என்னுடைய புதிய நூல் இங்கே நிம்மதி! பரபரப்பான விற்பனையில்.....வாங்க 9600123146 எண்ணைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்....

Thursday, March 5, 2015

புத்தம் சரணம் கச்சாமி! – 36


க்‌ஷயும் மைத்ரேயனும் சுமார் ஒரு மணி நேரம் சாலையோரம் காத்திருந்தார்கள். ஒரு பஸ்ஸும், ஒரு மினி பஸ்ஸும் அவர்களைக் கடந்து சென்றன. அந்த வாகன்ங்கள் கடக்கும் போது அக்‌ஷயின் அறிவுரையின்படி மைத்ரேயன் தலைகுனிந்தே நின்றிருந்தான். அதனாலும், அவனுடைய புத்தபிக்கு ஆடையாலும், கூடவே புத்தபிக்குவாக அக்‌ஷய் நின்றிருந்ததாலும் அந்த வாகனங்களில் சென்றவர்களில் அவனை நன்றாகத் தெரிந்தவர்கள் கூட அவனை அடையாளம் கண்டுபிடிக்கவில்லை. சிலர் வண்டியில் இருந்தபடியே அக்‌ஷய்க்கு வணக்கமும் தெரிவித்தார்கள். அக்‌ஷய் கனிவுடன் ஆசிகள் வழங்கினான்.

ஒரு மணி நேரம் கழிந்து ஒரு ஜீப் வந்தது. டிரைவரைத் தவிர அதில் ஒரு நடுத்தர வயது ஜெர்மானிய தம்பதிகளும்,  ஒரு வயதான திபெத்தியனும் மட்டும் இருந்தார்கள். அந்த ஜீப்பில் அவர்கள் இருவருக்கும் கூடத் தாராளமாய் இடம் இருந்தது. அக்‌ஷய்க்கு அதில் பயணிக்க அவர்கள் அனுமதித்தால் மிக நல்லது என்று தோன்றியது. எவ்வளவு சீக்கிரம் அந்த இடத்திலிருந்து வெளியேற முடியுமோ அவ்வளவு ஆபத்தின் அளவு குறையும் என்று நினைத்தான்.

உள்மனதைக் குவித்து புத்தரைப் பிரார்த்தித்த அவன் வந்து கொண்டிருந்த ஜீப்பைக் கூர்ந்து பார்த்தான். ஜீப் அருகில் வரும் போது ஜெர்மானியத் தம்பதியர் புன்னகையுடன் கையசைத்தார்கள். அக்‌ஷய் தானும் கையசைத்து விட்டு எங்களையும் ஏற்றிச் செல்ல முடியுமா என்று சைகையிலேயே கேட்டான். ஜெர்மானியன் அந்த டிரைவரிடம் ஏதோ சொல்ல டிரைவர் வண்டியை நிறுத்தினான்.

ஜெர்மானியன் அக்‌ஷயிடம் கேட்டான். “புனிதரே தங்களுக்கு எங்கு செல்ல வேண்டும்?

அக்‌ஷய் சொன்னான். “நாங்கள் சம்யே மடாலயத்திற்குப் போக வேண்டும். அங்கு போக வசதியாக எங்களை எங்காவது இறக்கி விட்டால் பெரிய உதவியாக இருக்கும்

ஜெர்மானியன் முகம் மலரச் சொன்னான். “நாங்கள் அங்கு தான் போய்க் கொண்டிருக்கிறோம். நீங்கள் ஏறிக் கொள்ளலாம்

அக்‌ஷய் மனதார நன்றி தெரிவித்தான். அப்போது தான் டிரைவர் அருகே அமர்ந்திருந்த வயதான திபெத்தியனின் பார்வை மைத்ரேயன் மேல் தங்கி இருந்ததை அவன் கவனித்தான். அந்த திபெத்தியனின் முகத்தில் அதிர்ச்சி தெரிந்தது.  

அதைக் கண்டு துணுக்குற்ற அக்‌ஷய்க்கு அந்த ஜீப்பில் செல்வது உசிதம் தானா என்கிற சந்தேகம் வர ஆரம்பித்தது. ஆனால் இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் வேறு வழியில்லை என்று நினைத்தவனாய் ஏறி அந்த ஜெர்மானியத் தம்பதியருக்கு எதிர் இருக்கையில் அமர்ந்தான். மைத்ரேயனும் ஏறி அக்‌ஷய் அருகில் அமர்ந்தான். மெல்ல மைத்ரேயனிடம் ரகசியமாய் கேட்டான். அந்த வயதான ஆள் உனக்குத் தெரிந்தவரா? எப்போதாவது பார்த்திருக்கிறாயா?

மைத்ரேயன் மெல்லிய குரலில் சொன்னான். “அவர் இந்தப் பகுதி ஆள் இல்லை. அவரை நான் இதற்கு முன் பார்த்ததில்லை....

சற்று நிம்மதி அடைந்தாலும் ‘பின் ஏன் இந்த ஆள் இவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்?என்ற கேள்வி அக்‌ஷய் மனதில் எழுந்தது.

ஜீப் கிளம்பியது. ஜெர்மானியத் தம்பதியர் அக்‌ஷயிடம் நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் என்று கேட்க அக்‌ஷய் கனிவான புன்னகையுடன் “நேபாளில் இருந்துஎன்று தெரிவித்தான். டிரைவருக்குப் பின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த அக்‌ஷய்க்கு டிரைவருக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த அந்த வயதான திபெத்தியரை நன்றாகக் கண்காணிக்க முடிந்தது. அந்த ஆள் இன்னும் அதிர்ச்சியில் இருப்பது தெரிந்தது. அந்த ஆளுக்கு நேர் பின்னால் அமர்ந்திருந்த மைத்ரேயன் அமைதியாக வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாலும் அவன் முகத்தில் லேசான மந்தஹாஸப் புன்னகை வந்து மறைந்ததை அக்‌ஷயால் கவனிக்க முடிந்தது. மைத்ரேயன் அந்த ஆளை இது வரை பார்த்ததில்லை என்று சொன்னது பொய்யாய் இருக்காது என்றாலும் கூட தனக்கு இன்னும் விளங்காத ஏதோ ஒன்று இவர்களிடையே இருக்கிறது என்று தோன்றியது.

அந்த ஜெர்மானியத் தம்பதியர் அவனிடம் புத்தமதம் சம்பந்தமான சில சந்தேகங்களைக் கேட்க ஆரம்பிக்க அக்‌ஷய் அவர்களுக்குப் புரிகிற மாதிரி பதில்கள் சொன்னான். சொல்லச் சொல்ல அக்‌ஷய் மைத்ரேயனை பக்கவாட்டில் பார்த்துக் கொண்டான். புத்தரின் மறு அவதாரம் என்று தலாய்லாமாவும் அவரைச் சேர்ந்தவர்களும் நம்புகிற அவனை வைத்துக் கொண்டு புத்த மதத்தைத் தான் விளக்குவது அவனுக்கே வேடிக்கையாக இருந்தது. தவறாக எதாவது சொல்லி விட்டால் மைத்ரேயன் மந்தஹாஸப் புன்னகை செய்தாலும் செய்வான்!

ஆனால் எதிர்பார்த்த எதையும் செய்து விட மாட்டேன் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டவன் போல மைத்ரேயன் எந்த உணர்ச்சியையும் காண்பிக்கவில்லை. பேச்சு சம்யே மடாலயம் சம்பந்தமாக ஆரம்பித்தவுடன் டிரைவர் வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டே அந்த விஷயத்தை விளக்கும் பொறுப்பை எடுத்துக் கொண்டான். அவன் காரோட்டி மட்டுமல்ல கைடு(guide)ம் கூட என்பது அக்‌ஷய்க்குப் புரிந்தது.

டிரைவர் மனப்பாடப் பகுதியை வாசிப்பது போல் சொன்னான். “ஒரு ராட்சஸ மண்டல அமைப்பில் கட்டப்பட்ட சம்யே மடாலயம் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய புத்தர்களின் அபிப்பிராயத்தை ஒட்டிக் கட்டப்பட்டது. மையத்தில் இருக்கும் புத்தர் கோயில் மேரு மலை என்றும் சுற்றி இருக்கும் பகுதிகள் அந்தப் புனித மலையை மையமாய் கொண்டு இயங்கும் பிரபஞ்சத்தின் பகுதிகள் என்றும்  காட்டும் வகையில் கட்டினார்கள்.  அப்போதைய திபெத்திய சக்ரவர்த்தி, சாந்தரக்‌ஷிதா என்கிற இந்திய புத்தமத துறவியின் ஆலோசனையின்படி கட்ட ஆரம்பித்த சம்யே மடாலயம் ஒவ்வொரு முறையும் கட்டிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு முடிந்தவுடன் இடிந்து விழ ஆரம்பித்தது. ஒரு கட்டத்தில் கட்டிடத் தொழிலாளிகள் வேலை செய்யப் பயந்தார்கள். ஏதோ தீய சக்தி அந்த இடத்தில் இருக்கிறது, அது தான் மடாலயம் முழுமையடைய விட மாட்டேன்கிறது என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள்.

“சாந்தரக்‌ஷிதாவிடம் சக்ரவர்த்தி ஆலோசனை கேட்டார். சாந்தரக்‌ஷிதா இன்னொரு இந்தியத் துறவியும் மந்திர தந்திரங்களில் வல்லவருமான பத்மசாம்பவா மனம் வைத்தால் எப்படிப்பட்ட தீய சக்திகளையும் அங்கிருந்து அகற்றி விட முடியும் என்றார். திபெத்திய சக்ரவர்த்தி அவர் சொன்னபடியே பத்மசாம்பவாவை வேண்டிக் கொள்ள பத்மசாம்பவா திபெத் வந்தார். தீய சக்திகளைக் கட்டிப் போட்டு முடக்கி வைத்து சம்யே மடாலயத்தைக் கட்டி முடிக்க வைத்தார். திபெத்தின் முதல் புத்த மடாலயம் இப்படி தான் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.

ஜெர்மானியத் தம்பதியர் சுவாரசியத்துடன் இந்தத் தகவல்களைக் கேட்டுக் கொண்டார்கள். டிரைவரின் அருகே அமர்ந்திருந்த வயதான திபெத்தியர் முகத்தில் ஏதோ இனம் தெரியாத உணர்ச்சி வந்து போனதை அக்‌ஷய் கவனித்தான்.

டிரைவர் தொடர்ந்து சொன்னான். “பத்மசாம்பவா முடக்கி வைத்த துஷ்ட சக்திகள் முழுவதும் பலமிழந்து போய் விடவில்லை என்றும் மறுபடியும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பழைய பலம் பெற்று வருகின்றன என்றும் சிலர் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் சொல்வது சரி என்கிற மாதிரி சம்யே மடாலயம் திரும்பத் திரும்பக் கட்டப்பட்டாலும் கடந்த மூன்று நூற்றாண்டுகளில் இரண்டு முறை தீக்கிரையானது, இரண்டு முறை பூகம்பத்தால் அழிந்து போனது. 38 வருஷங்களுக்கு முன்பு வரை பாழடைந்து கிடந்த அந்த மடாலயத்தின் உள்ளே பன்றிகள் ஆடுகள் எல்லாம் கூட மேய்ந்து கொண்டு இருந்தன. பத்தாவது பஞ்சன்லாமா 1986 ல் அதை மறுபடியும் கட்டி இது வரை அந்த மடாலயம் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் இயங்கி வருகிறது.

அந்த வயதான திபெத்தியரின் கண்கள் தீக்கனலாய் திடீரென்று ஜொலிக்க ஆரம்பித்தது அவர் திரும்பிப் பார்க்காமல் இருந்திருந்தால் அக்‌ஷய்க்குத் தெரிந்திருக்காது. மைத்ரேயன் முகத்தை அந்தக் கணத்தில் பார்க்க ஆசைப்பட்டதால் தான் அந்தத் திபெத்தியர் திரும்பிப் பார்த்தது போலத் தெரிந்தது. அவர் கண்களில் ஜொலிப்பைப் பார்த்து திகைத்த அக்‌ஷய் உடனே மைத்ரேயனைப் பார்த்தான். இருவர் பார்வைக்கும் மைத்ரேயன் முகம் எந்த வித்தியாசத்தையும் காட்டவில்லை. அவன் தூரத்தில் தெரிந்த மலைமுகட்டை பேரமைதியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்....

   
வாங் சாவொ உடனடியாக திபெத் வந்து சேர்ந்தான். லீ க்யாங் கிளம்பச் சொன்னவுடன் அவன் ஒன்றரை மணி நேரத்தில் விமானம் ஏறி இருந்தான். லீ க்யாங் மிக முக்கியம் என்று நினைத்திருந்த்து மட்டுமல்லாமல் அவனே போக வேண்டும் என்றும் நினைத்திருந்த இந்த விவகாரத்தில் அவனுக்குப் பதிலாக திபெத் வந்து சேர்ந்தது தன் பாக்கியம் என்று வாங் சாவொ நினைத்தான். லீ க்யாங்குக்கு தன்னை நிரூபிக்க இறைவனாய் அளித்த பெரிய சந்தர்ப்பம் என்று இதைக் கருதினான். அடிமட்டத்தில் இருந்த அவனை ஒரு மேல் மட்டத்திற்குக் கொண்டு வந்த லீ க்யாங்குக்கு அவன் என்றும் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறான். லீ க்யாங் அளவுக்கு பேரறிவு யாருக்குமே இருக்க முடியாது என்றாலும் ஓரளவுக்காவது அவன் செய்ய முடிந்ததைத் தன்னாலும் செய்ய முடியும் என்று காட்ட வேண்டும் என்கிற உறுதி வாங் சாவொவிடம் குடிகொண்டிருந்தது.

அவன் திபெத் வந்து சேர்வதற்குள் மைத்ரேயனின் புகைப்படமும், விலாசமும் லீ க்யாங் அனுப்பி வைத்திருந்தான். மைத்ரேயன் வீட்டுக்கு மட்டும் வாங் சாவொவே நேரில் போய் விசாரிக்க வேண்டும் என்பது லீ க்யாங்கின் கட்டளையாக இருந்தது. மைத்ரேயனையும் அந்த ரகசிய மனிதனையும் தேடும் பொறுப்பில் ஈடுபடுபவர்களுக்குக் கூட அவர்கள் பற்றிய கூடுதல் தகவல்கள் தெரிய வேண்டியதில்லை என்றும் லீ க்யாங் தெரிவித்திருந்தான்.

திபெத் வந்து சேர்ந்ததும் முதல் வேலையாக ரகசியப் போலீஸ் அதிகாரிகளின் கூட்டத்தை வாங் சாவொ கூட்டினான். பதினோரு முக்கிய அதிகாரிகள் வந்திருந்தார்கள். அவர்களிடம் வாங் சாவொ ரகசிய மனிதனின் பாஸ்போர்ட்டில் இருந்த புத்தபிக்கு வேடப் போட்டோவைக் காட்டி அந்த நபர் போலி பாஸ்போர்ட்டில் திபெத் நுழைந்திருப்பதாகத் தெரிவித்தான். அவன் மிக ஆபத்தானவன் என்றும் அவனை எத்தனை விரைவாகக் கண்டுபிடிக்க முடியுமோ அத்தனை நல்லது என்றும் தெரிவித்தான். அதோடு மைத்ரேயன் புகைப்படத்தையும் காட்டி அந்த ரகசிய மனிதன் இந்த சிறுவனுடன் காணப்பட அதிக சாத்தியக்கூறு உள்ளது என்றும் இருவரையும் தனித்தனியாகவோ சேர்ந்தோ எங்கு கண்டாலும் உடனடியாகக் கைது செய்ய வேண்டும் என்றும் வாங் சாவொ கட்டளையிட்டான். அவர்களைக் கண்டுபிடிக்கிற அதிகாரிக்கும் அந்தக் குழுவுக்கும் பண வெகுமதி, பதவி உயர்வு இரண்டும் தர ஏற்பாடு செய்வதாக லீ க்யாங் உறுதியளித்திருக்கிறான் என்பதையும் வாங் சாவொ தெரிவித்தான்.     

அங்கு வந்திருந்த அதிகாரிகளில் ஒருவர் கேட்டார். “இவர்கள் இருவர் புகைப்படங்களையும் ஏன் நாம் டிவியிலும், பத்திரிக்கைகளிலும் தரக்கூடாது. அவர்களைக் கண்டுபிடித்துச் சொல்பவர்களுக்கு சன்மானம் கூட நாம் அறிவிக்கலாமே?

இந்தக் கேள்வியை வாங் சாவொவும் லீ க்யாங்கைக் கேட்டிருந்தான். லீ க்யாங் பதிலளித்திருந்தான். அது அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க சற்று கூடுதல் உதவியாக இருக்கலாம். ஆனால் அதற்குப் பின் பத்திரிக்கையாளர்களும், டிவிக் காரர்களும் எழுப்பும் கேள்விகள் நமக்கு தர்மசங்கடத்தைத் தரும்படியாகத் தான் இருக்கும். மைத்ரேயன் என்ற பெயர் கூட இந்த நேரத்தில் வெளிப்படக் கூடாது வாங் சாவொ. அது நம் எதிர்காலத் திட்டத்தைக் கெடுத்து விடும்

வாங் சாவொ தன் தலைவன் சொன்னதை அப்படியே தெரிவித்து விடாமல் சாதுரியமாகச் சொன்னான். சில விஷயங்களை நாம் இவர்களிடமிருந்து கண்டு பிடிக்க வேண்டி இருப்பதால் அது கண்டுபிடிக்கப்படும் வரை விளம்பரம் வேண்டாம் என்று நினைக்கிறோம்

அடுத்த கேள்வி இன்னொரு அதிகாரியிடம் இருந்து எழுந்தது. “இவர்களைக் கண்டுபிடித்த பிறகு இவர்கள் ஒருவேளை எங்களிடம் இருந்து தப்பிக்க முயன்றால் சுட்டுக் கொன்று விடலாமா, இல்லை உயிரோடு தான் பிடித்து ஒப்படைக்க வேண்டுமா?

வாங் சாவொ அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொன்னான். உயிரோடு பிடித்தால் உத்தமம். ஆனால் அது முடியா விட்டால்- பிணமாகத் தான் பிடிக்க முடியும் என்றால்- தாராளமாகக் கொன்று விடலாம். அவர்கள் தப்பித்துப் போவதை விட அது நல்லது.

(தொடரும்)


என்.கணேசன்

Monday, March 2, 2015

யோகசக்தியில் ஒரு மாயமாளிகை!

13. மகாசக்தி மனிதர்கள்

கா அவதார் பாபாஜியைப் பற்றி பெரும்பாலான ஆன்மீகவாதிகள் அறிய ஆரம்பித்தது பரமஹம்ச யோகானந்தரின் “ஒரு யோகியின் சுயசரிதம்” 1946 ஆம் ஆண்டு வெளியான பின்னர் தான். தமிழகத்தில் ஆன்மீகவாதிகள் மட்டுமல்லாமல் சாதாரண மனிதர்களும் அவரைப்பற்றி கேள்விப்பட ஆரம்பித்தது திரைப்பட நடிகர் ரஜினிகாந்த் அவர்கள் அவரது பக்தராக மாறி, பாபா என்ற திரைப்படமும் வெளி வந்த பிறகு தான். நம் நாட்டில் துறவிகளை பாபாஜி என்று அழைக்கும் வழக்கம் இருக்கிறது. அதனால் மற்ற துறவிகளில் இருந்து அவரை வேறுபடுத்திக் காட்ட மகா அவதார் பாபாஜி என்று அழைக்கிறார்கள்.

இமயமலையில் இன்றும் வாழ்ந்து வரும் மகா அவதார் பாபாஜியின் வயது 620, 1200, 1800, 2000 க்கும் மேல் என்று பலரும் பல விதமாகச் சொல்கிறார்கள்.  ஆனால் அவர் வயது 1800 க்கும் மேல் என்பவர்கள் அவர் கிபி 203ல் கார்த்திகை மாதம் ரோஹிணி நட்சத்திரத்தில் தமிழ்நாட்டில் பரங்கிப்பேட்டை என்ற கடலோர கிராமத்தில் பிறந்தவர் என்று பிறந்த நாளையும் குறிப்பிடுகிறார்கள். இந்த வயதுகளில் எந்த வயதினராக அவர் இருந்தாலும் அது ஆச்சரியப்படத் தக்க விஷயமே. அதை விட ஆச்சரியப்படுத்தும் தகவல் என்ன என்றால் தோற்றத்தில் அவர் வயதை சுமார் 25க்கு அதிகமாகச் சொல்ல முடியாது என்று பார்த்தவர்கள் தெரிவிப்பது தான். பொன்னிறத்தில் மிக இளமையான தோற்றத்தில் தெரிந்த அவர் தோலில் சுருக்கம் சிறிதும் இருக்கவில்லை என்றும், இடுப்பில் இருந்து முழங்கால் வரை மறைத்த ஒரு ஆடையைத் தவிர வேறு எந்த ஆடையையும் அணிந்திருக்கவில்லை என்றும், அவருடைய நீண்ட தலைமுடி லேசான சென்னிறத்தில் இருந்தது என்றும், தெய்வீகமான ஆழமான பார்வை உடையவராக இருந்தார் என்றும் அவரைச் சந்தித்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.  

அவரை நேரில் பார்த்த அனுபவங்களை பரமஹம்ச யோகானந்தர் ‘ஒரு யோகியின் சுயசரிதையிலும்அவருடைய குரு யுக்தேஷ்வர் The Holy Science  என்ற நூலிலும்,  ஸ்ரீ எம் என்ற பெயரில் அறியப்படும் மும்தாஸ் அலி என்கிற முகமதிய யோகி  Apprenticed to a Himalayan master: a yogi's autobiography  என்ற நூலிலும் எழுதியுள்ளார்கள்.  அதுமட்டுமல்லாமல் ராபர்ட் மன்றோ (Robert Monroe) என்ற மேலை நாட்டு ஆன்மிக எழுத்தாளர் 1994 ல் எழுதிய Ultimate Journey என்ற நூலில் தன் ஆவி வடிவ ஆன்மீகப்பயணத்தில் சுமார் 1800 வயதுடைய ஒரு மகாத்மாவை சந்தித்ததாகவும் அவர் கிபி 203 ஆண்டு வாக்கில் பிறந்தவர் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். அவர் பெயர் எதுவும் குறிப்பிடா விட்டாலும் அவர் கூறுவது மகா அவதார் பாபாஜியையே என்று பலரும் கூறுகிறார்கள்.

அவரைப் பற்றி எழுதியவர்களுக்கும் கூட பாபாஜியின் பூர்விக வாழ்க்கை பற்றி தெளிவான ஒருமித்த கருத்து இல்லை. ஒரு குறிப்பு அவர் இயற்பெயர் நாகராஜன் என்றும், தமிழகத்தில் பிறந்த அவரை ஐந்து வயதாக இருக்கும் போதே ஒரு கொள்ளையர் கும்பல் வடநாட்டிற்குக் கடத்திச் சென்று விட்டதாகவும், அவரது தெய்வீகத் தன்மை உணர்ந்து அவரை விடுவித்து விட்டதாகவும் சொல்கிறது. பின்பு பாபாஜி நாடோடித் துறவிகளுடன் சுற்றித் திரிந்ததாகவும் அவர்களிடம் வேத உபநிடதங்களைக் கற்றதாகவும், போகர் என்ற சித்தரிடமும், பின் அகத்திய முனிவரிடமும் கிரியா குண்டலினி மகாசக்தி பயிற்சி பெற்று கடைசியில் பத்ரிநாத்தில் 18 மாத காலம் தான் கற்றதை எல்லாம் பயிற்சி செய்து மகாசக்திகளை அடைந்ததாகவும் அந்தக் குறிப்பு கூறுகிறது.  

மகா அவதார் பாபாஜி செய்து காட்டிய அற்புதங்களாக பலவற்றைப் பலரும் சொல்கிறார்கள் என்றாலும் சாதாரண மனிதர்கள் அல்லாத சிலரின் அனுபவங்களை மட்டும் இனி பார்ப்போம்.

பரமஹம்ச யோகானந்தரின் குருவின் குருவான லாஹிரி மஹாசாயா குடும்பஸ்தர். அக்கவுண்டண்டாக இராணுவ பொறியியல் துறையில் தனப்பூர் என்ற ஊரில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர். திடீரென்று 1861 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நாள் அவருக்கு இமயமலையில் நந்தாதேவி பர்வதத்தின் அடித்தளத்தில் உள்ள ராணிகேத் என்ற இடத்திற்கு இடமாற்ற உத்தரவு தந்தியில் வந்தது.  500 மைல்கள் தள்ளி உள்ள ராணிகேத்திற்கு குடும்பத்துடன் இடம் பெயர முடியாததால் ஒரு வேலையாளுடன் அங்கு சென்றார்.

அங்கு ஒரு நாள் மதியம் மலைப்பகுதியில் அவர் உலாவிக் கொண்டிருந்த போது தொலைவிலிருந்து அவர் பெயரை யாரோ அழைப்பது போல் கேட்டது. குரல் வந்த திசையை நோக்கி லாஹிரி மஹாசாயா நடக்க ஆரம்பித்தார். நீண்ட தூரம் யாரும் தெரியவில்லை. கடைசியில் ஒரு குகை வாசலில் புன்னகைத்தபடி நின்று கொண்டிருந்த பாபாஜியை அவர் கண்டார்.

“கங்காதர், வந்து விட்டாயா?என்று பாபாஜி பாபாஜியைப் பற்றி அறிந்திராத லாஹிரி ஏதோ ஒரு இளைஞன் நம்மை ஏன் வேறு பெயரில் அழைக்கிறான் என்று யோசித்தார்.  பாபாஜி அவரை அந்தக் குகைக்குள் அழைத்துச் சென்றார். உள்ளே சில கமண்டலங்களும், கம்பளிகளும் இருந்தன.

ஒரு மடித்து வைக்கப்பட்ட கம்பளியைக் காட்டிய பாபாஜி “எல்லாம் நினைவுக்கு வருகிறதா என்று கேட்க லாஹிரி மஹாசாயாவுக்கு நடக்கின்ற எதுவும் இயல்பாகப் படவில்லை. இருட்டுவதற்குள் தங்குமிடத்திற்குத் திரும்பி விட வேண்டும் என்ற எண்ணமே மேலிட்டது.

“நான் இருட்டுவதற்குள் திரும்ப வேண்டும். ஆபிசில் நாளை காலை வேலை இருக்கிறதுஎன்று லாஹிரி சொன்னார்.

“உனக்காக தான் அந்த உத்தியோகம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த உத்தியோகத்திற்காக நீ உருவாக்கப்படவில்லைஎன்று பாபாஜி சொன்னார். “உன்னை இங்கு வரவழைக்கவே வேலையிட மாற்றல் தந்தியை அனுப்ப ஏற்பாடு செய்தேன். உண்மையில் ராணிகேத்திற்கு உன் மேலதிகாரி வேறொரு ஆளைத் தான் நினைத்திருந்தார். அவர் மனதில் அந்த எண்ணத்தை மாற்றியது நான் தான்

ஒருவர் மனதில் புகுந்து எண்ணத்தை மாற்றிவிட முடியுமா என்ன என்று லாஹிரி மஹாசாயா திகைத்தார். பாபாஜி சொன்னார். “மனித இனம் முழுவதிலுமே தனக்கு இருக்கும் ஒருமைத் தன்மையை ஒருவன் பரிபூரணமாக உணர முடிகிற போது எல்லா மனிதர்களுடைய எண்ணங்களிலும் ஒருவன் ஆதிக்கம் செலுத்த முடியும்

என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் லாஹிரி மஹாசாயா விழித்த போது பாபாஜி அவரை நெருங்கி நெற்றியில் புருவமத்திக்கு மேல் லேசாகத் தட்டினார். மின்சாரத்தினால் தாக்கப்பட்டது போல உணர்ந்த லாஹிரி மஹாசாயாவுக்கு முந்தைய பிறவியின் நினைவுகள் மடை திறந்த வெள்ளம் போல் வந்தன. முந்தைய பிறவியில் தன்னுடைய பெயர் கங்காதர் என்றும், அந்தக் குகையில் அவர் பல ஆண்டுகள் தவம் புரிந்திருக்கிறார் என்றும் ஞானத் தேடலில் பேரார்வத்துடன் இருந்த தனக்கு பாபாஜி தான் குரு என்றும் நினைவுக்கு வர லாஹிரி மஹாசாயா கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் அருவியாகக் கொட்ட ஆரம்பித்தது.

பாபாஜி அவரிடம் ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் எண்ணெயைத் தந்து அதைக் குடிக்கச் சொல்லி பிறகு அருகிலிருந்த கோகாஷ் என்ற நதியில் குளித்து படுக்கச் சொன்னார். ஆன்மிக சுத்திக்கென பிரத்தியேகமாய் செய்யும் ஒரு வழிமுறை அது. லாஹிரி மஹாசாயா அவ்வாறே செய்தார்.

அப்போது இரவாகி விட்டிருந்தது. இமயத்தின் அந்த நதி நீர் சில்லிட்டிருந்தது.  நதி இருந்த ஒரு பாறையில் கண்களை மூடி லாஹிரி மஹாசாயா படுத்திருந்த போது பேய்க் காற்று வீசியது. புலிகள் உறுமும் சத்தம் அருகில் கேட்டது. ஆனாலும் எந்த ஒரு பயமும் இல்லாமல் லாஹிரி மஹாசாயாவால் படுத்திருக்க முடிந்தது.
                                      
சிறிது நேரத்தில் பாபாஜியின் சீடர் ஒருவர் அவரை எழுப்பி இருட்டில் காட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றார். தூரத்தில் பொன்னிறமாய் ஏதோ ஒளிர லாஹிரி மஹாசாயா அதை சூரிய ஒளியென நினைத்து விடிந்து விட்டதா என்று கேட்டார். அதற்கு சீடர் சிரித்தபடி அது பாபாஜி உங்களுக்கென உருவாக்கிய தங்க மாளிகையின் ஜொலிப்புசென்ற பிறவியில் ஒரு அரண்மனை போன்ற மாளிகை அழகை ரசித்து வசிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் ஆசைப்பட்டிருந்தீர்களாம். அந்த ஆசையை முடித்து பழைய கர்ம வாசனையை நீங்கள் முடித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று தான் பாபாஜி உருவாக்கியிருக்கிறார்என்று சொன்னார்.

இரவைப் பகலாக்கி ஜொலித்த அந்த தங்க மாளிகையை நெருங்கிய போது அந்த பேரழகில் லாஹிரி மஹாசாயா மெய் மறந்து போனார்.
  
(தொடரும்)

என்.கணேசன்

நன்றி: தினத்தந்தி –   5-12-2014

Thursday, February 26, 2015

புத்தம் சரணம் கச்சாமி! – 35


ரகதத்தை வீடு வரை தொடர்ந்து வந்து அந்தப் பகுதியை ஆராய்ந்து விட்டுப் போன மர்ம மனிதன் விதி தனக்கு சாதகமாக இருப்பதாக எண்ணி சந்தோஷப்பட்டான். இல்லா விட்டால் அந்த வீட்டின் எதிர் வீட்டிலேயே “To Let”  பலகை தொங்கிக் கொண்டிருந்திருக்காது. விசாரித்ததில் அந்த வீட்டில் குடியிருந்த ஒரு பெரிய குடும்பம் பத்து நாட்கள் முன்பு காலி செய்து விட்டதாகவும் இப்போது வீட்டின் கீழ் பகுதியில் மட்டும் ஒரு சிறிய குடும்பம் குடிவரப் போவதாகவும், இரண்டு அறைகள் மட்டுமே உள்ள மாடிப் பகுதி காலியாக இருக்கிறதென்றும் தெரிய வந்தது.
                                        
மறுநாள் மாலை வரை அவன் காத்திருந்து பிறகு அந்தப் பகுதி புரோக்கர் ஒருவனை சந்தித்தான். ஒரு சினிமாவுக்கு கதை வசனம் எழுத தனிமையைத் தேடி வந்திருக்கும் எழுத்தாளனாக தன்னை அவன் புரோக்கரிடம் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டான். கோயமுத்தூரில் அந்தப் பகுதியில் நடப்பதாக ஒரு கதை எழுதுவதாகவும், அதை அந்தப் பகுதியிலேயே இருந்து கொண்டு எழுதினால் இயல்பாக இருக்கும் என்று எண்ணுவதாகவும் சொன்னான். அதற்கு ஏற்ற ஒரு வீடு வாடகைக்கு வேண்டும் என்று சொன்ன அவன் அந்த வீடு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று வர்ணித்து விட்டு வாடகை எவ்வளவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று அவன் சொன்ன போது அந்த புரோக்கர் ஆச்சரியப்பட்டான்.

இருபது வருடங்களாக அந்தத் தொழிலில் அந்த புரோக்கர் இருக்கிறான். ஆட்கள் தேடி வரும் வகையான வீடுகள் பெரும்பாலும் காலி இருப்பதில்லை. காலியாக இருக்கும் வீடுகள் ஆட்களுக்குப் பிடிப்பதில்லை. தப்பித் தவறி இரண்டும் பொருந்தி விட்டாலோ வாடகை ஒத்துப் போவதில்லை. இத்தனையையும் மீறி தொழில் நடக்கிறது என்றால் பேச்சுத் திறமையால் இரண்டு சாராரில் ஒரு சாராரை தங்கள் எதிர்பார்ப்பைக் குறைத்து விடச் செய்வதன் மூலம் தான். ஆனால் முதல் முறையாக காலியாக, தயாராகவும் இருக்கிற ஒரு வீட்டை ஒரு ஆள் தேடிக் கொண்டு வந்திருக்கிறான்.

நீங்கள் சொன்ன மாதிரியே ஒரு வீட்டில் மாடி போர்ஷன் காலி இருக்கிறது சார். இப்போது கீழ் போர்ஷனில் ஒரு சின்ன குடும்பம் வாடகைக்கு வரப் போகிறது.... வீட்டுக்காரர் பக்கத்து வீட்டில் தான் இருக்கிறார். அதுவும் அவர் வீடு தான். எச்சில் கையால் காக்காயை ஓட்ட மாட்டார். அவ்வளவு தாராளமான ஆள்... பேச்சு மட்டும் சர்க்கரையாய் இருக்கும்.... வாடகை நாலாயிரம் சொல்கிறார். பரவாயில்லையா?

அந்த மர்ம மனிதன் தலையசைத்தான். புரோக்கர் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த மர்ம மனிதனை அக்‌ஷய் வீட்டுக்கு எதிர் வீட்டுக்கு அழைத்துப் போனான். அப்போது இருட்டி இருந்தது. வெளியிலேயே நின்று மாடி போர்ஷனைக் காண்பித்து விட்டுச் சொன்னான். “இது தான் வீடு”. 

வீட்டுக்காரரிடம் சாவி வாங்கிக் கொண்டு வர புரோக்கர் போன போது அந்த மர்ம மனிதனின் பார்வை அக்‌ஷய் வீட்டின் மீதே இருந்தது. வீட்டின் வெளியே யாரும் தெரியவில்லை..... 

புரோக்கர் சாவியோடு வந்தான். மாடி போர்ஷனைத் திறந்து காட்டினான். மர்ம மனிதன் வீட்டை மேலோட்டமாகவே பார்த்தான். பின் ஜன்னல் அருகே வந்து நின்று கொண்டான். ஜன்னல் வழியே எதிர் வீடு தெளிவாகத் தெரிந்தது. எதிர் வீட்டு ஹாலின் ஜன்னல் பெரிதாக இருந்தது. அது திறந்தே இருந்தது. அங்கு ஹாலில் நடப்பது இங்கிருந்து தெளிவாகவே தெரிந்தது. கையில் ஒரு பைனாகுலரும் இருந்து விட்டால் நேரில் பார்ப்பது போலவே பார்க்க முடியும்.... தற்போது அந்த ஹாலில் ஒரு சிறுவன் மட்டும் தான் தெரிந்தான். அவன் ஏதோ ஒரு நோட்டுப்புத்தகத்தில் எழுதிக் கொண்டிருந்தான்.....

புரோக்கர் அருகில் வந்து நின்றான். அந்த மர்ம மனிதனுக்கு எதிர் வீட்டைப் பற்றி அவனிடம் விசாரிக்கலாமா என்று ஒரு கணம் தோன்றினாலும் பின் தன் எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டான். மூன்று செவிக்கு எட்டிய செய்தி மூடு மந்திரமாகாது!

“வீடு பிடித்திருக்கா சார்?புரோக்கர் கேட்டான்.

மர்ம மனிதன் பிடித்திருப்பதாகச் சொன்னான். புரோக்கர் அவனை வீட்டுக்காரரிடம் அழைத்துப் போனான்.

வாடகைக்கு வரப் போகும் ஆள் சினிமாக்காரன் என்று தெரிந்த பிறகு முதலில் புரோக்கரிடம் சொல்லி இருந்த நான்காயிரம் வாடகை குறைவாய் போனதாய் வீட்டுக்காரர் மனதிற்குள் அங்கலாய்த்துக் கொண்டார். சினிமாக்காரர்களுக்கு நான்காயிரம் எல்லாம் பிச்சைக்காசாயிற்றே, அதிகம் சொல்லி இருக்கலாமே என்று தோன்ற ஆரம்பித்தது. இது வரை வந்து பார்த்து விட்டுப் போன ஆட்கள் அந்தப் போர்ஷனுக்கு மூன்றாயிரத்துக்கு மேல் தருவது அதிகம் என்று சொல்லி விட்டுப் போனது எல்லாம் அவருக்கு மறந்து போனது.

‘எத்தனை மாதம் இருப்பீர்கள்?என்று மர்ம மனிதனைக் கேட்டார்.

“அதிக பட்சம் மூன்று மாதம்

“குறைந்த பட்சம் ஆறு மாதமாவது இருக்கிற ஆள் வந்தால் பரவாயில்லை என்று நினைக்கிறேன்.....வீட்டுக்காரர் இழுத்தார்.

மூன்று மாதத்தில் காலி செய்தால் கூட ஆறு மாத வாடகை கொடுத்து விட்டே போகிறேன்

வீட்டுக்காரருக்கு அதற்கு மேல் அந்த சினிமாக்காரனை எதுவும் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்கிற அவசியம் இருப்பதாய் தோன்றவில்லை.
   
எப்போது குடி வருகிறீர்கள்?என்று கேட்டார்.

“நாளைக்கே வருகிறேன்என்றான் அந்த மர்ம மனிதன்.


க்‌ஷயை அதிகாலைப் பட்சிகளின் ஒலி எழுப்பியது. கண்விழித்தான். மைத்ரேயன் இன்னும் அமைதியான உறக்கத்தில் தான் இருந்தான். குளிர் சற்று அதிகமாகவே இருந்ததால் அவன் தாய் தந்திருந்த சால்வையை நன்றாகப் போர்த்திக் கொண்டு அக்‌ஷயின் மடியில் படுத்திருந்தான். அக்‌ஷய் தூங்குகிற அந்தச் சிறுவனையே சிறிது நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் தலைமுடியை கிட்டத்தட்ட நுனி வரை வெட்டி இருந்த விதம் புத்தபிக்குச் சிறுவன் வேடத்துக்கு மிகவும் கச்சிதமாகப் பொருந்தி இருந்ததாக அக்‌ஷய் எண்ணிய அதே கணம் அந்த எண்ணம் அவனுக்கே வேடிக்கையாக இருந்தது. புத்தரின் மறு அவதாரம் என்று பலராலும் நினைக்கப்படுகிற அந்தச் சிறுவனின் இயல்பான உடையே இதுவாக அல்லவா இருக்க வேண்டும், இதை ஏன் வேடம் என்று நினைக்கிறோம் என்று அவன் தன்னைக் கடிந்து கொண்டான். 

அக்‌ஷய் அவனை மெல்லத் தட்டி எழுப்பினான். உடனே மைத்ரேயன் விழித்துக் கொண்டான்.

அக்‌ஷய் அவனிடம் சொன்னான். “முடிந்த வரை சீக்கிரமாகவே நாம் இங்கிருந்து போய் விடுவது நல்லது.

மைத்ரேயன் சரியென்று தலையசைத்தான். அக்‌ஷய் அவனிடம் கேட்டான். இப்போது நாம் இங்கிருந்து எப்படிப் போவது நல்லது என்று முடிவு செய்ய வேண்டும். பஸ், மினிபஸ், ஜீப் மூன்றில் பெரும்பாலும் நீ எதில் போவாயோ அதில் பயணம் செய்யாமல் இருப்பது நல்லது என்று நினைக்கிறேன். அதில் போனால் உன்னை அவர்கள் அடையாளம் கண்டு கொள்ளவும், நம்மை விசாரித்துக் கொண்டு வருபவர்களுக்கு அதைச் சொல்லி விடவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது...

மைத்ரேயன் சொன்னான். “நான் எப்போதும் மினிபஸ் அல்லது பஸ்ஸில் தான் போவேன்.

முன்பே சேடாங் நகரப் பகுதிப் போக்குவரத்தைப் பற்றி முழுவிவரங்களையும் அக்‌ஷய் படித்து அறிந்திருந்தான். மைத்ரேயனை அடையாளம் கண்டுபிடிக்கும் சாத்தியமுள்ள பஸ், மினிபஸ் பயணங்களைத் தவிர்த்து விட அக்‌ஷய் தீர்மானித்தான். மிஞ்சி இருப்பது ஜீப் தான். அப்பகுதியில் ஜீப் பெரும்பாலும் தனியார் வாடகைக்கு அமர்த்திக் கொண்டு போகும் வாகனமாகவே இருந்தது. அதில் பயணிக்க கட்டணமும் அதிகம். சுற்றுலாப் பயணிகள் தனியாக ஏற்பாடு செய்து கொண்டு போகும் ஜீப்களில் இடம் காலியாக இருந்தால் அவர்கள் சம்மதத்துடன் வழியில் மற்ற பயணிகளை ஏற்றிக் கொண்டு செல்வதும் உண்டு.  அதிலும் ஆபத்து இருக்கத் தான் இருக்கிறது. குறைவான ஆட்களுடன் போகிற வாகனங்களில் ஒருவரை ஒருவர் அதிகம் கவனிக்கவும், நினைவு வைத்திருக்கவும் சாத்தியம் உண்டு. அதைத் தவிர்க்க முடியாது....

மைத்ரேயனிடம் அக்‌ஷய் சொன்னான். “ஜீப்பிலேயே போவோம்.... எங்கே போகலாம் என்று நீ சொல்

“சம்யே மடாலயம் போகலாம்.என்று உடனடியாக மைத்ரேயன் பதில் அளித்தான்.  பத்மசாம்பவாவின் உதவியால் திபெத்தில் கட்டப்பட்ட முதல் புத்த மடாலயம்.... சுற்றுலாத் தலங்களில் முக்கியமான ஒரு இடம்...

அக்‌ஷய் சந்தேகத்துடன் கேட்டான். “அது சுற்றுலாப் பயணிகள் அதிகம் போகும் இடமல்லவா? அங்கு நம்மால் மறைவாய் இருக்க முடியுமா?

முடியும் என்பது போல் மைத்ரேயன் தலையசைத்தான். அதற்கு மேல் அவன் விளக்க முற்படவில்லை. அக்‌ஷய்க்கு அவனை எந்த அளவு நம்பலாம் என்று தெரியவில்லை. சில சமயங்களில் மந்த புத்திக்காரனாகத் தெரிகிறான். சில சமயங்களில் சாதாரணமாகத் தெரிகிறான். சில சமயங்களில் எல்லாம் அறிந்தவன் போலத் தெரிகிறான். இதில் உண்மையில் இவன் எந்த வகையில் சேர்த்தி?

குன்றின் பின் புறத்திலிருந்து இருவரும் தெருவுக்கு வந்தார்கள். அப்போது நன்றாக விடிந்து விட்டிருந்தது.... 


லீ க்யாங் நினைத்தபடியே அந்த புத்தபிக்குவின் பாஸ்போர்ட்டும், கூட வந்த சிறுவனின் பாஸ்போர்ட்டும் போலி என்பது தெரிந்து விட்டது. அதோடு அவன் திபெத்தில் கேட்டிருந்த முக்கியத் தகவல்கள் அவனுக்கு விரைவாக வந்து சேர்ந்தன. சேடாங் நகர சுற்று வட்டாரத்தில் அந்தக் குறிப்பிட்ட காலத்தில் பிறந்திருந்த குழந்தைகள் ஏழு பேர் மட்டுமே இருந்தார்கள். அவர்கள் யாரும் நீண்ட தூரம் இடமாற்றமும் ஆகவில்லை. அவர்கள் புகைப்படம், குடும்பம் பற்றிய தகவல்கள், தனிப்பட்ட குணாதிசயங்கள் ஆகியவற்றை லீ க்யாங் ஆராய்ந்தான். முடிவில் அந்த ஏழு பேரில் ஆறு பேரை எந்த விதத்திலும் மைத்ரேயனாக இருக்க சாத்தியமில்லாதவர்களாக லீ க்யாங் ஒதுக்கித் தள்ளி விட்டான். ஏழாவது சிறுவனைக் கூட மைத்ரேயன் என்று அவனால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியவில்லை. அவன் முகத்தில் ஒரு தெய்வீகக் களையோ, உடலில் வழுக்கைத் தலையன் சொன்னது போல புனிதச்சின்னம் இருப்பது போன்றோ தெரியவில்லை என்றாலும் அந்தச் சிறுவன் பற்றி கூறப்பட்டிருந்த சில விசித்திர குணாதிசயங்கள் ஒரு சாதாரண சிறுவனிடம் இருக்க முடியாதவை என்பது நிச்சயம். அவர்களில் ஒருவன் தான் மைத்ரேயன் என்றால் கண்டிப்பாக அந்த ஏழாவது சிறுவனாகத் தான் இருக்க முடியும்....! லீ க்யாங் உடனடியாக அந்தச் சிறுவனின் புகைப்படத்தையும் விலாசத்தையும் வாங் சாவொவிற்கு அனுப்பி வைத்தான்.

(தொடரும்)
என்.கணேசன்

Wednesday, February 25, 2015

துக்ளக்கில் என் நூல் “இங்கே நிம்மதி” விமர்சனம்!


நன்றி: துக்ளக் 04.03.2015

நூலை வாங்கிப் படிக்க பதிப்பாளரை 9600123146, 7667886991 எண்களில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

அன்புடன்
என்.கணேசன்

Monday, February 23, 2015

வாரணாசியில் நடமாடும் சிவன்!

12 மகாசக்தி மனிதர்கள்


ன்னிடம் அளவற்ற சக்திகள் இருந்தாலும் அதை ஒரு பொருட்டாக த்ரைலங்க சுவாமி நினைத்தவரல்ல. பொருளாசை, புகழாசை, மற்ற ஆசைகள் என அனைத்தையும் துறந்த உண்மையான துறவியாகவே அவர் வாழ்ந்தார். அதிகம் பேசாமல் மௌனமாகவே பெரும்பாலும் கழித்த அவர் பல நேரங்களில் சைகைகளிலேயே மற்றவர்களிடம் தன் கருத்தைத் தெரிவித்து வந்தார்.

த்ரைலங்க சுவாமியைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் அவரைச் சந்திக்க வாரணாசி வந்தார். அப்போது நல்ல வெயில் காலம். த்ரைலங்க சுவாமி கங்கைக் கரையில் சுட்டெரிக்கும் மணலில் படுத்துக் கிடந்தார். செருப்பு இல்லாமல் மணலில் காலை வைக்க முடியாத நிலையில் மற்றவர்கள் இருந்த போது குளுமையில் படுத்திருப்பது போல் த்ரைலங்க சுவாமி இருந்தார். அவரிடம் இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சைகையிலேயே பேசியதாக ஒரு சுவாரசியமான சம்பவத்தை த்ரைலங்க சுவாமியின் சீடர்கள் சொல்கிறார்கள்.

இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் தன் சுட்டு விரலைக் காட்டி பின் அடுத்த விரலையும் காட்டினாராம். அதை, ஆத்மா ஒன்று தான் என்கிற அத்வைதம் சரியா அல்லது பரமாத்மா ஜீவாத்மா என்கிற இருநிலை உள்ள த்வைதம் சரியா என்ற கேள்வியாகச் சொல்கிறார்கள்.

த்ரைலங்க சுவாமி தன் சுட்டு விரலைக் காண்பித்து அடுத்த விரலையும் காண்பித்து கடைசியில் இரு விரல்களையும் சேர்த்துக் காண்பித்தாராம். ஆத்மா ஒன்று தான். ஆனால் பக்தி பாவனையுடன் விலகி நின்று ஜீவாத்மா பரமாத்மாவை வழிபடும் போது ஒன்று இரண்டாகிறது. மறுபடி ஜீவாத்மா, பரமாத்மாவோடு ஐக்கியமாகி விடும் போது மீண்டும் ஒன்றாகி விடுகிறது என்கிற பதிலாக த்ரைலங்க சுவாமியின் சைகையைச் சொல்கிறார்கள்.  

த்ரைலங்க சுவாமியின் தெய்வீக சக்திகளை உணர்ந்திருந்த இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் அவரை “வாரணாசியின் நடமாடும் சிவன்என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். சக்தி அலைகளை உணர்வதில் நிபுணரான இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் த்ரைலங்க சுவாமியின் இருப்பால் வாரணாசியே தெய்வீக அலைகளில் தோய்ந்து போய் ஜொலிப்பதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்.

சைகையால் பெரிய தத்துவங்களை இராமகிருஷ்ண பரம்ஹம்சர் போன்ற மகான்களிடம் பேசலாம். ஆனால் அந்த தத்துவங்களை சாதாரண லௌகீக மனிதர்களிடம் பேசினால் புரியுமா? த்ரைலங்க சுவாமி ஆன்மிக தத்துவங்களை லௌகீக மனிதரிடம் அபூர்வமாய் பேசிய ஒரு நிகழ்ச்சியைப் பார்ப்போம்.

உஜ்ஜயினியின் அரசர் ஒருவர் தன் படகில் வாரணாசிக்கு யாத்திரை வந்திருந்த போது கங்கையில் மிதந்து கொண்டிருந்த த்ரைலங்க சுவாமியைக் கண்டார். அவர் ஒரு யோகி என்று முன்பே கேள்விப்பட்டிருந்த அரசர் அவரைத் தன் படகிற்கு வருமாறு அழைத்தார். த்ரைலங்க சுவாமியும் வந்தார். அரசரிடம் ரத்தினங்கள்  பதிக்கப்பட்ட ஒரு வாள் இருந்தது. அது அவருக்கு வைஸ்ராய் பரிசளித்தது. அதை அவர் தன் மிகப்பெரிய பொக்கிஷமாக நினைத்து பெருமையோடு எப்போதும் தன்னுடனேயே வைத்திருந்தார். அந்த வாளையே த்ரைலங்க சுவாமி பார்க்க  அரசர் அந்த வாளின் முக்கியத்துவத்தைச் சொல்லி அதை எடுத்து த்ரைலங்க சுவாமி கையில் தந்தார். அந்த வாளை வாங்கி ஆராய்ந்த த்ரைலங்க சுவாமி பிறகு திடீரென்று அதை கங்கையில் வீசி எறிந்தார்.

அரசர் அதிர்ந்து போனார். பிறகு அந்த வாளைத் திருப்பித் தருமாறு கெஞ்சிக் கேட்டார். த்ரைலங்க சுவாமி அசையாமல் அமைதியாக அமர்ந்திருக்க அரசர் கோபத்துடன் அவரை மிரட்டிக் கேட்டார். என்னுடைய வாளை உடனடியாகத் தராவிட்டால் நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்என்றார்.

த்ரைலங்க சுவாமி கங்கையில் கையை விட்டு இரண்டு வாள்களை எடுத்தார். இரண்டும் ஒரே போல இருந்தன. “இதில் எந்த வாள் உங்களுடையதுஎன்று த்ரைலங்க சுவாமி கேட்டார். இரண்டு வாள்களும் தன்னுடைய வாள் போன்றே இருக்கவே அதில் எது தன்னுடையது என்று கண்டு பிடிக்க முடியாமல் அரசர் திணறினார்.

“உங்களுடையது என்று அவ்வளவு பெரிதாக சொல்லிக் கொள்கிறீர்கள். அதை அடையாளம் காணக் கூட உங்களால் முடியவில்லையேஎன்று த்ரைலங்க சுவாமி கேட்க அரசர் வெட்கத்துடன் தலை குனிந்தார். த்ரைலங்க சுவாமி ஒரு வாளை கங்கையில் எறிந்து விட்டு அரசரிடம் அமைதியாகச் சொன்னார். கர்மா மட்டுமே உன்னுடையது அரசனே. அதன் பலன்கள் மட்டுமே கடைசி வரை உன்னுடன் வரும். இந்த வாள் உட்பட மற்ற எதுவுமே உன்னுடையதல்ல. கடைசி வரை உன்னுடன் வரப் போவதல்ல. நேற்று வைஸ்ராயிடம் இருந்தது. இன்று உன்னிடம் இருக்கிறது. நாளை வேறொருவனிடம் போய் விடக்கூடியது.  அதனால் இது போன்ற பொருள்களைப் பெரிதாக நினைக்காமல் கடைசி வரை உன்னுடன் இருக்கப் போகிற உன் கர்மாவில் கவனமாய் இரு

அரசர் தன் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டார். இந்த அறிவுரை அந்த அரசருக்கு மட்டுமல்லாமல் நம் அனைவருக்கும் சொல்லப்பட்ட அறிவுரையாகவே எடுத்துக் கொண்டால் நல்லதொரு மாற்றத்தை நாமும் காண முடியும்!   

ஆசைகளே பிரச்னை என்றும் அவற்றிலிருந்து விலகுவதே தீர்வு என்றும் உபதேசித்து வந்த த்ரைலங்க சுவாமி உண்மைத் துறவியாகவே கடைசி வரை வாழ்ந்த போதும் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டிருக்கிறவர்களைக் குறைவாக நினைத்ததில்லை. ஒரு முறை பரமஹம்சரின் குருவின் குருவான லாஹிரி மஹாசாயாவை மிகவும் உயர்வாக த்ரைலங்க சுவாமி கருத்து தெரிவித்தார்.

அதற்கு அவருடைய சீடர் ஒருவர் ஆட்சேபம் தெரிவித்தார். “லாஹிரி மஹாசாயா திருமணம் செய்து கொண்டு குடும்ப வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டிருப்பவர். அவரை  தங்களைப் போன்ற துறவி பாராட்டுவது சரியல்ல

த்ரைலங்க சுவாமி மறுத்து சொன்னார். “இறைவன் அவரை வைத்திருக்கும் இடத்தில் இருந்து கொண்டே, கொடுத்திருக்கிற வேஷத்தை சரியாக செய்து கொண்டிருப்பவர் லாஹிரி மஹாசாயா. நான் உடையைக் கூட துறந்து அடைந்திருக்கிற ஆத்மஞானத்தை, குடும்ப வாழ்க்கையில் இருந்து கொண்டே பெற்றிருக்கிறார் அவர்.

தன் வழியே சிறந்த வழி என்று கருதாமல் இலக்கை அடைகிற மாற்று வழியும் சிறந்த வழியே என்று தெளிவாக இருந்த த்ரைலங்க சுவாமி தன் கடைசி காலத்தை நெருங்க நெருங்க பேசுவதை யோக நித்திரையில் அதிக காலம் தங்கியிருக்க ஆரம்பித்தார். ஒரு மலைப்பாம்பு எவ்வித அசைவும் இல்லாமல் மிக நீண்ட காலம் இருப்பது போல த்ரைலங்க சுவாமியும் இருக்க ஆரம்பித்தார்.

நோய்களைக் குணப்படுத்தும் யோகி, மகாசக்திகள் கொண்ட யோகி என்றெல்லாம் அவர் புகழ் நாடு முழுவதும் பரவ ஆரம்பித்ததால் அவரை தரிசித்து விட்டுச் செல்ல வரும் பக்தர்கள் கூட்டம் நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது. அவரை தரிசித்தே நலம் பல பெற்ற பக்தர்களில் செல்வந்தர்கள் தங்கள் காணிக்கையாக தங்க நகைகளை அவர் மீது அணிவித்தும், பணத்தை அவர் காலடியில் போட்டு விட்டும் செல்ல ஆரம்பித்தார்கள். அந்த நகைகளையும், பணத்தையும் அவர் ஒரு பொருட்டாகவே நினைக்கவில்லை.

இரவு நேரங்களில் அவர் மீது போடப்பட்டிருந்த நகைகளை சில திருடர்கள் திருடிக் கொண்டு போனார்கள். அதையும் அவர் ஒரு பொருட்டாக நினைக்கவில்லை. யாரோ தருகிறார்கள். யாரோ எடுத்துக் கொண்டு போகிறார்கள். இந்த இரண்டுமே எனக்கு சம்பந்தமில்லாதது என்பது போல இருந்தது அவர் நிலை.

இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் வர்ணித்தது போல அந்திம காலத்தில் அவரை பக்தர்கள் சிவனின் வடிவாகவே பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். சிலர் அசைவற்று கிடக்கும் அவர் மேல் தண்ணீரால் அபிஷேகம் எல்லாம் செய்து வணங்க ஆரம்பித்தார்கள். அதுவும் அவரைப் பாதிக்கவில்லை. 1887 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 26 ஆம் நாள் கங்கையிலேயே ஜலசமாதி அடைந்த த்ரைலங்க சுவாமியின் உண்மையான பெருமை அவர் கொண்டிருந்த மகாசக்திகளில் இல்லை, அந்த மகாசக்திகளும் மாற்றி விடாத அவருடைய மெய்ஞானத்திலும் பணிவிலும் இருந்தது என்று ஆர்வலர்கள் கருதுகிறார்கள்!

280 ஆண்டு காலம் வாழ்ந்த யோகியைப் பார்த்து விட்டோம். இனி 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதாக ரஜினிகாந்த் உட்பட பலரும் நம்பும் மகா அவதார் பாபாஜியைப் பற்றி அறிந்து கொள்வோமா!

(தொடரும்)
என்.கணேசன்
நன்றி: தினத்தந்தி – 28.11.2014




Thursday, February 19, 2015

புத்தம் சரணம் கச்சாமி! – 34

சேடாங் நகர எல்லையைத் தாண்டி வெளியே வந்த பின் இளைப்பாற அக்‌ஷய் ஒரு குன்றின் பின்புறத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான். பாதையின் ஓரத்தில் இருந்த அந்தக் குன்றின் பின்புறம், பாதையில் பயணிப்போர் கண்ணில் படாதபடி மறைவாக இருந்தது. மைத்ரேயன் நிறையவே களைத்துப் போய் இருந்ததால் அதற்கு மேலும் பயணம் செய்ய அக்‌ஷய்க்கு மனம் வரவில்லை. மைத்ரேயன் தானாய் வாய் திறந்து களைப்பாய் இருப்பதாய் சொல்லா விட்டாலும் கூட அவன் களைப்பை அக்‌ஷயால் உணர முடிந்தது. அவன் மகன் கௌதம் இதில் பாதி தூரம் கூட நடந்திருக்க மாட்டான்..... 
                              
அமைதியாக இருவரும் அமர்ந்திருந்தார்கள். மைத்ரேயன் பார்வை அந்த தூரத்து நட்சத்திரத்திலேயே இருந்தது. அவனாக ஏதாவது கேட்பான் என்று அக்‌ஷ்ய் ஆரம்பத்தில் எதிர்பார்த்தான். அந்த வயது சிறுவர்கள் யாராka இருந்திருந்தாலும் இப்படிப்பட்ட  ஒரு சூழ்நிலையில் இது வரை குறைந்தபட்சம் நூறு கேள்வியாவது கேட்டிருப்பார்கள். யாரோ ஒரு அன்னியனுடன் குடும்பத்தை விட்டு வெளியேறி வந்திருக்கும் மைத்ரேயன் அதில் சில கேள்விகளாவது கேட்டிருந்தால் தான் இயல்பாக இருந்திருக்கும்.

அக்‌ஷய் தன் பையில் மைத்ரேயனுக்காக வைத்திருந்த புத்தபிக்கு உடைகளில் ஒன்றை எடுத்து நீட்டினான். “இதை நீ உடுத்துக் கொள்

மைத்ரேயன் மௌனமாக அதை வாங்கி உடுத்திக் கொண்டான்.  உடுத்தி இருந்த உடைகளை பத்திரமாகத் தன் பையில் போட்டுக் கொண்டான். அப்போதும் ஏன் எதற்கென்ற கேள்வி இல்லை.

அவனையே அக்‌ஷய் கூர்மையாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க மைத்ரேயன் அவனை என்ன என்பது போலப் பார்த்தான்.

“நாம் திபெத்தை விட்டு வெளியே இந்த உடையில் தான் போகப் போகிறோம். கிட்டத்தட்ட உன்னைப் போலவே இருக்கிற ஒருவனை அழைத்துக் கொண்டு திபெத்திற்குள் புனித யாத்திரை வருபவர்கள் போல நான் நுழைந்திருக்கிறேன். போகும் போது அவனுக்குப் பதிலாக உன்னை அழைத்துப் போவது தான் திட்டம். இப்போதிருக்கும் ஆபத்தான சூழ்நிலைக்கு உடனடியாக வெளியேறுவது தான் நல்லது என்றாலும் புனித யாத்திரைக்கு வேண்டிய குறைந்த பட்ச நாட்கள் கூட தங்காமல் திரும்பிப் போனால் அவர்கள் சந்தேகப்படுவார்கள். அதனால் இரண்டு நாளாவது இங்கே எங்கேயாவது நாம் ரகசியமாய் தங்க வேண்டும்.  பலர் கண்ணில் பட்டால் அவர்கள் நம்மை எங்கே பார்த்தார்கள் என்பதை ஞாபகம் வைத்திருக்கலாம். அது பிறகு நமக்கு பிரச்னையாகலாம்.....

மைத்ரேயன் தலையசைத்தான்.

அக்‌ஷய் கூர்ந்து பார்த்துக் கொண்டே தொடர்ந்தான். “எங்கே ரகசியமாய் தங்கலாம் என்பதை நீ தான் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்

இப்போது மைத்ரேயன் பார்வை கூர்மையாகியது. அக்‌ஷய் விளக்கினான். “நீ அடிக்கடி எங்காவது போய் யாரும் தொந்திரவு செய்யாத இடங்களில் தங்கி விட்டு வருவதாக ஆசான் சொல்லி இருக்கிறார். நாம் போகும் வரை யார் கண்ணிலும் படாமல் இருப்பது நல்லது என்பதால் தான் உன்னைக் கேட்கிறேன்...

ஆசான் மைத்ரேயனைத் தூரத்தில் இருந்து மட்டுமே சில முறை பார்த்ததாகத் தெரிவித்திருப்பதால் மைத்ரேயனுக்கு சாதாரண முறையில் ஆசானைத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.  ஆனாலும் மைத்ரேயன் ஆசான் யார், அவருக்கு நான் அப்படிப் போவது எப்படித் தெரியும் என்றெல்லாம் கேட்கவில்லை.

இப்படி எந்தக் கேள்வியுமே கேட்காமல் இருக்க இரண்டு காரணங்கள் தான் இருக்க முடியும். ஒன்று எதைப்பற்றியும் தெரிந்து கொள்ள விருப்பம் இல்லாமல் இருப்பது. யாரோ ஒரு ஆளைப் பற்றி ஏன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று சலிப்பாய் உணர்வது. இன்னொன்று எல்லாமே தெரிந்து வைத்திருப்பது. தெரிந்த ஒன்றைப் பற்றி ஏன் கேட்க வேண்டும். இதில் இவன் எந்த வகை என்று அக்‌ஷய்க்குப் புரியவில்லை.

ரகசியமாய் தங்க முடிந்த இடங்கள் பற்றிக் கேட்ட கேள்விக்கு மைத்ரேயன் பதில் சொல்வானா இல்லை புரியாதது போல் விழிப்பானா என்று அக்‌ஷயால் யூகிக்க முடியவில்லை. ஆனால் அதிசயமாக மைத்ரேயன் சொன்னான். “சில இடங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் அந்த இடங்களுக்கு நம்மால் நடந்து போக முடியாது. பஸ், ஜீப், அல்லது மினி பஸ்ஸில் தான் போக முடியும்... நாளை காலை தான் இதெல்லாம் கிடைக்கும்.....

அக்‌ஷய் அவனை ஆச்சரியப்பார்வை பார்த்தான். “உன்னால் இவ்வளவு வார்த்தைகள் சேர்ந்தாற்போல் பேச முடியுமா என்ன!என்கிற மாதிரியாய் அவன் பார்த்ததை மைத்ரேயன் புரிந்த மாதிரி காட்டிக் கொள்ளவில்லை. மெள்ள கொட்டாவி விட்டான்.

அக்‌ஷய் சொன்னான். “அப்படியானால் காலை வரை நமக்கு நேரம் இருக்கிறது. அது வரை நீ வேண்டுமானால் என் மடியில் படுத்துக் கொள்

எந்தவொரு தயக்கமோ, கூச்சமோ இல்லாமல் மைத்ரேயன் அக்‌ஷயின் மடியில் படுத்துக் கொண்டான். சில வினாடிகளில் உறங்கியும் போனான். அக்‌ஷய்க்கு தன் மகன்கள் நினைவு வந்தது. வருணும், கௌதமும் தான் இவ்வளவு உரிமையுடன் படுத்துக் கொள்வார்கள்.... முதல் முறையாக அக்‌ஷய்க்கு அந்தச் சிறுவன் மீது இனம்புரியாத பாசம் பிறந்தது. நிலவொளியில் மைத்ரேயனையே மென்மையாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் உட்கார்ந்தபடியே தானும் கண்ணயர்ந்தான்.  



லீ க்யாங் கவுரவிடம் அப்போது தான் பேசி முடித்திருந்தான். இது வரை புதிராக இருந்த பல விஷயங்கள் இப்போது புரிந்தன. வழுக்கைத் தலையர் மைத்ரேயர் பற்றி ஒரு புத்தகம் எழுதப் போவதாய் தலாய் லாமாவிடம் விமான நிலையத்தில் சொல்லி இருக்க வேண்டும். மைத்ரேயன் இருப்பதையே மிக ரகசியமாய் வைத்திருந்த தலாய் லாமா அதைக் கேட்டு அதிர்ச்சி அடைந்திருக்க வேண்டும்....

அதே போல் பத்மசாம்பவாவின் ஓலைச்சுவடி கிடைத்தவுடன் அதில் முக்கியமான ஒரு பக்கத்தை லாமாக்கள் ஒளித்து வைத்து இருக்க முடியும்  என்று அவன் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. மற்றவர்கள் மைத்ரேயன் யார் என்று அறியாத போது அவர்கள் மட்டும் மைத்ரேயனை அடையாளம் கண்டு வைத்திருந்தது எப்படி என்றும் இப்போது விளங்கியது.

அதே போல் மைத்ரேயன் பிறந்து வளர்ந்திருக்கக் கூடிய நகரம் சேடாங் என்ற அனுமானத்திற்கு வழுக்கைத் தலையர் வந்த விதமும் அறிவுபூர்வமாகவே லீ க்யாங்குக்குப் பட்டது. திபெத்தின் முதல் புத்த மடாலயமான சம்யே மடாலயம், முதல் அரண்மனையான யும்பூ லாகாங், புனித குளமான லாமோ லாட்சோ மூன்றுக்கு அருகாமையில் இருக்கும் சிறப்பு நகரம் சேடாங் தான்.

மைத்ரேயனைக் காப்பற்ற இந்தியாவில் இருந்து திபெத் வந்து சேர்ந்த அந்த ரகசிய மனிதனின் திட்டம் கூட அவனுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது. அந்த மனிதன் அதிகம் அலட்டிக் கொள்ளாமல் சிந்திக்கிறான் என்பதற்கு புத்தகயாவில் கண்காணித்துக் கொண்டிருந்த ஒற்றர்கள் கண்ணில் மண்ணைத் தூவி விட்டு அவன் தப்பித்த விதமும், இப்போது தைரியமாக ஒரு புத்த பிக்கு வேடத்தில் திபெத்தில் வந்திறங்கிய விதமுமே நல்ல உதாரணங்கள். தனியாக திபெத் போய் மைத்ரேயனோடு திரும்புவது கஷ்டம் என்று புரிந்து கொண்டவன், மைத்ரேயன் வயதும் தோற்றமும் கொண்ட ஒரு சிறுவனைத் தேர்ந்தெடுத்து அவனைக் கூட்டிக் கொண்டு திபெத்திற்கு வந்து திரும்பும் போது அந்தச் சிறுவனைத் திபெத்தில் விட்டு விட்டு அவனுக்குப் பதிலாக உண்மையான மைத்ரேயனை  அழைத்துக் கொண்டு போகத் திட்டமிட்டதும் கூட லீ க்யாங்குக்கு நல்ல அறிவுக் கூர்மைக்கு அடையாளமாகவே தோன்றியது. யாருக்கும் சந்தேகம் வரக் காரணம் இல்லை. அந்த போலிச் சிறுவன் முகபாவனை காட்டிக் கொடுத்திரா விட்டால் லீ க்யாங் அந்த ரகசிய மனிதனின் திட்டத்தை அறிய மேலும் அதிக காலம் ஆகியிருக்கும்!

எல்லாம் தெளிவான பின் லீ க்யாங் காலத்தை வீணாக்கவில்லை. சேடாங் நகரத்திலும், சுற்றியுள்ள பகுதியிலும் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் மார்கழி மாதம் வளர்பிறையில் பிறந்த குழந்தைகள் பட்டியல் உடனடியாக தனக்கு வந்து சேர வேண்டும் என்று போனில் கட்டளை இட்டான். லாஸா விமான நிலையத்தில் வந்திறங்கிய புத்த பிக்கு மற்றும் சிறுவனின் பாஸ் போர்ட்களில் இருந்த விலாசங்கள் உண்மையானவை தானா என்று கண்டுபிடிக்க உத்தரவிட்டான். நூறு சதவீதம் பொய் விலாசங்களாகவே அவை இருக்க வேண்டும் என்றாலும் அதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்வதில் அவன் அலட்சியம் காட்ட விரும்பவில்லை. அவை பொய் என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டவுடனேயே அந்தப் பாஸ்போர்ட்களை முடக்கி விட வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டான்.

மைத்ரேயனைக் காப்பாற்ற வந்தவன் இன்னேரம் மைத்ரேயனை அவனது வீட்டில் இருந்து கூட்டிக் கொண்டு போயிருக்கவும் கூடும் என்று லீ க்யாங் கணித்தான். மிக நிதானமாய் பாதம் வைத்து திபெத்தில் நுழைந்தவன் மிக வேகமாகவும் இயங்க முடிந்தவன் என்ற கணிப்புக்கு லீ க்யாங் இப்போது வந்து விட்டிருந்தான். அப்படிப் போயிருந்தால் மைத்ரேயன் இப்போது அவனுடன் தான் இருக்க வேண்டும்.... 

லீ க்யாங் மனதினுள் அந்த ரகசிய இந்தியனிடம் பேசினான். “திபெத்தில் நுழைந்த அளவுக்கு அங்கிருந்து வெளியேறுவது சுலபமல்ல ரகசிய மனிதனே. உங்கள் நாட்டு இதிகாசமான மகாபாரத யுத்தத்தில் அபிமன்யுக்கு சக்கர வியூகத்தின் உள்ளே மட்டும் தான் நுழைய முடிந்தது, உயிரோடு வெளியேற முடியவில்லை என்பதை நீ படித்திருப்பாய். உனக்கு திபெத் வெளியே செல்ல முடியாத சக்கர வியூகமாகவே இருக்கப் போகிறது

ஆனாலும் தன்னையே உயர்வாக எண்ணியும், எதிரியைப் பலம் குறைத்து எண்ணியும் ஏமாந்து விட லீ க்யாங் விரும்பவில்லை. தோற்பதற்கான நிச்சய காரணம் தலைக்கனம் என்பதை அவன் அறிவான். நீண்ட நேரம் யோசித்தான். பீஜிங்கில் இருந்து கொண்டு திபெத்தில் இயக்க முடிந்த விவகாரம் இது அல்ல என்று உள்ளுணர்வு அவனை எச்சரித்தது.

உடனடியாக திபெத் செல்ல சீன உளவுத் துறையின் உபதலைவனான லீ க்யாங்கால் முடியாது. அவன் திபெத் விவகாரத்தை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டு மற்றவற்றை அலட்சியப்படுத்தி விட முடியாது. அதற்கு அவன் அரசாங்கம் அனுமதி தராது. சீனாவுக்கு உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும், உள்நாட்டில் இருந்தும் பல பிரச்னைகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதனால் அவன் இங்கிருக்க வேண்டியது மிக அவசியம். ஆனால் அதே சமயம் மைத்ரேயன் விவகாரம் அவன் தனிப்பட்ட பிரத்தியேக கவனம் செலுத்தி திட்டமிட்டு கையில் எடுத்துக் கொண்ட விவகாரம்....

நீண்ட யோசனைக்குப் பிறகு வாங் சாவொவிற்கு போன் செய்தான்.  “உடனடியாக திபெத்திற்குப் போ....

என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்ற தெளிவான கட்டளைகள் லீ க்யாங் வாங் சாவொவிற்குப் பிறப்பித்தான். எல்லா விதங்களிலும் யோசித்து வைத்திருந்த லீ க்யாங் வாங் சாவொவைப் பிரமிக்க வைத்தான்.....

(தொடரும்)
என்.கணேசன்


Monday, February 16, 2015

கங்கையில் மிதந்தும் மூழ்கியும் வாழ்ந்த யோகி!

11. மகாசக்தி மனிதர்கள்


ந்திய யோகிகளின் அபூர்வ சக்திகளின் வெளிப்பாட்டிற்கு இன்னொரு உதாரணம் த்ரைலங்க சுவாமி (Trailanga Swami ). தெலங்க சுவாமி மற்றும் கணபதி சுவாமி என்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுகிற அவர் கிபி 1607 ஆம் ஆண்டு ஆந்திரப்பிரதேசத்தில் விஜயநகரம் பகுதியில் பிறந்து 1887 ஆம் ஆண்டு காசியில் சமாதி அடைந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன. 280 ஆண்டு காலம் வாழ்ந்த அவரைப் பற்றி பரமஹம்ச யோகானந்தர் தன் “யோகியின் சுயசரிதையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை அவருடைய சீடர்கள் சிலர் எழுதியிருக்கிறார்கள். அவற்றில் உமாச்சரண் முக்கோபாத்யா (Umacharan Mukhopadhay) என்ற சீடர் வங்காள மொழியில் எழுதிய வாழ்க்கை வரலாறு முக்கியமானதாக சொல்லப்படுகிறது. அது பல இந்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப் பட்டுள்ளது.

பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பின் தன் நாற்பதாவது வயதில் துறவறம் பூண்ட த்ரைலங்க சுவாமி பின் மயானங்களிலேயே தங்கி சுமார் இருபதாண்டு காலம் கடும் சாதகம் புரிந்து அபூர்வ சக்திகள் பெற்றதாக சொல்லப்படுகிறது. அதன் பின் பல புண்ணியத் தலங்களுக்குச் சென்று அந்த இடங்களிலும் தவ வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து தன் அபூர்வ சக்திகளை மேலும் வலிமையாக்கிக் கொண்டு உயர்ந்த மெய்ஞானத்தையும் பெற்ற அவர் கடைசியில் 1737 ஆம் ஆண்டு வாரணாசி சென்றடைந்தார். பின் அங்கேயே  150 ஆண்டு காலம் வாழ்ந்து சமாதியான அவர் வெளிப்படுத்திய மகாசக்திகளை இங்கே பார்ப்போம்.  

த்ரைலங்க சுவாமி யாசகம் செய்து உண்பதில்லை என்று உறுதியோடு இருந்ததால் ஆரம்ப கால துறவு வாழ்க்கையில் பல வாரங்கள் தொடர்ந்து பட்டினி கிடந்தவர். தனிமையில் அவர் அதிக காலம் கழித்தவர் என்பதால் அவரைத் தேடிச் சென்று கண்டுபிடித்து உணவளித்தவர்கள் ஆரம்ப காலங்களில் மிகவும் குறைவு. பருமனான உடல்வாகு கொண்டவராக இருந்த போதும் அவருக்கு உணவு அத்தியாவசியமாக இருந்ததே இல்லை. சில சமயங்களில் விஷ உணவுகளையும் உண்டு எந்த எதிர்விளைவுகளும் இல்லாமல் அவர் இருந்ததுண்டு.

முன்னூறு பவுண்டுகள் (136 கிலோகிராம்) எடைக்கும் கூடுதல் எடை கொண்ட அவர் கங்கையில் நாட்கணக்கில் மிதந்தபடி இருந்ததை அந்நாட்களில் ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் நேரில் கண்டிருக்கிறார்கள். அதைச் சிலர் பதிவு செய்து விட்டுப் போயிருக்கிறார்கள். சில நாட்கள் கங்கையின் மேற்பரப்பில் அமர்ந்திருப்பாராம். சில நாட்கள் தொடர்ந்து மூழ்கி இருப்பாராம். அதே போல கொளுத்தும் வெயிலில் ஆடைகள் எதுவுமில்லாமல் நிர்வாணமாகவே பாறைகளில் அவர் நாட்கணக்கில் எவ்வித அசௌகரியமும் இல்லாமல் படுத்துக் கிடப்பதும் உண்டாம். அந்தக் காட்சிகளை நேரில் கண்டிருந்த பலர் பரமஹம்ச யோகானந்தரின் காலத்தில் உயிரோடிருந்ததாக அவர் தன் “ஒரு யோகியின் சுயசரிதையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  

ஒரு யோகி தன் தவ அமைதியில் ஆழ்ந்து கிடக்கும் போது அற்புதங்களைப் படைத்துக் காட்டும் வல்லமையைப் பெற்று விடுகிறார். இயற்கையின் விதிகளில் பலவும் யோகசக்தியின் முன் வலுவிழந்து போகின்றன என்பதற்கு இந்த நிகழ்ச்சிகளே நல்ல உதாரணம். அப்படி இல்லை என்றால் 136 கிலோ எடைக்கும் அதிகமான ஒரு மனிதர் கங்கையில் நாட்கணக்கில் மிதக்க முடியுமா? கங்கையில் மூழ்கி மூச்சு முட்டாமல் நாட்கணக்கில் இருக்க முடியுமா? பல வாரங்கள் தொடர்ந்து உண்ணாமல் இருந்தும் உடலில் எந்த பலவீனத்தையும் உணராமல் இருக்க முடியுமா?

போலிகளையே அதிகம் கண்டிருந்ததால் உண்மையான யோகியையும் அடையாளம் காணத்தவறிய ஒரு போக்கிரி,  த்ரைலங்க சுவாமியை போலி சாமியார் என்று நினைத்தான். அவருடைய உண்மை சொரூபத்தை உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்ட நினைத்தான்.  வீட்டு சுவருக்குப் பூச என்று வாங்கியிருந்த சுண்ணாம்பைத் தண்ணீரில் நன்றாகக் கலக்கி எடுத்துக் கொண்டு வந்த அவன் அதை மோர் என்று சொல்லி த்ரைலங்க சுவாமிக்கு குடிக்க போலித்தனமான பயபக்தியுடன் கொடுத்தான்.

த்ரைலங்க சுவாமி அதை அமைதியாக வாங்கிக் குடித்தார். அந்த சுண்ணாம்புத் தண்ணீர் அவரையும் எந்த விதத்திலும் பாதிக்கவில்லை. மாறாக அந்த போக்கிரியின் வயிறு அந்த சுண்ணாம்புத் தண்ணீரைப் பருகியது போல எரிய ஆரம்பித்தது. தரையில் விழுந்து புரண்டு துடித்துக் கொண்டே “வயிறு கடுமையாக எரிகிறது. என்னை மன்னித்து விடுங்கள் சுவாமிஎன்று கதறினான்.  

த்ரைலங்க சுவாமி பெரும்பாலும் மௌனத்தையே அனுசரிப்பவர். ஆனால் தன் மௌனத்தைக் கலைத்து அந்த போக்கிரியிடம் அன்று சொன்னார். “எனக்கு சுண்ணாம்புத் தண்ணீரைத் தந்த போது என் உயிர் உன் உயிரோடு சம்பந்தப்பட்டது என்று நீ அறியவில்லை. ஒவ்வொரு அணுவிலும் இறைசக்தி இருப்பது போல என் வயிற்றிலும் இறைசக்தி இருப்பதை நான் உணர்ந்து நான் என்னைத் தற்காத்துக் கொண்டிருக்கா விட்டால் சுண்ணாம்புத் தண்ணீர் என் உயிரைப் பறித்திருக்கும். நீ செய்கின்ற கர்மவினையின் பலன்கள் பூமராங்க் போலக் கண்டிப்பாகத் திரும்பவும் உன்னிடத்திற்கே வரும் என்பதை இனியாவது நினைவில் வைத்துக் கொள். அடுத்தவர்க்கு தீங்கு செய்வதைத் தவிர்தன் தவறை உணர்ந்த பிறகு அந்தப் போக்கிரிக்கு வலி குறைய ஆரம்பித்தது.



த்ரைலங்க சுவாமி ஆடை ஏதும் அணியாமல் வாரணாசியில் திரிந்து கொண்டிருந்தது போலீஸாருக்கு அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் அவரைக் கைது செய்து சிறையில் அடைத்தார்கள். சில மணி நேரங்களில் அவர் மறுபடியும் வாரணாசி வீதிகளில் சென்று கொண்டிருந்தது அவர்களுக்கு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. உடனே சென்று சிறையைச் சோதனையிட்டார்கள். அவரைப் பூட்டி வைத்திருந்த சிறை அறையின் கதவு அப்போதும் பூட்டப்பட்டே இருந்தது. பூட்டிய சிறையில் இருந்து அவர் எப்படி தப்பித்திருக்க முடியும் என்று மூளையைக் கசக்கி யோசித்தும் போலீஸாருக்கு விடை கிடைக்கவில்லை.

மறுபடியும் அவரைக் கைது செய்து சிறையில் அடைத்த போலீஸார் அவர் அறைக்கு வெளியே ஒரு காவலாளியையும் கண்காணிக்க நிறுத்தி வைத்தார்கள். அவரையே கண்காணித்துக் கொண்டிருந்த காவலாளி இரவில் சற்று கண்ணயர்ந்து பின் விழித்துப் பார்க்கையில் சிறையின் கூறையில் த்ரைலங்க சுவாமி நடந்து கொண்டிருந்தார். போலீஸார் அவரைக் கைது செய்வதில் எந்தப் பலனும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து பின் அவரைக் கண்டு கொள்ளாமல் இருக்கப் பழகிக் கொண்டார்கள்.

த்ரைலங்க சுவாமியின் அருகே சென்று அவரால் தொடப்பட்ட ஒருசில நோயாளிகளின் நோய் அவர் தொட்ட மாத்திரத்திலேயே குணமாகி விட அந்தச் செய்தி வேகமாக மக்களிடம் பரவ ஆரம்பத்தது. அதனால் வாரணாசி மக்கள் அல்லாமல் அக்கம்பக்க ஊர்களில் இருந்தும் பலரும் அவரைக் கண்டு செல்ல வர ஆரம்பித்தார்கள். பலரது நோய்கள் குணமாகின.

த்ரைலங்க சுவாமிகளின் யோகசக்தி வெளிப்பாடுகள் குறித்து அவரது சீடர்களும், நேரில் கண்டவர்களும் சேகரித்து வைத்திருக்கும் தகவல்கள் கட்டுக்கதைகள் அல்ல உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டவையே என்று ராபர்ட் ஆர்னெட் (Robert Arnett) என்ற இக்கால அமெரிக்க எழுத்தாளர் தன் ஆய்வுக்குப் பிறகு கூறியுள்ளார். அவர் “திரை விலக்கப்பட்ட இந்தியா” (India Unveiled) என்ற நூலை எழுதியவர். 25 வருட காலத்திற்கும் மேலாக இந்தியாவின் கலை, கலாச்சாரம், மதம் ஆகியவற்றில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தவர்.

இந்த அளவுக்கு த்ரைலங்க சுவாமி மகாசக்திகளைப் பெற்றிருந்தது நம் போன்ற இக்கால மக்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். ஆனால் யோக சக்திகளைப் பற்றி நன்றாக அறிந்திருந்தவர்கள் ஆச்சரியப்படுவதில்லை. சுவாமி சிவானந்தர் த்ரைலங்க சுவாமியின் சக்திகளை “பூதஜயாஎன்ற யோகசக்தி வகையில் சேர்க்கிறார். பஞ்சபூதங்களையும் ஜெயித்திருக்கும் யோகசக்தி அது. ‘அந்த சக்தியை முழுமையாகப் பெற்றிருந்தவனை நெருப்பு சுடாது, தண்ணீர் மூழ்க வைக்காதுஎன்கிறார் அவர்.

(தொடரும்)
என்.கணேசன் 
நன்றி: தினத்தந்தி – 21.11.2014