முற்றும் துறந்து வெற்றி கொள்ளவே ஒரு அகோரி பயங்கர சூழ்நிலைகளில் இருத்தப்படுகிறான்.  பயத்தைப் போக்கிக் கொள்ளும் வரையில் அவனால் மெய்ஞான மார்க்கத்தில் சுதந்திரப்பயணம் மேற்கொள்ள முடியாது என்பது ஆரம்பத்திலிருந்தே அவனுக்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.

அகோரிகளிடம் இருக்கும் போதைப்பழக்கம் பல ஆன்மிகவாதிகளுக்கு ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயமாக இருக்கிறது. மது அருந்துதல், கஞ்சா புகைத்தல் போன்ற பழக்கங்கள் மெய்ஞானத்திற்கு எதிரானதல்லவா என்கிற கேள்வி நியாயமானதே. ஆனால் உண்மையான அகோரிகள் அந்தப் போதை வஸ்துக்கள் தரும் மயக்க நிலையிலும் தங்கள் உணர்வுகளைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருப்பதும் அதிலும் சில சூட்சும நிலைகளை எட்டுவதும் ஒரு பரிட்சையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அகோர மார்க்கத்தில் நுழையும் அகோரிகளிலும் கிட்டத்தட்ட 95 சதவீதம் பேர் இந்தப் பரிட்சையில் தோற்றுப் போய் போதைக்கு அடிமையாக வாழ்ந்து விடுகிறார்கள் என்பதே இன்றைய யதார்த்தம். அதனால் மீதமுள்ள ஐந்து சதவீதம் பேர் மட்டுமே உண்மையான அகோர நிலையை எட்ட முடிந்த வெற்றியாளர்கள். அதிலும் எத்தனை பேர் மெய்ஞான சித்தியடைகிறார்கள் என்பது இறைவனுக்கே வெளிச்சம். இது மிகவும் கடினமான மார்க்கமானதால், அகோர மார்க்கத்தில் நுழையும் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களில் ஒருவர் மட்டுமே அந்த உயர்நிலையை அடைய முடிகிறது என்கிறார் ஒரு வெளிநாட்டு ஆன்மிக ஆய்வாளர்.       

அகோரிகளில் பெரும்பாலானோர் ஆண்கள் தான் என்றாலும் குறைந்த சதவீதத்தில் பெண் அகோரிகளும் உண்டு. பாபா கினாராம், பகவான்ராம் பாபா போன்ற அகோரேஸ்வரர்கள் ஏற்படுத்திய சீர்திருத்தங்களால் காலத்திற்கேற்ப அகோர மார்க்கம் மாறுதல்கள் கண்டு எளிமையாக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்தியா, நேபாளம் இரண்டு நாடுகளிலும் அகோரிகள் அதிகமாக இருக்கிறார்கள். தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் குறைவான எண்ணிக்கையில் ஆங்காங்கே இருப்பதாகவும் சொல்கிறார்கள். பல விசித்திர பழக்க வழக்கங்களின் காரணமாக அகோர மார்க்கம் உலகநாடுகளின் கவனத்தைக் கவர்ந்த வண்ணம் இருக்கிறது. சில திரைப்படங்களை அகோர மார்க்கத்தை மையப்படுத்தி  சில உலகநாடுகள் எடுத்திருக்கின்றன என்றாலும் 2006 ஆம் ஆண்டு  Shiva's Flesh என்ற பெயரில் எடுக்கப்பட்ட  கிரேக்கத் ஆவணப்படம் வாரணாசியில் அகோரிகளின் வழிமுறைகளை விரிவாகச் சித்தரிப்பதாக இருக்கிறது.

அடுத்த வாரம் முதல் இன்னொரு சுவாரசியமான அமானுஷ்ய ஆன்மிக முறையைப் பார்ப்போமா?

(தொடரும்)
என்.கணேசன்
நன்றி – தினத்தந்தி – 18.7.2017

Saturday, November 11, 2017

முந்தைய சிந்தனைகள் - 24

என் நூல்களில் இருந்து சில சிந்தனை  வரிகள்....













என்.கணேசன்


Thursday, November 9, 2017

இருவேறு உலகம் – 56


ந்தக் கொலை முயற்சியிலும் செந்தில்நாதனுக்கு முதலில் சந்தேகம் வந்தது சங்கரமணி மேல் தான். அந்தக் கிழவர் சம்பந்தப்பட்ட இடத்தில் ஏதாவது கெட்டது நடக்கிறது என்றால் அவர் பங்கு அதில் ஏதாவது இல்லாமல் இருக்காது என்று செந்தில்நாதன் நம்பினார். க்ரிஷ் காணாமல் போன மலையருகே அவரை அந்த இரவு பார்த்ததாக ஒருவர் சொன்ன போது ஏற்பட்ட சந்தேகம் அவரை விட்டு இன்னமும் நீங்கவில்லை. சங்கரமணியைப் பார்த்துப் பேசிய போது சந்தேகம் வலுப்பெற்றதால் சங்கரமணி யாரிடம் எல்லாம் போனில் பேசினார் என்ற தகவல்களை க்ரிஷ் காணாமல் போவதற்கு முந்தைய ஒரு வாரத்தில் இருந்து தற்சமயம் வரை சேகரித்துத்தரக் கேட்டிருந்தார். அதை இன்று தருவதாகச் சொல்லி இருந்தார்கள்….

அதில் ஏதாவது புதிய துப்பு கிடைக்குமா என்று எண்ணியபடியே ஒரு எண்ணிற்குப் போன் செய்தார். “அந்த சகுனி போன்கால்ஸ் பத்தி கேட்டிருந்தேனே ரெடியா?”

“ரெடி சார்…. ”

“அதுல எதாவது வில்லங்கமான கால்ஸ் இருக்கா”

”அவர் போன் செஞ்சு அதிகம் பேசின ஒரு ஆள் பாம்பு கடிச்சு செத்துப் போயிருக்கான். அவன் செத்துப் போன பிறகும் அவன் போன்ல இருந்து சகுனிக்குக் கால்ஸ் போயிருக்கு”

அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் வாடகைக் கொலையாளியின் போஸ்ட் மார்ட்டம் ரிப்போர்ட் செந்தில்நாதன் கையில் இருந்தது. கடுமையான விஷம் உள்ள பாம்பு அந்த மனிதனைக் கடித்திருந்த இடம் செந்தில்நாதனைத் திகைப்படைய வைத்தது. க்ரிஷ் காலில் பாம்புக்கடி தழும்பு இருந்த அதே இடத்தில் தான் அந்த மனிதனையும் பாம்பு கடித்திருந்தது. கடிபட்டு மூன்று நிமிடங்களுக்குள் அவன் இறந்திருக்க வேண்டும் என்று  போஸ்ட் மார்ட்டம் செய்த டாக்டர் குறிப்பிட்டிருந்தார்….

ஆர்வத்தோடு கடைசி இரண்டு நாட்களில் யாரிடம் எல்லாம் சங்கரமணி பேசியிருக்கிறார் என்று செந்தில்நாதன் தனக்குக் கிடைத்திருந்த பட்டியலில் ஆராய்ந்தார். சங்கரமணி நாலைந்து பேர்களிடம் தான் பேசியிருந்தார். அதிலும் அவர் அதிக நேரம் பேசி இருந்த நபர் அவர் மகள் தான். மற்றவர்களிடம் ஓரிரு நிமிடங்கள் தான் பேசியிருப்பார். அவர்களும் அதிகாரிகளும், காண்ட்ராக்டர்களும் தான். வசூல் சம்பந்தப்பட்ட விஷயமாகத் தான் இருக்கும்…… அப்படியானால் இந்த லாரி மூலமான கொலை முயற்சிக்குக் காரணம் இந்தக் கிழவராக இருக்க முடியாது……. வேறு யாரோ! ஆனால் இரண்டு பாம்புக்கடிகளுக்கும் இடையே ஏதோ ஒரு சம்பந்தம் இருக்கிறது. ஒருவன் இறந்திருக்கிறான்…. ஒருவன் அதிசயமாய் உயிர்பிழைத்திருக்கிறான்……

நீண்ட நேர ஆலோசனைக்குப் பிறகு முதலமைச்சரிடம் பேச செந்தில்நாதன்  முடிவு செய்தார்.


ஸ்ரோவின் ISTRAC ஆராய்ச்சி மையத்தில் டைரக்டர், உமாநாயக், வினோத் மூவரும் மிக ஆர்வத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட புகைப்படங்களைப் பெரிய திரையில் பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். இந்த முறையும் அந்தக் கரிய பறவை சில புகைப்படங்களில் வந்திருந்தது. அதிகாலை நேரமானதால் இந்தப் படங்களில் அந்தப் பறவை மலையை நெருங்கும் வரை தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆனால் புகைப்படங்கள் அந்தப் பறவை மலையை நெருங்கிய பின் முழுக்கருப்புப் படங்களாக மாறின….. அந்த அமாவாசை இரவுப் புகைப்படங்களைப் போலவே தான்….. கருமை விலகிய பின் தெரிந்த புகைப்படத்தில் க்ரிஷ் மலையில் படுத்திருந்தான். அவன் மெல்ல எழுந்திருப்பதும் அடுத்தடுத்த புகைப்படங்களில் தெரிந்தது. பின் சில படங்களில் க்ரிஷ் மட்டுமே தெரிந்தான். பின் மறுபடி சில படங்கள் கருமை…. மறுபடி தெளிவாகத் தெரிந்த படங்களில் இரண்டில் மட்டுமே அந்தக் கரிய பறவை தெரிந்தது. அந்தப் பறவையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்து விட்டு க்ரிஷ் செல்போனை எடுத்துப் பேசுவது தெரிந்தது.

டைரக்டர் புகைப்பட ஓட்டத்தை நிறுத்தும்படி கையால் சைகை செய்ய வினோத் நிறுத்தினான்.

“திரும்ப க்ரிஷ் தெரிய ஆரம்பிச்ச பிறகு வந்த படங்களைப் போடு. அவன் முகத்தை ஃபோகஸ் பண்ணு…..” என்று டைரக்டர் சொல்ல வினோத் அப்படியே செய்தான்.

பெரிய திரையில் க்ரிஷ் முகம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. முதல் படத்தில் அவன் முகத்தில் லேசாய் சுருக்கம். சுற்றும் முற்றும் எதையோ தேடிப்பார்ப்பது போல் தெரிந்தது. அடுத்த படத்தில் அவன் முகத்தில். புன்னகை. அடுத்த படத்தில்  சிரிப்பு. அடுத்த படத்தில் துக்கம். அடுத்த படத்தில் இனம் தெரியாத ஒரு சிந்தனை….. அவ்வளவு தான்….. மீண்டும் கருமைப்படங்கள். பின் பறவையையே அவன் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிற காட்சி…..

டைரக்டர் உமாநாயக்கிடம் கேட்டார். “நீ என்ன நினைக்கிறாய்?”

“க்ரிஷ் மனதில் எதோ எண்ண ஓட்டங்கள் ஓடுகிறது போல் தெரிகிறது…”

“எண்ண ஓட்டங்கள் உடனடி உடனடியாய் இப்படியா மாறும்?” டைரக்டர் கேட்டார்.

உமாநாயக் யோசித்தாள். எண்ண ஓட்டங்கள் ஒரு வகையிலிருந்து இன்னொரு வகைக்கு இந்தப் படங்களில் தெரிந்த வேகத்திற்கு மாறாது என்பதை அவள் அறிவாள். யாரிடமாவது பேசும் போது தான் அவர்கள் சொன்னதற்கு ஏற்ற மாதிரி மாறும். க்ரிஷ் அருகில் யாருமே இல்லை. அந்தக் கரிய பறவை கூட இல்லை. ஆனாலும் அவன் முகம் அப்படி மாறுகின்றது என்றால் அவன் மனதிற்குள் யாரிடமோ பேசுவது போலத் தான் தெரிகிறது….. அவள் அதை வாய் விட்டுச் சொன்னாள்.

டைரக்டர் அவளுடைய அறிவுக்கூர்மையை மெச்சியது போல் பாராட்டும் பாவனையில் பார்த்து விட்டுச் சொன்னார். ”சரியாய் சொன்னாய். அவன் உதடு அசையா விட்டாலும் முகபாவனை அதைத் தான் காண்பிக்குது……..”


மா நாயக் மாஸ்டருக்குப் போன் செய்து தாங்கள் கண்ட புகைப்படங்களைப் பற்றிச் சொன்னாள். ”மாஸ்டர் க்ரிஷ் மனசுக்குள்ளேயே பேசினது ஏலியன் கூடத் தான்னு தெளிவா தெரியுது. எங்க டிபார்ட்மெண்டே பரபரப்புல இருக்கு. ஏதோ ஒரு தோற்றத்துல தான் ஏலியனை இத்தனை நாட்கள் கற்பனை செய்தே பார்த்திருக்கோம். இப்ப தோற்றமே இல்லாமல் கூட ஏலியன் கூட மானசீகமாக தொடர்பு வச்சுக்க முடியும்கிற சிந்தனையே விஞ்ஞானத்துக்கு புதுசா இருக்கு. டெல்லிக்கு ஃபோட்டோஸ் அனுப்பி வெச்சிருக்கோம்…. வேற சில சைக்காலஜிஸ்ட்கள் கருத்தையும் கேட்கப் போறாங்க போலத் தெரியுது…..”

மாஸ்டர் கண்களை மூடிக் கொண்டு யோசித்து விட்டுக் கேட்டார்.  “க்ரிஷ் விஷயத்துல உங்க அடுத்த நடவடிக்கை என்ன?”

“சாதாரண மனுஷனா இருந்திருந்தா இன்னேரம் அவனை பெங்களூருக்கோ, புனேக்கோ, டெல்லிக்கோ வரவழைச்சுப் பேசியிருப்போம்…. அவன் நடந்தது எதுவுமே நினைவுல இல்லைன்னு சொன்னதா தகவல் வந்திருக்கு. அப்படிச் சொல்லியே உறுதியா அவன் நின்னான்னா பலவந்தமா அவன் கிட்ட இருந்து உண்மைய வரவழைக்கிறது கஷ்டம்னு டிபார்ட்மெண்ட் நினைக்குது. ஏன்னா அரசியல் அதிகாரம் இருக்கற குடும்பத்து ஆள் அவன்….. அவன் குற்றவாளியும் இல்லை….”

மாஸ்டர் சொன்னார். “அவன் அண்ணா போன் செஞ்சான். நாளைக்கு தம்பியைக் கூட்டிகிட்டு வந்து என்னைப் பார்க்கிறதா சொன்னான்…..”

“அப்படி வர்றப்ப உங்களால அவன் மனசைப் படிக்க முடியுமே மாஸ்டர். அப்ப தான் எல்லா விவரங்களும் நமக்குக் கிடைக்கும்னு நினைக்கிறேன்….” அவள் உற்சாகப் பரபரப்புடன் சொன்னாள். அவள் பரபரப்பை அவரால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அவருக்கே பரபரப்பாய் தான் இருக்கிறது. நாளை வருவதாகச் சொன்ன உதய் இன்றே தம்பியைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று கூட அவருக்கே தோன்றி இருந்தது. காத்திருக்கும் கலையில் விற்பன்னராய் இருந்த அவருக்கே அப்படித் தோன்றும் போது, அவளுக்கும், இந்த ஆராய்ச்சியில் ரகசியமாய் இறங்கி இருக்கும் அந்த இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளுக்கும் எப்படி இருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார். காலம் நீள ஆரம்பித்தது…..


ர்ம மனிதன் தான் இருந்த இடத்தில் இருந்தே புதுடெல்லி உயரதிகாரி மீது கவனத்தைக் குவித்துக் கொண்டிருந்தான். சில நாட்களுக்கு முன்பே சர்ச்சில் அவன் மனதில் எப்போது வேண்டுமானாலும் ஊடுருவும் சக்தியை ஏற்படுத்தி விட்டிருந்ததால் சிறிதும் சிரமமில்லாமல் அவன் மனதை மர்ம மனிதனால் ஊடுருவ முடிந்தது.

புதுடெல்லி உயரதிகாரி ஏதோ ஒரு சங்கடத்தை மானசீகமாக உணர்ந்தான். அவனுடன் வயதான இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள் இருவரும், நாட்டின் மிகச் சிறந்த மனோதத்துவப் பேராசிரியர் ஒருவரும் இருந்தார்கள். மனோ தத்துவப் பேராசிரியர் அந்த விஞ்ஞானிகளிடம் எதையோ விளக்கிக் கொண்டிருந்தார். எல்லாம் புரிகிற மாதிரியும் இருந்தது. புரிந்த வேகத்திலேயே யாரோ அந்தத் தகவல்களை அபகரித்துக் கொண்டது போலவும் இருந்தது. தனக்கு சித்தப்பிரமை ஏதாவது பிடித்துக் கொண்டு விட்டதா என்ற பயமும் அவனுக்குள் லேசாக எழுந்தது. கஷ்டப்பட்டு மனோதத்துவப் பேராசிரியர் சொல்வதைக் கவனிக்க முயன்றான்….

“இந்த ஃபோட்டோஸ்க்கு நடுவுல இருக்க முடிந்த காலம் நீங்க சொல்கிற அளவுக்கு சில வினாடிகளாய் தான் இருக்கும்கிறதை என்னால் நம்ப முடியல. அப்படி இருக்கிறது உண்மைன்னா அவன் மனசுலயும் மூளைலயும் நேரடியா அந்தத் தகவல்கள் பதியுதுன்னு அர்த்தம். எதையும் கேட்டு. கேட்டதை ப்ராசஸ் பண்ணி பிறகு புரிஞ்சுக்கிற வழக்கமான கம்யூனிகேசன்ஸ் இதுல இருந்திருந்தா அதுக்கு கூடுதலாகவே காலம் தேவைப்படும்….”

இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள் இருவரும் பிரமிப்பின் உச்சத்தில் யோசித்தார்கள். புதுடெல்லி அதிகாரி குழம்பினான். அவன் மூலமாக அனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்த மர்ம மனிதனுக்கு தெளிவாகவே எல்லாம் புரிந்தது. அவன் தீவிரமாக யோசிக்க ஆரம்பித்தான்.

(தொடரும்)
என்.கணேசன்

Monday, November 6, 2017

அடுத்தவர் கருத்தால் சுருங்கி விடாதீர்கள்!

அடுத்தவர் கருத்துக்கு நாம் பல சமயங்களில் தேவைக்கும் அதிகமாகவே மதிப்பு தருகிறோம். அதுவும் நாம் உயர்வாக நினைப்பவர், மதிப்பவர் என்றால் அவர் கருத்து நமக்குத் தீர்ப்பாகவே தோன்றி விடுகிறது. அவர்கள் பாராட்டினால் ஒன்றைத் தொடர்கிறது. விமர்சித்தால் உடனே விட்டு விடுகிறோம். அது சரிதானா?  இந்தக் காணொளியில் பார்ப்போம்.....



என்.கணேசன்

Thursday, November 2, 2017

இருவேறு உலகம் – 55


க்ரிஷுக்கு அவள் சொன்ன வலியை ஆழமாகவே உணர முடிந்தது. காதல் ஜெயிப்பது கல்யாணத்தில் அல்ல. காலமெல்லாம் மனதில் கலையாமல், தேயாமல் கடைசி வரை நிலைத்திருக்கும் போது மட்டுமே காதல் ஜெயிக்கிறது. கலைந்தும், தேய்ந்தும் காணாமல் போகும் போது கல்யாணம் ஆன போதிலும் காதல் தோற்றுத்தான் போகிறது. ஹரிணி சொன்னது போல நினைத்துப் பார்க்க நல்ல நினைவுகள் இருக்கையில் அதைக் கெடுக்கும் விதமாய் கசப்பான பின் நிகழ்வுகள் இருக்காத வரை காதல் என்றும் இனிமையானது தான். கூட இருந்தாலும் சரி, தூர இருந்தாலும் சரி ஏன் இறந்தாலும் கூடத்தான்….. க்ரிஷ் அவள் சொன்னபடி சத்தியம் செய்து கொடுத்தான்.

அவள் அதற்குப் பின் அவன் சொல்ல விருப்பப்படாத எதையும் துருவிக் கேட்காமல் போய் விட்டாள். எத்தனை பேருக்கு இது முடியும் என்று க்ரிஷ் யோசித்த போது அவன் மனதில் ஹரிணி மிக உயர்ந்து போனாள். அவள் என்றைக்குமே சராசரியாக இருந்து விடவில்லை என்பதை நினைத்தபடியே அவன் கன்னத்தைத் தடவிக் கொண்டான். கன்னம் இப்போதும் எரிந்தது. க்ரிஷ் கண்ணாடியில் முகம் பார்த்தான். கன்னம் நன்றாகவே சிவந்திருந்தது.

உதய் மெல்ல உள்ளே நுழைந்தான். “என்னடா கன்னம் இப்படிச் சிவந்திருக்கு?”

அண்ணனை க்ரிஷ் முறைத்தான். ’எல்லாம் இவன் வேலை தான்இவன் தான் அவன் காதலிப்பதை அவளிடம் எப்படியோ தெரிவித்திருக்கிறான்…. அம்மாவிடமும் சொல்லியிருக்கிறான்

தம்பியின் முறைப்பைப் பொருட்படுத்தாமல் அவனை உதய் ஆராய்ந்தான். அந்தப் பெண் சொன்னபடியே நன்றாகவே அறைந்திருக்கிறாள்…. கூடவே தம்பியின் உதடுகளிலும் கூடுதல் சிவப்பைப் பார்த்தவுடன் உதய் குறும்பாகக் கேட்டான். “முதல்ல சிவந்தது கன்னமா, உதடா?”

வெட்கத்தில் முகம் சிவக்க க்ரிஷ் அண்ணனை அடிக்க முயல உதய் வேகமாக அங்கிருந்து ஓடினான். க்ரிஷ் துரத்திக் கொண்டு ஓட சமையல் அறையில் இருந்து வெளியே வந்த பத்மாவதி இருவருக்கும் நடுவே இடைமறித்து நின்று, ”டேய் சின்னப் பசங்களாடா நீங்க….” என்று திட்டினாலும் வீட்டில் பழையபடி கலகலப்பு திரும்பியதை ரசித்தாள். ”என்னடா ப்ரச்சனை?”

சொல்லட்டாடா?” என்று உதய் பத்மாவதிக்குப் பின்னால் நின்றபடி  கேட்டான்.

க்ரிஷ் வெட்கப்பட்டான். தம்பி வெட்கப்படுவதைப் பார்க்க உதய்க்குப் பிடித்திருந்தது. க்ரிஷ் தன் கன்னச் சிவப்பை அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு அண்ணனை முறைத்தபடி சொன்னான். “இவன் ஆள் வளர்ந்திருக்கான். ஆனா அந்த அளவு அறிவு வளரல. அதான் ப்ரச்சனை

அது தெரிஞ்சது தானே. அதுக்கா இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம்….” என்ற பத்மாவதியை பின்னால் இருந்து கழுத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு நெறிப்பது போல் உதய் பாவனை செய்தபடி சொன்னான். “சின்னப் பையன் திரும்ப வந்த பிறகு உனக்கு கொழுப்பு அதிகமாயிடுச்சு

பாவி உன் சக்திய எல்லாம் என் கழுத்துல காட்டாதேஎன்ற பத்மாவதி திடீர் என்று நினைவு வந்தவளாய் சொன்னாள். “க்ரிஷ் நீ நாளைக்கே போய் அந்த மாஸ்டர் சாமியைப் போய் பார்த்து கும்பிட்டுட்டு வரணும். அது தான் மரியாதை…… உதய் நீ இவனைக் கூட்டிகிட்டு போடா….”


ஸ்ரோவின் பெங்களூரு ISTRAC ஆராய்ச்சி மையத்தின் ஆராய்ச்சியாளனான வினோத் தன் வழக்கமான நேரத்தில் அலுவலகத்தில் இருந்து வீட்டுக்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் தான் பெண் விஞ்ஞானி உமா நாயக்கின் போன்கால் வந்தது. “வினோத். எங்கே இருக்கே?”

ஆபிஸ்ல தான். வீட்டுக்குக் கிளம்பிகிட்டிருக்கேன். ஏன்?”

புனேல இருந்து டைரக்டர் வர்றார். நான் அவரை ஏர்போர்ட்டுல இருந்து கூட்டிகிட்டு வர்றேன்…. Astrosat இருந்து வந்த லேட்டஸ்ட் ஃபோட்டோஸ் எடுத்து வை….”

வினோத் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டான். “என்ன விஷயம்?”

அந்தப் பையன் க்ரிஷ் திரும்ப வந்துட்டானாம்…. அவன் அந்த மலைலயே வந்து சேர்ந்துட்டதா தகவல் வந்திருக்கு….”

எப்ப?”

ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி…. அதனால அந்தப்பகுதி சம்பந்தப்பட்ட ஃபோட்டோஸ் எடுத்து வை….. நாங்க எப்படியும் ஒரு மணி நேரத்துல வந்துடுவோம்….”

வினோத் பரபரப்புடன் மறுபடி அமர்ந்து மறுபடி கம்ப்யூட்டரை ஆன் செய்தான்.


செந்தில்நாதன் க்ரிஷ் வந்து சேர்ந்தவுடன் முதலமைச்சர் தன்னிடம் ஒப்படைத்த பொறுப்பு முடிந்து விட்டதாகவே நினைத்திருந்தார். க்ரிஷ் எல்லாவற்றையும் முழுவதுமாகச் சொல்லி விடவில்லை என்பதும் எதையோ மறைக்கிறான் என்பதும் அவருக்குத் தெரிந்தே இருந்தது. ஆனால் அவன் காலில் இருந்த வடு பாம்பு கடித்த வடுவாகவே தெரிந்தது. அவன் மயக்கமாகி விட்டதும் பொய்யென்று தோன்றவில்லை. பின் என்ன நடந்தது என்பது தெரியவில்லை என்று அவன் சொன்னதைப் பொய் என்று நிரூபிக்க அவரிடம் எந்தத் தடயமும் இல்லை.  பல கேள்விகளுக்குப் பதில் இல்லை என்றாலும், சங்கரமணி மற்றும் மாஸ்டர் ஆகியோர் மேல் இருந்த சந்தேகம் போய் விடவில்லை என்றாலும் காணாமல் போனவன் கிடைத்து விட்ட பிறகு அந்தப் புதிர்களுக்குப் பதில் தேடும் அவசியமும் இல்லாமல் போய் விட்டது. முதலமைச்சரிடம் சொல்லி விட்டு இதில் இருந்து விலகிக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்து க்ரிஷ் வீட்டிலிருந்து கிளம்பிய போது உதய் சொன்ன லாரி விவகாரம் திகைக்க வைத்தது.. உதய் அந்த நிகழ்ச்சியைச் சொல்லி எப்படியோ எல்லோரும் தப்பித்தோம் என்று சொன்ன போதுநீங்க அந்த லாரி நம்பரை நோட் பண்ணினிங்களா?” என்று செந்தில்நாதன் கேட்டார்.

நோட் பண்ணினேன்.” என்ற உதய் அந்த லாரி எண்ணை அவரிடம் சொன்னான். அவர் அதைக் குறித்துக் கொண்ட போது அவரிடம் புன்னகையுடன் சொன்னான். “அவனுக மோசமான உத்தேசத்துல வந்த மாதிரி தெரியல. ப்ரேக் பிடிக்காத லாரிய எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு கடைசி நிமிஷத்துல நிறுத்திட்டானுக. நிறுத்தியிருக்காட்டி நாங்க நாலு பேருமே பரலோகம் போய் சேர்ந்திருப்போம். அப்படி நிறுத்துன லாரிய திரும்பவும் அவங்களால ஸ்டார்ட் பண்ண முடியல……”   

செந்தில்நாதன் தற்செயல் என்ற சொல்லில் நம்பிக்கையில்லாத போலீஸ் அதிகாரி என்பதால் தன்னுடைய திருப்திக்காக அதையும் ஒரு முறை விசாரித்து விடுவது என்று தீர்மானித்தார். சம்பவ இடத்துக்குப் போய் விசாரித்த போது கிடைத்த தகவல்கள் உதய் சொன்னதை உறுதிப்படுத்தின. அந்த இடத்தில் நிறைய நேரம் போக்குவரத்து ஸ்தம்பித்துப் போயிருந்ததால் பலரும் அந்த லாரியைக் கஷ்டப்பட்டு பக்கத்தில் இருந்த கேரேஜுக்கு இன்னொரு லாரி மூலம் இழுத்துக் கொண்டு போனதைச் சொன்னார்கள்

செந்தில்நாதன் அந்தக் கேரேஜுக்கும் போனார். லாரி அங்கே நின்று கொண்டிருந்தது. அவரைப் பார்த்தவுடன் கேரேஜ் உரிமையாளர் எழுந்து வந்தார். வணக்கம் தெரிவித்து நின்ற அவரிடம் செந்தில்நாதன் கேட்டார். “இந்த லாரி தான் பக்கத்துல ஆஃப் ஆகி நின்ன வண்டியா?”

ஆமா சார்

இதை ரிப்பேர் செஞ்சாச்சா?”

இல்லை சார்என்று கேரேஜ் உரிமையாளர் சொன்ன போது மெக்கானிக்கும் அங்கு வந்து சேர்ந்தான்.

வண்டில என்ன பிரச்சனை?”

தெரில சார்….” என்றான் மெக்கானிக்.

செந்தில்நாதன் கேள்விக்குறியுடன் அவனைப் பார்த்தார். அவன் சொன்னான்.  ப்ரேக் வயர் அறுந்து போயிருந்துது. அதை சரி பண்ணிட்டேன்…. ஆனா மத்தபடி ப்ரச்சன எதுவும் இருக்கறதா தெரில. ஆனாலும் வண்டிய ஸ்டார்ட் செய்ய முடியல….”

எங்கே லாரி டிரைவரும் க்ளீனரும்?”

அவங்களோட முதலாளி கிட்ட பேசிட்டு வர்றதா போனாங்க. ஆனா இன்னும் வரக்காணோம்….”

எப்ப போனாங்க…”

ரெண்டு மணி நேரமாவது ஆயிருக்கும் சார்….”

செந்தில்நாதன் லாரியில் ஏறி உள்ளே சோதித்தார். வண்டியில் ஆர் சி புக் உட்பட எந்த ஆவணமும் இல்லை.   ”வண்டியோட பேப்பர்ஸ் எல்லாம் எங்கே?”

தெரியலயே சார். டிரைவர் கிட்டயே தான் இருக்கும் போல…”

லாரி டிரைவரும், க்ளீனரும் அங்கு இல்லாததும், வண்டியின் ஆவணங்கள் வண்டியில் இல்லாததும் சந்தேகத்தைக் கிளப்ப செந்தில்நாதன் ஒரு எண்ணுக்குப் போன் செய்தார். “மஹாராஷ்ட்ரா ரெஜிஸ்ட்ரேஷன் வண்டி நம்பர் சொல்றேன், நோட் பண்ணிக்கோங்க……. எனக்கு இந்த லாரி யார் பேர்ல இருக்கு, அட்ரஸ் என்னன்னு தெரியணும்…… ஓக்கே…….”

இருபது நிமிடங்களில் அவருக்குப் பதில் வந்தது. லாரி எண் பொய். உண்மையில் அந்த எண்ணுடைய லாரி ஒரு பெரிய டிரான்ஸ்போர்ட் கம்பெனியின் லாரி. அது தற்போது நாக்பூரில் இருக்கிறது.

ஆட்களை விட்டு அக்கம்பக்கத்தில் அந்த லாரி டிரைவர், க்ளீனர் இருவரும் தென்படுகிறார்களா என்று செந்தில்நாதன் தேடிப்பார்க்கச் சொன்னார். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் கிடைக்கவில்லை. மாயமாய் மறைந்திருந்தார்கள். மெக்கானிக்கிடம் அவர் லாரி டிரைவர் க்ளீனர் பற்றியும், அங்கு வந்த போதைய அவர்களுடைய நடவடிக்கைகள் பற்றியும் விசாரித்தார். மெக்கானிக் சொன்னதெல்லாம் வைத்துப் பார்க்கையில் லாரி டிரைவருக்கு வண்டி எப்படி நின்றது என்பதே புதிராக இருந்தது என்பது தெரிந்தது. அப்படியானால் லாரி டிரைவர் உதய் சொன்னது போல லாரியைக் கஷ்டப்பட்டு நிறுத்தவில்லை…. அது தானாக நின்றிருக்கிறது. அவன் உத்தேசத்துக்கு எதிராக லாரி எப்படி நின்றது என்பதே அவன் குழப்பத்திற்கும், திகைப்புக்கும் காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு கொலை முயற்சி தான் அது என்பது புரிந்த போது புதிர்கள் விலகுவதற்குப் பதிலாக இறுகுவதை செந்தில்நாதன் உணர்ந்தார்.

(தொடரும்)
என்.கணேசன்