என் நூல்களை வாங்க பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணிலோ blackholemedia@gmail.com மின்னஞ்சலிலோ தொடர்பு கொள்ளுங்கள் ....

Wednesday, July 18, 2018

முந்தைய சிந்தனைகள் 34

சில சிந்தனைக்குரிய வரிகள் என் நூல்களில் இருந்து.....












என்.கணேசன்

Monday, July 16, 2018

சத்ரபதி – 29



சிவாஜி தாதாஜி கொண்டதேவுக்கு வாக்களித்தபடியே அன்றே பீஜாப்பூர் சுல்தானுக்கு நீண்டதொரு ஓலை அனுப்பினான். அவரை வானளாவப் புகழ்ந்து வணக்கம் தெரிவித்து விட்டு எழுதினான்.

“தங்கள் பரந்த ராஜ்ஜியத்தில் சுபிட்சத்திற்குக் குறைவில்லை. அதை நான் தங்கள் ராஜ்ஜியத்தின் பிரஜையாகவும், தங்களிடம் அன்பு பாராட்டும் ஒருவனாகவும் உறுதியாகக் கூறுவேன். ஆனால் நிலவில் களங்கம் இருப்பது போல் தங்கள் அதிகாரிகள் சிலர் தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் பொறுப்பினை உணர்ந்து அதைத் திறம்படச் செய்யத் தவறுகிறார்கள் என்பதைக் காணுகையில் மிகுந்த வருத்தம் அடைகிறேன். எங்களுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் டோரணா கோட்டை நிர்வாகத்தையே நான் இதற்கு உதாரணமாகச் சொல்ல முடியும். தலைநகருக்குத் தொலைவில் இருக்கும் காரணத்தினால் தங்களுடைய மேலான கவனத்திற்கு வர வாய்ப்பில்லை என்று கருதி டோரணா கோட்டையை கோட்டைத் தலைவர் மிகவும் இழிந்த நிலையிலேயே வைத்திருக்கிறார். அதைக் கண்டு வேதனையடைந்த நான் எங்கள் பகுதிக் கோட்டைகளை நாங்கள் வைத்திருக்கும் முறையினை அவருக்குச் சுட்டிக் காட்டினேன். ஆனாலும் அது அவர் மனப்போக்கை மாற்றி விடவில்லை. மேலும் சில சமயங்களில் அவர் கோட்டையிலேயே இருப்பதில்லை. அடிக்கடி கோட்டையை அலட்சியப்படுத்தி விட்டு எங்காவது சென்று விடுகிறார். ஒரு கோட்டைக்கு அதைவிட ஆபத்து வேறிருக்க முடியாதல்லவா? தங்களை எதிர்க்கும் வல்லமை பெற்றவர்கள் இந்தப் பிராந்தியத்தில் யாரும் இல்லை என்ற போதும் காவல் சரியில்லாத கோட்டைகளை எதிரிகள் எளிதாகக் கைப்பற்றி விடுவது சாத்தியமே அல்லவா? இதை எல்லாம் கண்டு நான் வெகுண்டு, தங்கள் ராஜ்ஜியத்தின் மேலான சிறப்பைக் கருதி, தங்களுக்குச் சேவை செய்யும் நோக்கத்துடன் டோரணா கோட்டையை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை என்வசம் ஏற்றிருக்கிறேன்.”

“அதை ஏற்ற பிறகு கணக்குகளைச் சரிபார்த்த போது தங்கள் ஊழியனாக சிறந்த முறையில் செயலாற்ற கோட்டைத்தலைவர் தவறியிருப்பதை கணக்குகளில் குறையிருப்பதன் மூலமாகவும் கண்டு துணுக்குற்றேன். வரிவசூலில் மந்தத் தன்மை, வசூலித்ததிலும் ஒழுங்காகக் கணக்கு வைக்காத தன்மை எல்லாம் கண்ட போது தங்கள் கஜானாவுக்குச் சேர வேண்டிய பெருந்தொகை அங்கு வந்து சேராமலிருப்பதையும் வேதனையுடன் கண்டுபிடித்தேன்.”

“முறைப்படி தங்களிடம் சொல்லி அனுமதி பெற்று விட்டுத் தான் கோட்டையை நான் நிர்வாகிக்க முடியும் என்ற போதும் அதற்காகக் காத்திருக்கும் வேளையில் நாளுக்கு நாள் சீரழிந்து கொண்டிருக்கும்  கோட்டை மேலும் வீழ்ச்சியைக் கண்டுவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் கோட்டையின் நிர்வாகப் பொறுப்பினை ஏற்றுக் கொண்ட என் செயலை அங்கீகரித்து தங்களுக்குத் தொடர்ந்து சேவை செய்ய என்னை அனுமதிக்குமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். இது வரை தங்கள் கஜானாவுக்கு அரைகுறையாய் வந்து கொண்டிருந்த இந்தக் கோட்டையின் வரிவசூல் இனி முழுமையாகவும் அதிகமாகவும் வந்து சேரும் என்று உறுதியளிக்கிறேன்.

தங்கள் மேலான அனுமதியை வேண்டி நிற்கும்
தங்கள் ஊழியன் சிவாஜி

ஓலையை அனுப்பிய வீரனிடமே ரகசியமாக பீஜாப்பூர் நிதி அதிகாரிக்குத் தரப் பரிசுப் பொருள்களையும் சிவாஜி தந்தனுப்பினான். அந்த நிதி அதிகாரி அவன் பீஜாப்பூர் சென்ற காலத்திலேயே நட்பானவர். சுல்தான் கண்டிப்பாக அந்த நிதி அதிகாரியை அழைத்து டோரணாக் கோட்டையின் வரவு செலவுகள் குறித்து விசாரிக்கக்கூடும் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான். டோரணா கோட்டையின் வரவு செலவுகளில் பல ஒழுங்கீனங்களை சிவாஜியே கண்டுபிடித்திருந்தான். ஆனால் அதை விரிவாக அவன் சொல்வதை விட நிதி அதிகாரி மூலமாக சுல்தான் அறிவது தனக்குச் சாதகமாக இருக்குமென்று சிவாஜி நம்பினான்….


சிவாஜியின் ஓலை பீஜாப்பூர் சுல்தான் கையில் கிடைத்த போது சிவாஜி எழுதியுள்ளதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது என்று புரியாமல் ஆதில்ஷா திகைத்தார். கோட்டைகள் அவருக்குத் தெரிந்த வரை இப்படிக் கைமாறியது இல்லை. அவரது அனுமதி இல்லாமல் தானாக அவன் கோட்டையை ஏற்றுக் கொண்டதும் குற்றம், கோட்டைத்தலைவன் ஒப்படைத்ததும் குற்றம்….. ஆனால் சிவாஜியின் உத்தேசம் கோட்டையைக் கைப்பற்றுவது என்பதாக இருந்தால் முறைப்படி கடிதம் எழுதியிருக்க மாட்டான். கோட்டை நிர்வாகத்தைப் பற்றி மிக மோசமாக வேறு எழுதியிருக்கிறான்…. உண்மை நிலவரத்தை அறிந்து கொள்ள அவர் சிவாஜி எதிர்பார்த்தபடியே நிதி அதிகாரியை வரவழைத்தார்.

சிவாஜியின் ஓலையைப் படிக்கக் கொடுத்து விட்டு அந்த அதிகாரியிடம் டோரணா கோட்டையின் நிதி நிர்வாகம் குறித்துக் கருத்து கேட்டார்.

“அந்தக் கோட்டையின் தலைவர் குழப்பவாதி அரசே. சரியாக வரி வசூலித்து கணக்குடன் அனுப்புவதில்லை. அனுப்பும் கணக்கிலும் நிறைய பிழைகள் இருக்கின்றன. செலவினங்களிலும் முரண்பாடுகள் வெளிப்படையாகவே தெரியும். அது குறித்துக் கேள்விகள் எழுப்பினால் சம்பந்தமில்லாத பதில்கள் அனுப்புவது வாடிக்கை. அவரது ஊதியத்தில் மட்டும் அக்கறையாக இருப்பார்….”

ஆதில்ஷா கேட்டார். “பின் ஏன் அந்த நபரை நாம் அந்தக் கோட்டையின் பொறுப்பில் வைத்திருக்கிறோம்?”

“சகாயாத்ரி மலைத்தொடர் பகுதிகளில் இருக்கும் கோட்டைகளை நிர்வகிக்க நமக்கு சரியான ஆட்கள் கிடைப்பதில்லை அரசே. அதனால் கிடைப்பவர்களை நாம் வைத்துக் கொள்கிற சூழல் தான் இருக்கிறது. கோட்டையின் பராமரிப்பும் எளிதானதல்ல. அதற்கும் ஆள் பற்றாக்குறை. திறமையான ஆட்கள் கிடைப்பதேயில்லை. இது ஒரு கோட்டையின் நிலைமை மட்டும் அல்ல. அப்பகுதியில் பெரும்பாலான கோட்டைகளின் நிலைமை அப்படியே தானிருக்கிறது…..”

ஆதில்ஷா யோசித்தார். முகலாயர்கள் கிடைத்த கோட்டைகளையும் அவரிடம் ஒப்படைத்து விட்டு அதற்குப் பதிலாக அவரிடமிருந்து பணம், தங்கம், வெள்ளி என்று பெற்று அள்ளிக் கொண்டு போனது நினைவு வந்தது. முகலாயர்கள் இந்த விஷயத்தில் விவரமானவர்கள்….  

நிதி அதிகாரி தொடர்ந்தார். “எனக்குத் தெரிந்தவரை அந்தப் பகுதியில் வளமாக இருப்பவர்களும், சீராக நிர்வாகம் செய்பவர்களும் ஷாஹாஜியின் ஆட்களே. அதனால் டோரணா கோட்டை சிவாஜியின் கைக்குப் போவது நமக்கு ஒருவிதத்தில் நல்லதென்றே தோன்றுகிறது அரசே. கேட்டவுடன் கோட்டையை ஒப்படைத்து விட்டுப் போகும் அற்பங்களிடம் கோட்டையை விட்டு வைப்பதும் ஆபத்து. அவரிடம் கணக்கும் இல்லை, பொறுப்புணர்வும் இல்லை….. சிவாஜியை மறுத்து விட்டு வேறு ஒரு ஆளை நாம் தேடி ஒப்படைக்கவும் இப்போது நம்மிடம் காலமில்லை. அப்படியே தேடினாலும் சரியான ஆள் கிடைப்பதரிது….”

ஆதில்ஷாவுக்கு நிதி அதிகாரி சொல்வது சரியென்றே பட்டது. கோட்டை கை மாறியது முறையாக நடக்கவில்லை என்றாலும் ஒழுங்கீனமான, பொறுப்பற்றவன் கையிலிருந்து கோட்டையை சிவாஜி எடுத்துக் கொண்டது நல்லது தான்…..


சிவாஜியின் செயலை அங்கீகரித்து, சிவாஜி அனுசரிக்க வேண்டிய ஷரத்துக்களை எல்லாம் தெரிவித்து சுல்தான் ஆதில்ஷா அனுப்பிய நீண்ட ஓலை ஒருவழியாக சிவாஜிக்கு வந்து சேர்ந்தது. ஓலை வருவதற்கு முன்பே சிவாஜி டோரணா கோட்டையைப் பழுது பார்க்கும் பணியை ஆரம்பித்திருந்தான். அந்த ஷரத்துக்களை அவன் படிக்கும் சிரத்தையை மேற்கொள்ளவில்லை. காரணம் அவருடைய எந்த ஷரத்தையும் அவன் அனுசரிப்பதாய் இல்லை. அந்த ஓலையை தாதாஜி கொண்டதேவிடம் கொண்டு போய் காட்டிய போது அவர் நிம்மதியடைந்தார். போகின்ற வழி சரியோ தவறோ அவருடைய மாணவன் நினைத்ததைச் சாதித்து விடுகிறான் என்று நினைத்து உள்ளுக்குள் பெருமிதம் அடைந்தாலும் அதை அவர் வெளியே காட்டவில்லை. ஆனால் அவரைக் கண்ணாடி போல் படிக்க முடிந்த அவரது மாணவன் படித்துப் புன்னகைத்தான்.

அவரையும் ஜீஜாபாயையும் சிவாஜி அந்தக் கோட்டைக்கு அழைத்துச் சென்று காண்பித்தான். “இதற்கு ’பிரசண்டகாட்’ என்று பெயர் மாற்றியிருக்கிறேன் ஆசிரியரே” என்று சொன்னான். மராத்தியில் பிரசண்டகாட் என்றால் பிரம்மாண்டமான கோட்டை என்று அர்த்தம்.

தாதாஜி கொண்டதேவ் அந்தக் கோட்டையில் ஒவ்வொரு இடத்திலும் செய்ய வேண்டிய மாற்றங்களை மாணவனுக்கு விவரித்தார். அதைச் செய்வதால் என்ன பலன், செய்யா விட்டால் என்ன பிரச்னை என்பதை எல்லாம் விவரித்தார். சிவாஜி முழுக் கவனத்துடன் கேட்டுக் கொண்டு வந்தான்.

கடைசியில் “இதற்கெல்லாம் எத்தனை செலவாகும் ஆசிரியரே?” என்று சிவாஜி கேட்டான். செலவுக் கணக்கில் அவரால் எதையும் துல்லியமாகவே சொல்ல முடியும்! அவர் சொன்ன தொகை பெருந்தொகையாக இருந்தது. அவனிடம் அதில் பத்தில் ஒரு பகுதி கூட இல்லை. ஆனாலும் அமைதியாகவே அவன் இருந்தான்.

“அந்தத் தொகைக்கு என்ன செய்யப் போகிறாய் சிவாஜி?” ஜீஜாபாய் கேட்டாள். அவளுக்கு மகன் கையிருப்பில் எவ்வளவு இருக்கக்கூடும் என்று தெரியும். அவன் திட்டம் என்ன என்று அறிய நினைத்த அவளுக்கு தாதாஜி கொண்டதேவ் கஜானாவில் இருந்து எதாவது தருவாரா என்பதையும் அறிய வேண்டியிருந்தது. ஷாஹாஜியின் அனுமதி இல்லாமல் காலணா அவர் தர மாட்டார் என்பது அவள் அனுமானம். அதை மெய்ப்பிப்பது போலவே அவரும் கவலையுடன் சிவாஜியை என்ன செய்யப் போகிறாய் என்பது போல பார்த்தார்.

தாய் வார்த்தையாலும், ஆசிரியர் பார்வையாலும் கேட்ட கேள்விக்கு சிவாஜி அசராமல் உறுதியாகப் பதில் சொன்னான். “இறைவனை மட்டுமே நம்பி நான் இறங்கியிருக்கும் வேலையிது. இறைவன் கண்டிப்பாக ஏதாவது வழிகாட்டுவான் தாயே, கவலையை விடுங்கள்”

அவன் குழந்தையாக இருந்த போது இறைவன் உடன் இருப்பான் என்று சொல்லி வைத்தது வெறும் வார்த்தையாக இல்லாமல் அவன் மன ஆழம் வரை அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாக மாறி இருந்ததில் ஜீஜாபாய் நெகிழ்ந்து போனாள். ஆனால் இறைவன் எப்படி வழிகாட்டுவான் என்பதற்கு அவள் அறிவுக்கெட்டிய வரை எதுவும் புலப்படவில்லை.

(தொடரும்)
என்.கணேசன்

Friday, July 13, 2018

எனது சமீபத்திய நாவல்களும், வரவிருக்கும் அடுத்த நாவல்களும்!


வாசகர்களுக்கு வணக்கம்.

எனது சமீபத்திய நாவல்கள் குறித்தும், அடுத்த நாவல்கள் குறித்தும், இல்லுமினாட்டி குறித்தும் நான் பேசியுள்ள காணொளி இதோ! அமானுஷயன் அக்‌ஷய் திரும்ப வருவானா என்று அடிக்கடி கேட்கும் அமானுஷ்யன் ரசிகர்களுக்கு ஒரு இனிய செய்தியும் இதில் காத்திருக்கிறது.



அன்புடன்
என்.கணேசன்

Thursday, July 12, 2018

இருவேறு உலகம் – 91


மெரிக்காவின் அட்லாண்டா விமான நிலையத்திலிருந்து வெளியே வந்த கணத்திலிருந்து க்ரிஷை உதயின் நண்பன் ஏற்பாடு செய்திருந்த பாதுகாப்பு நிறுவனம் தங்கள் பொறுப்பில் எடுத்துக் கொண்டது. கிட்டத்தட்ட ஆறேகால் அடி உயரத்தில்  ஆஜானுபாகுகளாக இருந்த இரண்டு தனியார் காவலர்கள் தங்களை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு அவனைப் பாதுகாப்பாக அழைத்துச் சென்றார்கள். அழைத்துச் செல்லும் போது இருவர் பார்வையும் சுற்றும் முற்றும் வர முடிந்த ஆபத்தையே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் அதற்கு அவசியம் இருக்கவில்லை. போக்குவரத்துக்கும் அவர்களுடைய வாகனமே வந்திருந்தது. அட்லாண்டாவில் ஓட்டல் ஒன்றிற்கு அழைத்துப் போய் அவனைச் சிறிது இளைப்பாற வைத்து பின்னர் அவர்களே ஸ்டீபன் தாம்சன் வீட்டுக்கு அழைத்துப் போனார்கள்.

ஸ்டீபன் தாம்சனின் வீடு அட்லாண்டாவின் புறநகர்ப் பகுதியில் அமைந்திருந்தது. அழகான தோட்டத்தின் நடுவே கலைநயத்துடன் அவர் வீட்டைக் கட்டியிருந்தார். சுமார் அறுபது வயதை எட்டியிருந்தாலும் தொப்பை விழாமல் மெலிதான உடல்வாகைக் கொண்டவராய் சதா புன்னகை தவழ்ந்த முகமுடையவராக இருந்தார். பல நாள் பழகியவர் போல் க்ரிஷை அன்பாக வரவேற்றார். அவன் பயணம் சுகமாக இருந்ததா என்று விசாரித்தார்.

சில நிமிடங்கள் பரஸ்பர விசாரிப்புகளில் கழிந்தன.  பின் நிஜமாகவே அவர் எழுத்துக்களைப் படித்ததில் தனக்கு எழுந்திருந்த சந்தேகங்களை க்ரிஷ் நிவர்த்தி செய்து கொண்டான். ஸ்டீபன் தாம்சன் பொறுமையாகப் பதில் சொன்னார். அவர் கஷ்டமான பதில்களைச் சொன்ன போதும் அதைக் கூர்ந்து கேட்டு சிரமம் இல்லாமல் புரிந்து கொண்ட அந்த இளைஞனின் புத்திசாலித்தனம் அவருக்குப் பிடித்திருந்தது. அவருக்கு அவன் இந்தியாவில் அவர் பார்த்த இன்னொரு மனிதனை நினைவுறுத்தினான்…..   

மெல்ல க்ரிஷ் அவரிடம் சொன்னான். “எங்கள் குடும்ப நண்பர் ஒருவரின் சகோதரர் ஒருவரும் உங்கள் தீவிர ரசிகர்….. நீங்கள் இந்தியா வந்திருந்த சமயத்தில் சொந்த ஊரிலிருந்து உங்களைப் பார்க்க வந்த அவர் நீங்கள் திரும்பிப் போகும் வரை வரவில்லை……”

அவர் முகம் பெரிதாக மலர்ந்தது. “நீங்கள் சார்லஸைச் சொல்கிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்….. உங்களிடம் பேசும் போது சற்று முன் தான் நானும் அவரை நினைவுகூர்ந்தேன்…… சார்லஸ் உங்கள் குடும்ப நண்பரா?” என்று ஆர்வத்துடன் ஸ்டீபன் தாம்சன் கேட்டார்.

எதிரி அவரிடம் தந்திருந்த பெயர் சார்லஸ் என்பது தெரிந்ததும் க்ரிஷும் அதே பெயரைப் பயன்படுத்தினான். “சார்லஸின் சகோதரர் தான் எங்கள் குடும்ப நண்பர். அவர் தான் இருக்கிற வேலைகளை எல்லாம் விட்டு விட்டு அவர் சகோதரர் உங்களைச் சந்திக்கப் போனதைப் பற்றி எங்களிடம் சொன்னார். ஊர் திரும்பி வந்த பிறகு கூட உங்கள் Mind Programming புத்தகத்தை ஆழமாகப் படித்துக் கொண்டிருந்தாராம்….”

ஸ்டீபன் தாம்சன் புன்னகைத்தார். “நான் அந்த மாதிரி ஒரு கூர்மையான புத்திசாலியை இது வரை பார்த்ததில்லை. மிக நல்ல மனிதரும் கூட. நல்ல அறிவு தாகம் அவருக்கு.  நான் இந்தியாவில் சுற்றுலா போகிற ஊர்களுக்கெல்லாம் வந்தார். பகலில் நான் சுற்றிப் பார்க்கப் போய் விடுவேன். மாலை நேரத்திலிருந்து நள்ளிரவு வரை நாங்கள் நேரம் போவது தெரியாமல் பேசிக் கொண்டிருப்போம்…. நான் இந்தியாவிலிருந்து கிளம்பும் போது தொடர்பில் இருப்போம் என்றெல்லாம் உறுதியாகச் சொன்னார்….. ஆனால் பின் அவர் தொடர்பு கொள்ளவேயில்லை. நான் தொடர்பு கொண்ட போது கூட அவர் போன் நம்பர் உபயோகத்தில் இல்லை என்ற தகவல் தான் எனக்கு வந்தது…. அவர் இப்போது எப்படி இருக்கிறார்….? எங்கே இருக்கிறார்?.....”

க்ரிஷ் சொன்னான். ”உங்களைச் சந்தித்து விட்டு வந்து இரண்டு மாதம் கழித்து ஒரு நாள் வீட்டை விட்டுப் போனவர் பிறகு திரும்பி வரவேயில்லை. அவர் எப்படி இருக்கிறார், எங்கே இருக்கிறார் என்று அவர் குடும்பத்திற்கே தெரியாமல் இருக்கிறது. அவரிடமிருந்து அவர்களுக்கும் எந்தத் தகவலும் இல்லை. நான் அமெரிக்கா வந்து உங்களைச் சந்திக்கிறேன் என்று தெரிந்தவுடன் உங்களுடனாவது தொடர்பில் இருக்கிறாரா என்று கேட்டுச் சொல்லச் சொன்னார்கள்……. ஆனால் எனக்குத் தான் கேட்கத் தயக்கமாய் இருந்தது. எத்தனையோ பேரைப் பார்க்கிறீர்கள், இத்தனை வருடங்கள் கழித்து அவரை நீங்கள் நினைவு வைத்திருப்பீர்களோ மாட்டீர்களோ என்று எனக்குச் சந்தேகம்……”

“சார்லஸை ஒரு முறை சந்தித்தவர்கள் அவரை மறக்க முடியாது. பைபிளை வரிக்கு வரி மேற்கோள் காட்டுவார். ஏசு கிறிஸ்து மேல் அசைக்க முடியாத பக்தியும் நம்பிக்கையும் கொண்டவர்…… “ சொல்லும் போதே ஸ்டீபன் தாம்சனுக்கு குரல் கரகரத்தது.

க்ரிஷுக்குத் தலைசுற்றியது. இது என்ன புதுக்கதை. ஏசு பக்தனா? பைபிளை வரிக்கு வரி மேற்கோள் காட்டுவானா?.... தன் உணர்வுகளை முகம் வரைக் கொண்டு வராமல் லேசான வருத்தத்தை மட்டும் கொண்டு வந்து க்ரிஷ் சொன்னான். “அப்படிப்பட்ட அறிவுஜீவியான, நல்லதொரு ஆள் சொல்லிக் கொள்ளாமல் தலைமறைவானால் அந்தக் குடும்பத்தினருக்கு எப்படி இருக்கும்னு நான் உங்களுக்குச் சொல்லத் தேவையில்லை…… அவர்களுக்கு அவர் கடைசி கடைசியாக உங்கள் எழுத்துக்களில் ஆர்வம் வைத்திருந்தது தான் ஞாபகம் இருக்கிறது. வேறெதுவும் ஞாபகம் இல்லை. வேறு எதில் எல்லாம் அவர் ஆர்வம் வைத்திருந்தார் என்று தெரிந்தால் அது சம்பந்தமான இடங்களில் அவரைத் தேடலாமே என்று நினைக்கிறார்கள்…..”

ஸ்டீபன் தாம்சன் சொன்னார். “சார்லஸ் ஏசுகிறிஸ்துவின் கருணையிலும், மன்னித்தலிலும் நம்பிக்கை கொண்டவராக இருந்தார். மனிதர்கள் அன்பாகவும், அமைதியாகவும், வாழ வேண்டும் என்று நினைத்தார். அப்படி வாழ விடாமல் அவர்களைத் தடுப்பது எது என்று அறிந்து கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டினார். மனித மனம் எப்படியெல்லாம் ப்ரோகிராம் செய்து கொண்டு அதன்படியே இயங்குகிறது என்று நான் எழுதியதை வைத்து நிறைய பேசினார். விவாதம் செய்தார். தனிமனித மனப் ப்ரோகிராம்கள் போலவே குழுக்கள், கூட்டங்கள் இவற்றிற்கும் நம்பிக்கைகள், கொள்கைகள் என்கிற பெயர்களில் பல ப்ரோகிராம்கள் இருக்கின்றன என்று நான் சொன்னதை பிரமிப்புடன் கவனமாகக் கேட்டார். தனிமனிதனின் மனசாட்சி கூட்டமாக இயங்கும் போது எப்படிக் காணாமல் போகிறது என்பதைப் பற்றி ஒரு நாள்  பேசியிருக்கிறோம்….. இறைவனின் பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டு எப்படி எல்லாம் இறைவன் சொன்ன வழிக்கெதிராகவே ஒரு சமுதாயம் போகிறது, அப்போதும் கூட சரியான வழியில் போவதாகவே நம்புகிறது என்பதைப் பற்றியெல்லாம் பேசியிருக்கிறோம். வருத்தப்பட்டிருக்கிறோம்…….”

திகைப்புடன் க்ரிஷ் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். இது என்ன புதிய அவதாரம்…? மெல்லக் கேட்டான். “உங்களிடம் அமானுஷ்ய சக்திகள் பற்றி அவன் பேசி இருக்கிறானா?”

“இல்லையே” என்று அவர் சொன்னது க்ரிஷுக்கு எதிரியின் புதிய பரிமாணத்தைக் காட்டியது. ஒரே கால கட்டத்தில் ஒரு இடத்தில் நோக்கு வர்மம் படித்தவன் இன்னொரு பக்கம் அதன் சாயலைக் கூடக் காட்டாமல் மனித மனப்போக்கை ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருப்பது அந்த எதிரிக்கு மட்டுமே முடிந்த வித்தை….
க்ரிஷ் மெல்லச் சொன்னான். “அவருக்கு நோக்கு வர்மம், அமானுஷ்ய சக்திகள் போன்ற விஷயங்களிலும் ஆர்வம் இருந்ததென்று அவருடைய குடும்பத்தினருக்குத் தெரிய வந்திருக்கிறது. அதனால் உங்களிடம் ஏதாவது அவர் அதைப் பற்றிப் பேசியிருக்கலாம் என்று நான் நினைத்தேன்……..”

“இல்லையே…” என்று சொல்லி இழுத்த ஸ்டீபன் தாம்சன் பின் மெல்லச் சொன்னார். “ஆனால் அவர் கூட நான் இருந்த சந்தர்ப்பங்களில் எதையாவது நான் பாதி அவரிடம் சொல்லி மீதியைச் சொல்ல விருப்பமில்லாமல் தவிர்த்தாலும் அவர் என் மனதைப் படித்து விடுகிற உணர்வு எனக்கு ஒருசில நேரங்களில் ஏற்பட்டிருக்கிறது….. அதை அவரிடம் ஒருமுறை தெரிவித்தும் இருக்கிறேன்……”

“அதற்கு அவர் என்ன சொன்னார்?” க்ரிஷ் ஆர்வத்துடன் கேட்டான்.

“நான் சாதாரண மனிதன்….. எனக்கு அன்பும், கருணையும், இறை நம்பிக்கையும் நிறைந்ததாய் மனித மனம் இருக்க வேண்டும், இந்த உலகம் சமாதான பூமியாகத் திகழ வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தைத் தவிர வேறு எதிலும் ஆர்வமும் இல்லை….. அடுத்தவர் மனத்தைப் படிக்கிற சக்தியெல்லாம் என்னைப் போன்ற எளியவனுக்கு எப்படி வரும் என்று அவர் மறுத்திருக்கிறார்…”

க்ரிஷ் அங்கு மேலும் ஒரு மணி நேரம் அவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான். தனிமனிதமன ப்ரோகிராம், கூட்டுமனித மன ப்ரோகிராம் பற்றி தான் எதிரி அவரிடம் அதிகம் பேசிக் கொண்டிருந்தான் என்பதால் அது குறித்து அவன் கேட்ட கேள்விகள் என்ன அவர் சொன்ன பதில்கள் என்ன என்பதை விரிவாக அவன் தெரிந்து கொண்டான். ஸ்டீபன் தாம்சன் அந்தப் பேச்சுக்களைக் கூடுமான அளவு அப்படியே சொன்னார். அவன் கேட்ட சில கேள்விகள் போல் யாரும் அவரிடம் கேட்டதில்லை. நல்ல கேள்விகள் வராமல் நல்ல பதில்களும் வருவதில்லை என்பதால் தன்னைப் புதிய புதிய சிந்தனை ஓட்டத்தில் செல்ல வைத்த அவன் கேட்ட வித்தியாசமான கேள்விகளை அவரால் மறக்க முடிந்ததில்லை….. அவற்றை எல்லாம் அப்படியே  சொன்னார். தன் பதில்களையும் சொன்னார்.

க்ரிஷுக்கு சிறிது சிறிதாக திரை விலகுவது போல் இருந்தது. திரை விலகித் தெரிந்ததோ பேராபத்தாய் இருந்தது.

(தொடரும்)
என்.கணேசன் 

Wednesday, July 11, 2018

பிரபஞ்ச ரகசியங்களை அறிய வைக்கும் ஷாமனிஸம்!



கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவுக்கு  டான் ஜுவான் கற்றுத் தந்த பாடங்களும் பயிற்சிகளும்  உணர்வுநிலைகளை இந்த அளவு கூர்மைப்படுத்தியதும், முன்னேற்றி இருப்பதும் திகைப்பைத் தந்ததில் வியப்பேதுமில்லை. ஏன் என்றால் பயிற்சிகளின் போதும், பாடங்களைப் பின்பற்றிய போதும் பல முறைகள் அவர் தடுமாறியிருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் மௌனமாய் இருப்பது பெரும் அவஸ்தையாக அவருக்குத் தோன்றியிருக்கிறது. அடுத்தபடியாக சிறிய பிராணிகள், தாவரங்களிடம் பேசி அவை சொல்லும் செய்தி அறிவதில் பல முறை தடுமாற்றங்களைச் சந்தித்திருக்கிறார். இப்படி ஒவ்வொரு நிலையிலும் வேகமாக வெற்றியடைந்து விடவில்லை போலத் தோன்றினாலும் கூட இந்த அளவு முன்னேறி விட்டோமே என்ற பரவசம் ஏற்பட்டது.

தன்னுடைய நூல் பிரபலமானதைத் தொடர்ந்து அதை எடுத்துக் கொண்டு போய் டான் ஜுவானிடம் கார்லோஸ் காஸ்டநேடா தந்தார். அந்த நூலின் வெற்றி அந்தக் கிழவரைத் திருப்திப்படுத்தி விடவில்லை. அதை அவர் வாங்கியும் பார்க்கவில்லை. “எனக்கு இது டாய்லெட் பேப்பராகத் தான் பயன்படும்” என்று சொன்னார். அது கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவுக்கு ஆரம்பத்தில் கசப்பாக இருந்தாலும் அதுவும் ஷாமனாக உருமாறப் போகிறவன் அகங்காரம் அடைந்து விடக்கூடாது என்பதற்காகச் சொல்லப்பட்டது என்றே எடுத்துக் கொண்டார். தொடர்ந்து டான் ஜுவானிடம் நிறைய கற்றார்.

சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் கூட டான் ஜுவான் கவனமாகவும், சிந்தனையோடும், வித்தியாசமாகவும் இருப்பதை கார்லோஸ் காஸ்டநேடா உணர்ந்தார். உதாரணத்திற்கு, நடந்து கொண்டே டான் ஜுவான் எப்போதும் பேச மாட்டார். அப்படியே பேச வேண்டும் என்றாலும் ஓரிடத்தில் நின்று தான் பேசுவார். பல சமயங்களில் நீண்ட தூரம் நடந்து பின் மணிக்கணக்கில் இருவரும் மௌனமாக இருந்திருக்கிறார்கள். ஆரம்பத்தில் அது இமாலய சாதனை போல் இருந்தாலும் பின் கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவுக்கு அந்த மௌனம் பழகிப் போனது. எல்லாவற்றிலும் ஒரு ஒழுங்கு முறை வேண்டும், எதையும் முழுமையாக அறிய பொறுமை வேண்டும் என்பதை எல்லாம் தன்னிடம் செய்கைகளாலேயே டான் ஜுவான் கற்பித்ததாக கார்லோஸ் காஸ்டநேடா கூறுகிறார்.

டான் ஜுவானின் சக்திகள் எல்லையில்லாதது என்பதைக் கண்கூடாகப் பல முறை கண்டிருப்பதாக கார்லோஸ் காஸ்டநேடா சொல்கிறார். ஒருமுறை அவருடைய கார் சாலையில் திடீரென்று நின்று விட்டதாகவும் அதை எத்தனை முயன்றும் கிளப்ப முடியவில்லை என்றும், ஆனால் அதை டான் ஜுவான் தன் அமானுஷ்ய சக்தியால் கிளப்பி விட்டதாகவும் சொல்கிறார். அதே போல் டான் ஜுவான் அறிமுகப்படுத்திய இன்னொரு சக்தி வாய்ந்த ஷாமன் டான் ஜெனரோ என்பவர் கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவுடன் அருகில் இருந்து பேசிக்கொண்டிருந்தவர் திடீரென்று அடுத்த கணமே அருகே இருந்த மலையுச்சியில் நின்று ஆச்சரியப்படுத்தியதாகச் சொன்னார்.

கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவின் முதல் புத்தகம் அடைந்த வெற்றி அடுத்தடுத்து மூன்று நூல்களை வெளியிடச் செய்தது. அந்த மூன்று நூல்களையும் வேறு பதிப்பாளர் பதித்து மூன்றுமே மிகப்பெரிய வெற்றி கண்டன.  A Separate Reality, Journey to Ixtlan, Tales of Power என்ற இந்த மூன்று நூல்களுமே கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவைக் கோடீசுவரராக்கின. டைம் பத்திரிக்கை அவரை புரட்சிகரமான மனிதராகப் பாராட்டி எழுதியது.

A Separate Reality நூலில் தாவரங்களின் பகுதிகளை உட்கொண்டதில் தனக்கேற்பட்ட அனுபவங்களையும்,  அதனால் ஏற்பட்ட சக்திகளின் போக்கையும் கார்லோஸ் காஸ்டநேடா விவரிக்கிறார். Journey to Ixtlan நூலில் அந்த தாவரங்கள், போதை சாதனங்கள் இல்லாமலேயே உயர் உணர்வு நிலைக்குப் போக முடிந்த விதத்தை விவரிக்கிறார். Tales of Power நூலில் டான் ஜுவானும் டான் ஜெனரோவும் கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவை ஒரு மலையுச்சிக்கு அழைத்துச் சென்றதாகவும் அந்த மலையுச்சியில் இருந்து அவரை அவர்கள் குதிக்கச் சொன்னதாகவும், குதிக்க முயன்றால் ஷாமனிஸ உச்ச சக்தி அனுபவங்களை அவரால் உணர முடியுமென்று சொன்னதாகவும் சொல்கிறார். அது உண்மையான நிகழ்ச்சி அல்ல குறியீடாகச் சொல்லப்பட்ட ஷாமனிஸ கடைசி பரிட்சை என்றும் சிலர் சொல்கிறார்கள். கிடைப்பது உச்ச சக்திகளா, இல்லை மரணமா என்ற சந்தேகம் யாருக்கும் வராமல் போகாது அல்லவா? ஆனாலும் தான் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை என்றும் அந்த மலையுச்சியிலிருந்து குதித்து விட்டதாகவும் கூறி கார்லோஸ் காஸ்டநேடா நூலை முடிக்கிறார். அது ஷாமனாகவே முழுவதுமாக மாறி விடுவதற்கான கடைசிப் பரிட்சை என்று சொல்லப்படுகிறது.

இந்த நான்கு புத்தகங்களுமே கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவைப் புகழின் உச்சாணிக்கொம்புக்குக் கொண்டு சென்றன. அதன் பின்னும் எட்டு நூல்களை கார்லோ காஸ்டநேடா எழுதினார். அவையும் பிரபலமாகின. ஆனால் Richard de Mille என்ற மனோதத்துவப் பேராசிரியர், கார்லோஸ் காஸ்டநேடா அந்தப் பன்னிரண்டு புத்தகங்களில் சொல்லியிருப்பதிலேயே ஒன்றுக்கொன்று முரண் இருப்பதையும், இடையிடையே பேட்டிகளில் சொன்னதற்கும் புத்தகங்களில் சொன்னதற்கும் இடையே பல முரண்பாடுகள் இருப்பதையும் பட்டியல் இட்டுக் காட்டினார். டான் ஜுவான் சொன்னதாகச் சொல்லப்பட்ட அத்தனை உயர்ந்த விஷயங்களும் இந்தியாவின் யோக சாஸ்திரங்களிலும், ஆசிய தத்துவ விசாரங்களிலும், ஷாமனிஸ பழங்கால நூல்களிலும் சொல்லப்பட்ட விஷயங்களே என்பதை ஆதாரங்களுடன் எழுதினார். கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவை ஆரம்பத்தில் உயர்த்திப் புகழ்ந்த டைம் பத்திரிக்கையும், நியூயார்க் டைம்ஸ் போன்ற பத்திரிக்கைகளும் அதன் பின் கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவைப் பொய்யர் என்று குற்றம் சாட்டின. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு நேரடியாக கார்லோஸ் காஸ்டநேடா பதிலளிக்கவில்லை. டான் ஜுவான் வெளியுலக மனிதர்களுடன் தொடர்பை நிறுத்திக் கொள்ளும்படி சொல்லி விட்டதாகச் சொல்லி தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ ஆரம்பித்தார். பலரும் டான் ஜுவான் என்கிற மனிதரே கற்பனைக் கதாபாத்திரம் தானோ என்று சந்தேகப்பட ஆரம்பித்தனர்.  இதற்கெல்லாம் பதில் அளிக்காமலேயே கார்லோஸ் காஸ்டநேடா 1998 ஆம் ஆண்டு காலமானார்.

புகழில் கார்லோஸ் காஸ்டநேடா சறுக்கினாலும் அவரது புத்தகங்களின் விற்பனையில் பாதிப்பிருக்கவில்லை. இன்று வரை அவர் நூல்கள் அமோக விற்பனையிலேயே இருக்கின்றன. அந்த நூல்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் அறிவுரைகள் டான் ஜுவான் சொன்னதோ, இல்லை பலரும் சந்தேகிக்கும் பழங்கால யோக சாஸ்திர, ஷாமனிஸ நூல்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்டதோ எதுவாக இருந்தாலும் சொன்ன எளிமையான விதமும், சொல்லப்பட்டிருக்கும் விஷயங்களின் உண்மைத்தன்மையும் கார்லோஸ் காஸ்டநேடா என்ற எழுத்தாளரைப் புறந்தள்ளி புத்தகங்களை முன்னிறுத்தி வைத்திருக்கின்றன. அந்த நூல்கள் 17 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. கார்லோஸ் காஸ்டநேடாவை குருவாக ஏற்றுக் கொண்டு அவர் சொல்லிக் கொடுத்ததையும் அவருடனான அனுபவங்களையும் Felix Wolf, Amy Wallace  என்ற இரு எழுத்தாளர்கள் தனித்தனியாக எழுதியிருக்கும் நூல்களும் பிரபலமாக உள்ளன. 

தொடரை முடிப்பதற்கு முன் ஷாமனிஸம் எந்தெந்த வகைகளில் தனித்தன்மை வகிக்கின்றது என்பதைக் குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். ஷாமனிஸத்தில் எதிலுமே கட்டாயம் என்பது கிடையாது. ஷாமனாக உருவாகுபவன் ஒரு கட்டத்தில் தன் சக்திகளை இழந்து விட்டாலோ, சலிப்படைந்து விட்டாலோ அதிலிருந்து கௌரவமாகவே விலக அனுமதிக்கப்படுகிறான். ஷாமனாக ஒருவனை உயர்சக்திகள் தேர்ந்தெடுத்திருந்தாலும் கூட சில காலப்பயிற்சிக்குப் பின் விலகிக் கொள்வதை அந்த உயர்சக்திகளும் கோபமில்லாமல் ஏற்றுக் கொள்வதாகவே ஷாமனிஸம் சொல்கின்றது. இது போலித்தனம், நடிப்பு ஆகியவற்றை அவசியமில்லாமல் ஆக்குவதால் இதை ஷாமனிஸத்தின் விசேஷ அம்சம் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஷாமனிஸம் நம்மைச் சுற்றி உள்ள உலகத்தை சூட்சுமமாகப் பார்க்கவும், புத்திசாலித்தனமாகக் கையாளவும் சொல்லிக் கொடுத்து உயர் தத்துவங்களை வாழ்வியல் சார்ந்ததாகவே வைத்திருக்கிறது. இயற்கையின் குறியீடுகளை அறிந்து அறிவார்ந்த வழியில் இயங்குதல், நோய்களின்றி ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை வாழ்தல், மேலோட்டமாக வாழ்ந்து விடாமல் ஆழமாய் இயற்கையை ஒட்டியும், உயர்சக்திகளைத் துணைக்கொண்டும் வாழ்தல் என்று வாழ்க்கையின் மேலான விஞ்ஞான வழியாகவே இருக்கின்றது. தாவரமாகட்டும், விலங்காகட்டும் மனிதன் தன் உணர்வுநிலையில் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவும், அறியப்படவும் வேண்டியதே என்பதை அழுத்தமாகச் சொல்வது ஷாமனிஸத்தின் தனிச்சிறப்பு.

மனிதன் பிரபஞ்ச சக்திகளின் ரகசியத்தைத் தன் உணர்வுநிலைகளைக் கூர்மைப்படுத்தி அறிந்து கொண்டால் அவனால் அடைய முடியாத உயரங்கள் இல்லை என்று சொல்கிற ஷாமனிஸம் அதற்குச் சிறந்த முறைகளில் வழியும் காட்டுகிறது.  புத்திசாலித்தனமும், கூர் உணர்வு நிலையும் உள்ள ஒருவனால் சமுதாயம் பயன்படும் என்றிருந்த ஆரம்ப நிலை ஷாமனிஸம் மாறி, அவரவர் வழியில் ஆராய்ந்து, பிரபஞ்ச விதிகளையும், அது அனுப்பும் தகவல்களையும் உள்வாங்கி உயர்வடைய எண்ணத் துவங்கியிருக்கும் நவீன ஷாமனிஸம் இன்று பிரபலமடையத் துவங்கி இருந்தாலும் அதன் அடிப்படை அம்சங்கள் இன்றும் அலட்சியப்படுத்தாமல் அனுசரிக்கப்படுகின்றன என்பதே ஷாமனிஸத்தின் பெரிய வெற்றி.

வூடூ, அகோரிகள், ஷாமனிஸம் குறித்த இந்த அமானுஷ்ய ஆன்மிகத்தில் என்னோடு சேர்ந்து பயணித்த வாசகர்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகளைக் கூறி விடைபெறுகிறேன். வணக்கம்!

என்.கணேசன்
நன்றி: தினத்தந்தி 13-10-2017



Monday, July 9, 2018

சத்ரபதி – 28


சிவாஜியின் நண்பர்கள் டோரணா கோட்டைத்தலைவனைக் கேள்விக்குறியுடன் பார்த்தார்கள். “என்ன கோட்டைத் தலைவரே?”

“சிவாஜி ஆசைப்படுவது தவறல்ல. சுபமுகூர்த்தம் மிகமுக்கியம்” என்றான் கோட்டைத்தலைவன்.

“உண்மை தான். ஆனால் இரண்டு மூன்று நாட்களில் பெரிதாக எதுவும் நஷ்டப்பட இல்லை. பழுதுபார்க்கும் வேலைகளை அதிக ஆட்களை வைத்து துரிதப்படுத்தினால் சிவாஜி நினைத்த நாளுக்குள் வேலைகளை முடித்து விடலாம்” என்றான் தானாஜி மலுசரே.

“மூன்று நாட்களில் ஆணை வரும் என்பது நிச்சயமல்ல. உங்களுக்கு பீஜாப்பூர் அரசு அதிகாரிகளின் சுறுசுறுப்பு பற்றித் தெரியாது. சுல்தான் ஆணை இட்டாலும் அதை எழுதி அனுப்ப அவர்கள் வாரக்கணக்கில் எடுத்துக் கொள்வார்கள். அந்த ஓலையை அனுப்ப ஆள் தேர்ந்தெடுப்பதும் மந்தமாகவே இருக்கும். அப்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவனுக்குத் தரும் குதிரையும் போர்க்களத்திலோ, அவசரத்திற்கோ பயன்படுத்த முடியாத தரத்திலேயே இருக்கும். மொத்தத்தில் ஆணை இங்கு வந்து சேரவே குறைந்த பட்சம் மூன்று வாரமே கூட ஆகலாம். இது அவர்களுடன் எனக்கு இது வரை ஏற்பட்டிருக்கும் தொடர் அனுபவம்…..”

மூவரும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்துக் கொண்டார்கள். யேசாஜி கங்க் மற்ற இருவரிடம் கேட்டான். “என்ன செய்யலாம்?”

தானாஜி மலுசரே சந்தேகத்துடன் கேட்டான். “என்ன கோட்டைத்தலைவரே இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்? இந்த அளவு மந்தமாகவா முக்கிய ஆணைகளை அனுப்புவார்கள்?”

கோட்டைத்தலைவன் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான். “அது உங்களுக்குத் தான் முக்கிய ஆணை. அவர்களுக்கு அல்ல. பீஜாப்பூர் அரசுக்கு நான் இந்தக் கோட்டையை நிர்வாகம் செய்தாலும் ஒன்று தான். நீங்கள் நிர்வாகம் செய்தாலும் ஒன்று தான். அது இன்று ஆனாலும், ஒரு மாதம் கழித்து ஆனாலும் அரசுக்கு அது எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. சுல்தான் இந்தச் சில்லறைக் காரியங்களை நினைவு வைத்துக் கேட்கப் போவதில்லை….”

பாஜி பசல்கர் யோசனையுடன் சொன்னான். “அப்படியானால் இந்தக் கோட்டையை முகூர்த்த நாளுக்குள் ஓரளவு பழுது பார்ப்பது கூட நடக்காதே. இந்தத் தாமதத்தை சிவாஜி விரும்ப மாட்டாரே”

தானாஜி மலுசரே சொன்னான். “அதற்கு இவர் என்ன செய்ய முடியும். சுல்தானின் ஆணை எழுத்து மூலமாக வராமல் இவர் எப்படி நம்மிடம் ஒப்படைப்பார். இது ராஜாங்க காரியம் ஆயிற்றே. சரி நாம் நிலைமையை சிவாஜியிடம் போய்ச் சொல்வோம். இந்த முகூர்த்தம் இல்லா விட்டால் அடுத்த முகூர்த்தம் பார்க்க வேண்டியது தான். வேறென்ன செய்வது…”

டோரணா கோட்டைத்தலைவன் சொன்னான். “முதல் முறையாக ஒரு கோட்டையை சிவாஜி தன் வசமாக்கிக் கொள்கிறார். அது அவர் விரும்பிய முதல் சுபமுகூர்த்தத்தில் அமைவது தானே சிறப்பு”

அவர்கள் மூவரும் கோட்டைத்தலைவனையே யோசனையுடன் பார்த்தார்கள்.

கோட்டைத்தலைவன் யேசாஜி கங்க் கையிலிருந்த பையை அர்த்தத்துடன் பார்த்துக் கொண்டே சொன்னான். “நண்பர்களுக்காக சில சிறிய விதி விலகல்களைச் செய்வதில் தவறில்லை என்று நினைக்கிறேன்”

இப்போதும் தரலாமா வேண்டாமா என்பது போன்ற யோசனை முகபாவனையை தானாஜி மலுசரே காட்ட கோட்டைத்தலைவனுக்கு பதற்றமாய் இருந்தது. நல்ல வேளையாக யேசாஜி கங்க் ஆணித்தரமாகவே சொன்னான். “மூன்று வாரம் காப்பதெல்லாம் மிக அதிகம். சிவாஜி ஒத்துக் கொள்ள மாட்டார்….”

பாஜி பசல்கரும் “உண்மை தான்” என்று சொல்ல தானாஜி மலுசரே தயக்கத்துடனேயே கடைசியில் ஒத்துக் கொண்டான். யேசாஜி கங்க் மூன்று பொற்காசு முடிச்சுகளையும் தர அவற்றைத் திருப்தியுடன் வாங்கிப் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டு பின்பு யோசனை வந்தவன் போலச் சொன்னான். “ஆனால் இதை நான் சிவாஜியிடம் அல்லவா ஒப்படைக்க முடியும். எழுத்து மூலமாக அல்லவா நாம் இதை ஆவணப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்”

யேசாஜி கங்க் சிவாஜி இதை எதிர்பார்த்து எழுதி அனுப்பியிருந்த ஓலையை கோட்டைத்தலைவனிடம் தந்தான். அதில் சிவாஜி டோரணா கோட்டையின் பொறுப்பைப் பெற்றுக் கொண்டதாய் எழுதித் தந்திருந்தான். கோட்டைத் தலைவன் அதைப்படித்து விட்டுத் திருப்தியுடன் தலையசைத்தான்.

தானாஜி மலுசரே சொன்னான். “நீங்கள் டோரணா கோட்டையை சிவாஜியிடம் ஒப்படைப்பதாக எழுதிக் கொடுங்கள். அப்போது தானே ஆவணமாக்குவது பூர்த்தியாகும்”

சிவாஜி பெற்றுக் கொண்டதாக எழுதித்தந்த பிறகு அவனிடம் ஒப்படைப்பதாய் எழுதித்தருவதில் கோட்டைத்தலைவன் எந்தத் தவறையும் காணவில்லை. அப்படியே எழுதித் தந்தான்.

டோரணா கோட்டை சிவாஜியின் வசமானது.

டோரணா கோட்டை தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஓலையை சிவாஜி தாதாஜி கொண்டதேவிடம் காட்டிய போது அவர் அதிர்ந்து போனார்.

“அவன் ஏன் அந்தக் கோட்டையை உன்னிடம் ஒப்படைத்தான்?” என்று அவர் சந்தேகத்துடன் கேட்டார்.

’எவ்வளவு குறைவாக இதைப் பற்றியெல்லாம் அறிகிறீர்களோ, அந்த அளவு உங்கள் மன அமைதி நீடிக்கும் ஆசிரியரே’ என்று மனதில் கூறிக் கொண்ட சிவாஜி தாதாஜி கொண்டதேவிடம் வாய்விட்டுச் சொன்னான். “இதைக் கட்டாயப்படுத்தி நான் வாங்கி விடவில்லை ஆசிரியரே. சொல்லப் போனால் அவனே கட்டாயப்படுத்தி என்னிடம் ஒப்படைத்தான். போதுமா?”

கோட்டைகள் இந்த அளவு சுலபமாக யாரிடமும் ஒப்படைக்கப்படுவதில்லை என்பதை அறிந்திருந்த தாதாஜி கொண்டதேவ் தன் மாணவனைச் சந்தேகத்துடன் பார்த்து விட்டுச் சொன்னார். “ஒரு வேலையாள் ஒப்படைப்பதால் கோட்டை உன்னுடையதாகி விடாது. அதன் உரிமையாளர் அதை அங்கீகரித்தால் மட்டுமே கோட்டை உன்னுடையதாகும் சிவாஜி”

“அதை நான் அறிவேன் ஆசிரியரே. அதனால் தான் சுல்தானுக்கு அனுமதி கேட்டு உடனடியாகக் கடிதம் எழுத நிச்சயித்திருக்கிறேன்”

தன் பிரியமான மாணவன் ஏதோ தந்திர வேலையில் ஈடுபடுகிறான் என்பதில் தாதாஜி கொண்டதேவுக்கு எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. அவர் சொன்னார். “சிவாஜி செய்வது நியாயம் தானா என்பதை மட்டும் பார்த்துக் கொள்” என்றார்.

சிவாஜி நியாய அநியாயத்தை விளக்க ஒரு கதை சொன்னான். “ஆசிரியரே. ஒரு குழந்தை ஒரு பொம்மையை உருவாக்கி வைத்திருக்கிறது. ஒரு பெரியவன் வந்து அந்தக் குழந்தையிடமிருந்து அந்தப் பொம்மையைப் பிடுங்கிக் கொண்டு தன்னிடம் வைத்துக் கொள்கிறான். குழந்தைக்கு அந்தப் பொம்மையை அவனிடமிருந்து சண்டை போட்டு வாங்குமளவு வலிமையில்லை. அது தந்திரமாக அவனிடம் இருக்கும் தன் பொம்மையை எடுத்துக் கொண்டு வந்து விடுகிறது. இப்போது யாராவது அந்தக் குழந்தையிடம் போய், “அவனிடமிருந்த அந்த பொம்மையை நீ அவனை ஏமாற்றி எடுத்துக் கொண்டு வந்து விட்டது தவறு” என்று சொல்கிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அது சரியா ஆசிரியரே! நியாயம் தர்மம் அறிந்த நீங்கள் சொல்லுங்கள்.  பொம்மையை அந்தப் பெரியவன் பிடுங்கிக் கொண்டது சரியா? குழந்தை அந்தப் பொம்மையைத் திரும்ப எடுத்து வந்தது சரியா? அந்தப் பொம்மையின் சரித்திரம் தெரியாமல் குழந்தை திரும்ப எடுத்துக் கொண்டு வந்ததை மட்டும் பார்த்து தவறெனச் சொல்வது நியாயமா?”

“அந்தக் குழந்தை எடுத்துக் கொண்டு வந்தது தந்திர வழியானாலும் தவறில்லை” தாதாஜி ஒத்துக் கொண்டார். ஆனால் தொடர்ந்து சொன்னார். “அந்தப் பொம்மையும் கோட்டையும் ஒன்றாகி விடாதே சிவாஜி. அந்தக் கோட்டை உன்னுடையதல்லவே”

“அந்தக் கோட்டையை முன்னூறு நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டியவர்கள் சிவனை வணங்கும் நம் சைவப் பெரியோர்கள். தங்கள் பலப்பிரயோகம் செய்து அன்னியர்கள் அதை அபகரித்திருக்கிறார்கள். அதை மீட்கும் அனைத்து உரிமையும் எனக்கு இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன் ஆசிரியரே. மீட்கும் கோட்டையை அன்னியர்களை விட நான் நன்றாகப் பராமரிப்பேன். அங்குள்ள மக்களின் நலனை அந்த அன்னியர்களை விடச் சிறப்பாய் நான் பார்த்துக் கொள்வேன். அந்த வகையில் அந்த மக்களுக்கும் நான் நல்லதையே செய்கிறேன். அதுவும் புண்ணியமே அல்லவா ஆசிரியரே”

தாதாஜி கொண்டதேவ் தன் மாணவனிடம் பேசி வெல்வது சிரமம் என்று நினைத்துப் பெருமூச்சு விட்டார். ஆனால் கண்டிப்பான குரலில் சொன்னார். “நீ சுல்தானுக்கு உன் வசம் கோட்டை இருப்பதைக் காரணத்துடன் தெரிவிக்க வேண்டும். அதை இன்றே நீ செய்ய வேண்டும்”

சிவாஜி மறுக்காமல் சொன்னன். “உத்தரவு ஆசிரியரே. இன்றே என் ஓலையை அனுப்புகிறேன்”

தாதாஜி கொண்டதேவும் ஷாஹாஜிக்கு சிவாஜி டோரணா கோட்டையைக் கைப்பற்றியதை அன்றே எழுதி அனுப்பினார். பெங்களூரில் முகாமிட்டு இருக்கும் ஷாஹாஜிக்கு அவர் ஓலை சென்று சேர்வதற்கு முன் சிவாஜி பீஜாப்பூரில் இருக்கும் சுல்தானுக்கு அனுப்பும் ஓலை போய் சேர்ந்து விடும். சுல்தான் என்ன செய்வாரோ என்ற கவலை அவரைத் தொற்றிக் கொண்டது. எல்லாம் சிவாஜி எப்படி ஓலை எழுதி அனுப்புகிறான் என்பதைப் பொருத்தது. என்ன எழுதுவானோ?

(தொடரும்)
என்.கணேசன்

Sunday, July 8, 2018

டென்ஷனைக் குறைக்கும் நடை தியானம்!


அன்பு வாசகர்களுக்கு வணக்கம்.

இன்றைய நம் வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத அம்சமாக ‘டென்ஷன்’ அமைந்திருக்கிறது. சிறு வயதினரிலிருந்து முதியோர் வரை அதிகம் உபயோகப்படுத்தும் வார்த்தைகளில் டென்ஷன் முதலிடம் வகிக்கிறது. இந்த டென்ஷனைக் குறைக்க எளிய நடை தியானம், மற்றும் குட்டி தியான முறைகளை இந்தக் காணொளியில் சொல்லியிருக்கிறேன். கேட்டு பின்பற்றிப் பலன் அடையுங்கள்.

அன்புடன்
என்.கணேசன்